«Для маіх калег Беларусь — гэта Расія ў 2019-м». Як працуецца ў расійскіх ІТ-кампаніях без нармальнага інтэрнэту
Пагаварылі з айцішнікамі-беларусамі, якія працуюць на РФ дыстанцыйна.
Пагаварылі з айцішнікамі-беларусамі, якія працуюць на РФ дыстанцыйна.
Інтэрнэт-абмежаванні ў Расіі, відавочна, маюць наступствы не толькі для расейцаў, але і для тых замежнікаў, якія вымушаны камунікаваць з РФ з-за мяжы. Як блакіроўкі ўплываюць на работу расійскіх ІТ-кампаній і яе супрацоўнікаў на дыстанцыйнай працы? Спыталі айцішнікаў-беларусаў, якія з дому працуюць на расійскі бізнес.
Здаровы сэнс падказваў, што блакіроўка мабільнага інтэрнэту, ютуба і заходніх сацсетак — увогуле не тое, што можа паралізаваць працу ІТ-кампаніі. Вось хіба што адсутнасць месенджараў ім робіць балюча? Пагаварылі з чатырма айцішнікамі, робім выснову, што так яно і ёсць.
«Больш праблем прыносяць санкцыі»
Усе пацвердзілі, што іх кампаніі не без складанасцяў, але ў цэлым нармальна цягнуць штодзённую рутыну. Карыстацца пры гэтым часта даводзіцца аналагамі сусветных сервісаў, але гэта не абавязкова замена апошніх тыдняў ці месяцаў — пераход адбыўся даўно праз санкцыі.
Бывае, што сувязь з расійскімі супрацоўнікамі перарываецца праз павольны інтэрнэт, але пакуль не крытычна. Што да тых, хто працуе дыстанцыйна з-за мяжы, у тым ліку з Беларусі, то з імі ніякіх праблем (ёсць выключэнні — драматычная гісторыя ніжэй) — у іх жа ўсё (ну, у параўнанні з РФ) працуе. Для бяспечнага доступу тых, хто працуе дыстанцыйна ў рабочыя акаўнты ў кампаній ёсць карпаратыўныя VPN, а ў некаторых, кажуць, і асобныя каналы за мяжу, дзякуючы якім ва ўнутранай сетцы ёсць доступ да часткі заблакіраваных рэсурсаў.
«Абмежаванні ў РФ слаба паўплывалі на працу, — распавядае фронтэндэр, які працуе з Беларусі на расійскую кампанію. — Працуем гэтак жа, як і раней, але з іншым пералікам інструментаў. Выкарыстоўваем Jira і Mattermost (аналаг Slack), а тэлефануем праз Толк (брыдки аналаг Google Meet).
У каманды ў РФ інтэрнэт рэгулярна знікае (не толькі мабільны, прасядае хуткасць праваднога інтэрнэту), асабліва ў Піцеры, праз што супрацоўнікі часта выпадаюць на пару гадзін.
Але калі чалавек працуе дыстанцыйна з-за межаў Расіі, то гэтыя блакіроўкі яго датычнаць ну вельмі апасродкавана.
Больш праблем прыносяць санкцыі. Так, доступ да большасці LLM і такіх інструментаў, як Figma, можна атрымаць толькі праз VPN. Але гэта рашэнне толькі для асабістага выкарыстання, а вось кампаніі даводзіцца выкарыстоўваць у працы аналагі. Напрыклад, Pixso, агідны кітайскі аналаг Figma».
«У нас дыстанцыйная праца не пацярпела, унутры краіны VPN-сервісы быццам не абмяжоўваюць, — дзеліцца меркаваннем іншы айцішнік. — Яшчэ ў пандэмію кампанія перайшла на дыстанцыйную працу, і цяпер у мяне калегі па ўсёй РФ, ад Бранска да Урала, плюс у Казахстане, Грузіі, Паўднёва-Усходняй Азіі, Кітаі. Але нейкі ўплыў тым не менш ёсць. Напрыклад, вымушаны перанос камунікацыі з кліентамі ў Max, праблемы з сувяззю з сеткай рэгіянальных філіялаў/крамаў, абмежаванне доступу (часта з таго боку) для падтрымкі абсталявання і г. д.».
«Уявіце, шматгадовая рабочая перапіска ў тэлеграме»
Самай балючай для ІТ-кампаній і айцішнікаў аказалася блакіроўка Telegram. Толькі ў адной кампаніі з чатырох месенджэр не выкарыстоўваўся ў рабочых мэтах. Вось як распавядаюць пра гэта беларусы:
«Нашу кампанію блакіроўка Telegram закранула моцна, бо там вялася ўся карпаратыўная камунікацыя. Уявіце, шматгадовыя чаты з карыснай рабочай інфармацыяй! Цяпер зносіны перавялі на расійскую платформу YuChat».
