Николай Чикишев world 15 чэрвеня 2026, 13:05

Дыстанцыйная праца ўзмацняе адзіноту і пагаршае псіхічнае здароўе — даследаванне

Дыстанцыйная праца можа ўзмацняць сацыяльную ізаляцыю і пагаршаць ментальнае здароўе супрацоўнікаў. Асабліва моцны эфект заўважны ў людзей, якія жывуць самотна.

Пакінуць каментарый

Дыстанцыйная праца ўзмацняе адзіноту і пагаршае псіхічнае здароўе — даследаванне

Дыстанцыйная праца можа ўзмацняць сацыяльную ізаляцыю і пагаршаць ментальнае здароўе супрацоўнікаў. Асабліва моцны эфект заўважны ў людзей, якія жывуць самотна.

Даследчыкі прааналізавалі дадзеныя пяці рэпрэзентатыўных апытанняў амерыканскіх працаўнікоў за 2011–2024 гады. Агулам у аналіз увайшлі 588 тысяч чалавек. Пікавыя гады пандэміі — 2020 і 2021 — выключылі, каб ацаніць не кароткатэрміновы эфект локдаўнаў, а больш устойлівыя змены пасля пандэміі.

Аўтары параўналі дзве групы працаўнікоў. У першую ўвайшлі людзі з прафесій, якія можна выконваць дыстанцыйна, — напрыклад, распрацоўшчыкі, маркетолагі і офісныя спецыялісты. У другую — супрацоўнікі з прафесій, дзе звычайна патрабуецца фізічная прысутнасць: медыкі, інжынеры на вытворчасці і работнікі сферы паслугаў.

Пасля пандэміі людзі з прафесій, прыдатных для дыстанцыйнай працы, пачалі праводзіць больш часу ў адзіноце. У параўнанні з работнікамі з іншых прафесій яны праводзілі прыкладна на адну гадзіну ў дзень больш без іншых людзей.

Таксама яны часцей праводзілі цэлы дзень без сацыяльнага кантакту і радзей мелі зносіны з сябрамі пасля працы. Даследчыкі адзначаюць, што людзі не кампенсавалі адзіноту дома больш актыўным сацыяльным жыццём па-за працай.

ІІ дапамагае распазнаваць фэйкі, але аслабляе гэты навык у людзей

Найбольш моцны эфект заўважылі ў тых, хто жыве адзін. У такіх работнікаў верагоднасць правесці ўвесь дзень без сацыяльнага кантакту вырасла на 7 працэнтных пунктаў, або на 83%.

Адначасова ў працаўнікоў з «дыстанцыйных» прафесій мацней вырас узровень псіхалагічнага дыстрэсу. Гэты стан уключае трывожнасць, прыгнечанасць, адчуванне безнадзейнасці, нервознасць і пачуццё, што любыя справы патрабуюць празмерных намаганняў. У людзей, якія жывуць адныя, рост псіхалагічнага дыстрэсу быў прыкладна ўдвая мацнейшым, чым у тых, хто жыве з сям’ёй або партнёрам.

Іншыя паказчыкі паказалі падобную карціну. Людзі з прафесій, прыдатных для дыстанцыйнай працы, часцей паведамлялі пра дэпрэсіўныя станы, часцей звярталіся да спецыялістаў па ментальным здароўі і часцей атрымлівалі рэцэпты на прэпараты ад дэпрэсіі і трывожнасці.

Аўтары асобна праверылі, ці не звязана гэта проста з тым, што дыстанцыйная праца дае больш часу на паходы да дактароў. Але дадзеныя не пацвердзілі такую версію: работнікі не сталі часцей праходзіць звычайныя медагляды і не павялічылі выкарыстанне лекаў, не звязаных з ментальным здароўем.

Даследчыкі лічаць, што зручнасць дыстанцыйнай працы можа быць заўважная адразу — напрыклад, дзякуючы адсутнасці дарогі ў офіс. Але псіхалагічныя выдаткі, звязаныя са стратай паўсядзённых зносінаў, могуць назапашвацца паступова.