Пасля 30 гадоў у HP яе скарацілі. У 60 яна знайшла новую працу ў Антарктыдзе
Пасля 30 гадоў працы ў HP Мэй Лі трапіла пад скарачэнне і ў 60 гадоў вырашыла абладзіцца ў Антарктыдзе. Пасля сямімесячнага адбору амерыканка працуе на даследчай станцыі.
Пасля 30 гадоў працы ў HP Мэй Лі трапіла пад скарачэнне і ў 60 гадоў вырашыла абладзіцца ў Антарктыдзе. Пасля сямімесячнага адбору амерыканка працуе на даследчай станцыі.
Пасля 30 гадоў працы ў HP Мэй Лі трапіла пад скарачэнне і ў 60 гадоў вырашыла абладзіцца ў Антарктыдзе. Пасля сямімесячнага адбору амерыканка працуе на даследчай станцыі.
Мэй Лі прыйшла ў HP стажорам-распрацоўшчыкам і прапрацавала ў кампаніі 30 гадоў, вырасла да менеджара ў маркетынгу і камунікацыях. Яна разлічвала застацца яшчэ на пяць гадоў і выйсці на пенсію, але ў лютым 2025 года нечакана трапіла пад скарачэнне.
Пасля звальнення Лі спрабавала знайсці працу ў іншых ІТ-кампаніях, звярталася да знаёмых і былых калег, але беспаспяхова. Тады яна вырашыла спрабаваць сябе ў зусім іншай сферы.
«Я двойчы прыязджала ў Антарктыду на адпачынак і закахалася ў гэтае месца. Тады я нават не ведала, што там можна працаваць. Калі высветліла, адразу зразумела, што мушу паспрабаваць», — успамінае Лі.
У красавіку 2025 года яна адгукнулася на тры вакансіі падрадчыкаў амерыканскай антарктычнай праграмы. На адну атрымала адмову з фармулёўкай «не адпавядае мінімальным патрабаванням».
Пазней Лі даведалася, што канкурэнцыя за працу ў Антарктыдзе вельмі высокая, а рэзюмэ неабходна старанна падганяць пад патрабаванні вакансіі. «Я ўжо амаль адмовілася ад ідэі працаваць у Антарктыдзе. Падумала, што, магчыма, не лёс», — расказвае яна.
Але ў траўні з ёй нечакана звязаўся рэкрутар кампаніі Amentum і прапанаваў пасаду спецыяліста па забеспячэнні. Лі абнавіла рэзюмэ, прайшла паўгадзіннае суразмоўе з рэкрутарам, а затым яшчэ 80-хвілінную размову з кіраўніком.
Спачатку ёй прапанавалі месца запаснога кандыдата — на выпадак, калі асноўны не зможа адправіцца ў Антарктыду. Каб трапіць у канчатковы спіс, трэба было прайсці сур’ёзную медычную праверку і праверку біяграфіі дзяржаўнымі службамі.

«Антарктыда настолькі аддалена ад усяго, што працадаўцам важна пераканацца ў вашым здароўі. Калі з вамі там нешта здарыцца, медычных установаў, здольных аказаць неабходную дапамогу, папросту няма», — тлумачыць Лі.
Ёй даслалі медычную анкету на 17 старонак. Спатрэбілася здаць восем аналізаў крыві, праверыць зрок, прайсці агульны агляд і абследаванне ў стаматолага. Выдаткі на абследаванні кампенсавала кампанія.
У ліпені Лі перавялі з запасных кандыдатаў у асноўныя, але медычны дазвол яна атрымала толькі ў верасні — пасля дадатковай прышчэпкі ад сталбняку, дыфтэрыі і коклюшу і сезоннай вакцынацыі супраць грыпу.
У кастрычніку, пасля сямі месяцаў падрыхтоўкі, яна вылецела праз Новую Зеландыю на амерыканскую станцыю Мак-Мёрда ў Антарктыдзе на ваенна-транспартным самалёце Boeing C-17.
Першы сезон амерыканка працавала спецыялістам па забеспячэнні, адказваючы за склад ІТ-абсталявання і сродкаў сувязі. На станцыі Лі давялося прызвычаіцца да шасцідзённага працоўнага тыдня і пад’ёму ў 6:30. Замест офісных задач яна займалася складам, прымала грузы і кіравала пагрузчыкам.
Затое вольны час аказаўся нечакана насычаным: на Мак-Мёрда ладзяць канцэрты, танцы і вечарыны, а сама Лі вядзе на мясцовым радыё праграму з хітамі 1980-х. «Можна выйсці з начнога клуба, а другой гадзіне ночы, і зусім не здаецца, што цяпер ноч», — расказвае яна пра палярнае лета.
Паводле Лі, праз абмежаваны доступ да інтэрнэту людзі на станцыі больш камунікуюць адно з адным. Атмасфера ёй настолькі спадабалася, што яна вырашыла вярнуцца на наступны сезон, ужо ў якасці інжынера ў вяшчальным абсталяванні.



Релоцировались? Теперь вы можете комментировать без верификации аккаунта.