«"Віктатар" шмат каму явна надакучыў». Экспат у Будапэшце распавядае пра флэшбэкі з 2020-га

12 красавіка ў Венгрыі адбыліся выбары Дзяржаўнага сходу. Упершыню з 2010 года перамогу на іх атрымала апазіцыя, і прэм’ер-міністр Віктар Орбан не змог застацца на пасадзе на пяты тэрмін. Выбары вызначаліся вострай барацьбой супрацьстаячых партый і прайшлі з рэкорднай яўкай у 77,8%. Сваімі назіраннямі за выбарамі ў Венгрыі з devby падзяліўся спецыяліст банкаўскага сектара Дзяніс*, які ўжо некалькі гадоў жыве ў Будапешце.

— Перад выбарамі атмасфера ў Венгрыі вельмі нагадвала наш 2020 год. Толькі з улікам таго, што ў Венгрыі і блізка не было такой цэнзуры і паліцэйскіх абмежаванняў.

Калі 15 сакавіка праходзілі мітынгі ў падтрымку Петэра Мадзьяра [лідэра апазіцыйнай на той момант правацэнтрысцкай Партыі павагі і свабоды], народ відавочна збіраўся сам і ў вельмі вялікай колькасці. А вось на мітынгі для Орбана людзей прывозілі на дзясятках аўтобусаў.

У гэты перыяд у Будапешце перакрывалі вялікія вуліцы. Мітынгі пры гэтым праходзілі вельмі свабодна, паліцыя нікога не чапала. Правячыя і апазіцыйныя шэсці праходзілі ў цэнтры горада, на адлегласці кіламетра з невялікім адзін ад аднаго. Людзі з розных партый паводзілі сябе карэктна ў адносінах адзін да аднаго. Можна было побач убачыць людзей з рознымі плакатамі, і за «Цісу» [кароткая назва Партыі павагі і свабоды], і за «Фідэс» [правячай партыі прэм’ер-міністра Віктара Орбана], але ніякіх канфліктаў паміж імі я не заўважаў. У горадзе, на рынках актывісты абедзвюх партый часта раздавалі ўлёткі, стоячы побач.

Паводле знаёмых венграў у мяне склалася адчуванне, што Петэр Мадзьяр — у многім пратэстны кандыдат. А вось «Віктатар» многім відавочна надакучыў. Венгры сапраўды асцерагаліся, што галасы падлічаць «як трэба», і Орбан застанецца.

Яшчэ казалі, што Мадзьяр стаў папулярным зусім нядаўна. У цэлым у мяне склалася ўражанне, што яго падтрымліваюць у тым ліку і за тое, што яго курс не моцна адрозніваецца ад курсу цяперашняга ўрада. Але затое без тых раздражняльных рысаў, што былі ў Орбана. Ды яшчэ і без карупцыйнага следу.

* — імя апавядальніка зменена на ягоную просьбу