«Наша кампанія актыўна выкарыстоўвала Telegram як канал апавяшчэнняў розных сістэм маніторынгу. Так як напрамую выкарыстоўвалася Telegram API, аднойчы гэта перастала працаваць.
У кампаніі ёсць яшчэ ўнутраны месенджэр MatterMost, але ён не такі зручны (VPN-падключэнне, сеткавыя доступы і г. п.), таму ў асноўным выкарыстоўвалі тг, а да MM звярталіся для хуткай камунікацыі з калегамі ўнутры дыстанцыйных падключэнняў.
Цяпер асноўная рабочая камунікацыя з калегамі па-ранейшаму ідзе ў заблакіраваным тэлеграме: прынамсі, web-версія працуе ва ўнутраных сетках кампаніі праз проксі/VPN.
Нязручнасці пэўна ёсць, але масавага зыходу з тг не назіраецца. Да Max стаўленне скептычнае, тым больш што абмежаванні на стварэнне ботаў (асабліва ў параўнанні з тг) робяць яго выкарыстанне вельмі абмежаваным».
«У нас у кампаніі ёсць аналаг Slack’а, але там публікуюць так званыя важныя навіны, а звычайныя зносіны па рабочых задачах заўсёды ішлі ў тэлеграме. І вось цяпер супрацоўнікі (акрамя людзей у РФ і РБ, у нас ёсць рэлаканты ў Еўропе, В’етнаме ды інш.) рэгулярна скардзяцца на нестабільную працу месенджэра: дрэнна загружаецца кантэнт, нельга праглядзець выявы, праслухаць галасавыя і г. п.
У кампаніі ёсць VPN — як унутраны для ўласнай інфраструктуры, так і вонкавы. І ўнутраны цяпер наладзілі так, каб у супрацоўнікаў быў доступ да тг. А яшчэ кіраўніцтву адправілі запыт аб пераходзе на альтэрнатыўную платформу».
А як на блакіроўкі рэагуе кіраўніцтва ІТ-кампаній? Нашы суразмоўцы кажуць, што прыкладна ніяк.
- «Ды ніяк не прагаворваюць. Праблема ігнаруецца».
- «Кіраўніцтва рэкамендуе выкарыстоўваць рабочыя інструменты, уключаючы VPN — гэта цяпер асноўнае рашэнне».
- «Ды неяк [кіраўнікі] не асабліва абмяркоўваюць такія пытанні. У агульным і цэлым разглядаюць варыянты [працы на выпадак далейшых абмежаванняў], маскіруюцца і і г. п.».
«Беларуссю цікавяцца многія, але рэальна прыехаць гатовыя адзінкі. Прыцярпеліся»
Абмежаванне доступу да тэлеграму (не да ютуба ці да сацсетак), здаецца, асноўны трыгер для расійскіх айцішнікаў і за межамі офіса.
Паводле нашай суразмоўцы, менавіта з блакіроўкай тг яна пачала атрымліваць пытанні ад расійскіх калег пра Беларусь.
«Калегі пытаюцца ў мяне пра жыццё ў Беларусі, — распавядае яна. — Частка супрацоўнікаў разглядае варыянты доўгатэрміновай арэнды жылля, іншыя задумваюцца пра набыццё нерухомасці і поўным пераездзе. Праўда пакуль гэтыя намеры носяць папярэдні характар. Адзін наўпрост спытаў, ці не здаюць мае знаёмыя жыллё ў Мінску на доўгі тэрмін. Ёсць калегі якія часценька ездзяць да нас у адпачынак — яны і так разумеюць, што тут і як».
Такую ж сувязь заўважыў іншы айцішнік.
«Першыя дні блакіроўкі тэлеграма былі, напэўна, самымі крытычнымі, — успамінае ён. — Многія пачалі цікавіцца пераездам, а нехта нават прыехаў на тыдзень-другі (ужо паехалі). Але потым рэлакейт-настроі сціхлі, і ўсё стала як звычайна. Усе проста змірыліся і адаптаваліся. Мець на кожнай прыладзе па тры VPN стала звычайнай справай».
Агулам, усе нашы суразмоўцы пацвердзілі ўсплёск цікавасці расійскіх айцішнікаў да Беларусі. І ўсе лічаць, што гэта хутчэй цікаўнасць, чым рэальнае імкненне пераехаць. Маўляў, тыя, хто рэальна хацеў/мог з’ехаць, ужо даўно з’ехалі.
