Claude Code можа патраціць каля 33 тысяч токенаў на сістэмныя інструкцыі і службовы кантэкст яшчэ да першага запыту карыстальніка. У аналагічным тэсце OpenCode спатрэбілася амаль у пяць разоў менш — каля 7 тысяч токенаў.
Claude Code можа патраціць каля 33 тысяч токенаў на сістэмныя інструкцыі і службовы кантэкст яшчэ да першага запыту карыстальніка. У аналагічным тэсце OpenCode спатрэбілася амаль у пяць разоў менш — каля 7 тысяч токенаў.
Даследчыкі Systima для параўнання запускалі інструменты на адным кампутары, падключалі да адной мадэлі і давалі ім аднолькавыя задачы. У базавым тэсце патрабавалася толькі адказаць «OK». Каля 24 тысяч з 33 тысяч токенаў Claude Code прыйшлося на апісанне 27 убудаваных інструментаў. У OpenCode было 10 інструментаў, схемы якіх занялі прыкладна 4,8 тысячы токенаў.
Нават пасля адключэння ўсіх інструментаў сістэмны промпт Claude Code заставаўся больш чым утрая даўжэйшым: каля 6,5 тысячы токенаў супраць 2 тысяч у OpenCode. Розніцу ствараюць інструкцыі па паводзінах агента, бяспецы, кіраванні задачамі і працы з акружэннем.
На рэальных праектах стартавы кантэкст можа аказацца яшчэ большым. Файл CLAUDE.md памерам 72 КБ дадаў да кожнага запыту прыкладна 20 тысяч токенаў, а пяць MCP-сервераў — яшчэ 5–7 тысяч. У працоўнай канфігурацыі Claude Code мог пачынаць з 75–85 тысяч токенаў яшчэ да каманды карыстальніка.
Даследчыкі таксама выявілі адрозненні ў кэшаванні. OpenCode захоўваў практычна нязменны прэфікс і затым паўторна выкарыстоўваў яго. Claude Code у некаторых тэстах нанова запісваў дзясяткі тысяч токенаў у кэш проста падчас сесіі. На адной задачы аб’ём такіх запісаў аказаўся ў 54 разы вышэйшым, чым у OpenCode. Гэта асабліва важна, паколькі запіс у кэш тарыфікуецца даражэй за чытанне.
Расход рэзка павялічваўся і пры запуску субагентаў. Задача, якая пры прамым выкананні запатрабавала каля 121 тысячы токенаў, пасля перадачы двум дадатковым агентам абышлася ўжо ў 513 тысяч. Кожны субагент атрымліваў уласную копію сістэмных інструкцый і схем інструментаў.
Пры гэтым Claude Code не ва ўсіх сцэнарыях аказаўся менш эканомным. У адной шматкроковай задачы ён патраціў 121 тысячу токенаў супраць 132 тысяч у OpenCode, паколькі выконваў некалькі аперацый за адзін запыт. Аднак пры паўтарэнні тэсту на іншай мадэлі Claude Code спатрэбілася ўжо каля 298 тысяч токенаў, а OpenCode — 133 тысячы.
Аўтары пішуць, што павышаны расход звязаны не толькі з самой мадэллю, але і з магчымасцямі абалонкі: убудаванымі агентамі, аўтаматызацыяй і інструментамі кіравання задачамі. Таму канчатковы кошт залежыць ад колькасці запытаў, памеру інструкцый, падключаных MCP-сервераў і выкарыстання субагентаў. Даследаванне праводзілася на Claude Code 2.1.207 і OpenCode 1.17.18, таму лічбы адлюстроўваюць стан інструментаў на ліпень 2026 года.
Релоцировались? Теперь вы можете комментировать без верификации аккаунта.