«Пастаянна пытаюць, асабліва на сазвонах, — распавядае айцішнік з Мінска. — Некаторыя нават цікавіліся цэнамі на кватэры ў «Паўночным беразе» і іншых ЖК.
А ў тых, хто ўжо прыязджаў сюды, двайныя пачуцці. Перш за ўсё не падабаюцца цэны на гасцініцы/кватэры (хаця і ўнутры РФ турызм падаражэў), ну і некаторыя яшчэ ў курсе апошніх настрояў у сацсетках у дачыненні да гасцей. Хтосьці ўсё разумее, а хтосьці здзіўляецца («а нас за што?»)».
Яшчэ ў аднаго чытача двое калег рэальна прыехалі пажыць на пару месяцаў у Беларусь — у Мінск і ў Магілёў. Дорага ім не здаецца, наадварот, кажа ён, «нізкія цэны арэнды іх вельмі радуюць + кайфуюць ад інтэрнэту без VPN».
«Для большасці хлопцаў з маёй працы Беларусь — гэта Расія 2019 года, да ковіду і вайны, — кажа ён. — Пры гэтым здараюцца паўімперскія выпады кшталту таго, што ўсё ў Беларусі існуе за грошы РФ (чуў на карпаратыве, які праводзілі ў Мінску).
У масавы пераезд расіян у Беларусь ён не верыць.
«Гэта хутчэй выключэнні, — дзеліцца меркаваннем айцішнік. — Так, у камандзе жартам задаюць пытанні пра Беларусь, але колькасць тых, хто рэальна вырашыў пераехаць, вельмі малая. Калегі, з аднаго боку, актыўна крытыкуюць блакіроўкі ў асабістых размовах, з іншага — пераходзяць у своеасаблівую стадыю прыняцця. Пачынаюць карыстацца Max на асноўных прыладах і адаптавацца да жыцця з VPN. Часта прагаворваюцца думкі, што нічога такога тут няма, проста пастаў VPN і жыві нармальна. Усё ж пакуль працуючы VPN не праблема: так, іх блакуюць кожны дзень, але буйныя пастаўшчыкі аператыўна вырашаюць пытанні і даюць новыя проксі».
«Пераезд ці звальненне. За VPN — размова з дзядзямі ў пагонах»
Тое, што ў апісаных выпадках расійскія ІТ-кампаніі ў цэлым спраўляюцца з блакіроўкамі, не азначае, што так ва ўсім ІТ-бізнесе.
«Абмежаванні не закранулі маю кампанію, таму што яе бізнес-мадэль арыентаваная на ўнутраны рынак, тое ж самае можна сказаць пра буйныя ІТ-кампаніі. Але для аўтсорса і дробных кантор сітуацыя больш адчувальная, — заўважае адзін з нашых суразмоўцаў. — Праблема банальна ў камунікацыі, бо большасць такіх кампаній выкарыстоўваюць тэлеграм. У іншых сэрвісаў усё ж ёсць аналагі, хоць і дрэнныя».
Больш за тое, не ўсім беларусам на дыстанцыйнай працы з больш-менш нармальным інтэрнэтам аднолькава добра працуецца на расійскія кампаніі. Адзін з чытачоў распавёў, што апошнія абмежаванні паставілі яго перад выбарам — звальняцца ці пераязджаць з Беларусі ў Расію. Праўда справа не ўласна ў блакіроўках інтэрнэт-рэсурсаў, а ў агульным узмацненні інтэрнэт-рэгуляцый.
«Я трэці год працую ў расійскай кампаніі, якая займаецца дзяржаўнымі праектамі, блізкімі да дзяржпаслуг, — паведаміў нам айцішнік-беларус. — Кампанія сама знайшла мяне на rabota.by і запрасіла на сумоўе. — І вось літаральна два тыдні таму прыйшло прадпісанне (чытач кажа, што гэта прадпісанне Растэлекома — devby) пра забарону на працу з-за мяжы РФ.
Дэ-юрэ праца з-за межаў Расіі і раней была абмежаваная. Згодна з працоўнымі дамовамі, супрацоўнікі (я таксама) пазначаліся як працуючыя з Масквы, або ж яны мелі часовую рэгістрацыю. Гэтага было дастаткова для кантралюючых органаў.
Але вось цяпер сітуацыя змянілася, доступ да рабочых рэсурсаў з-за мяжы заблакіраваны. У офіс ніхто не заганяе, але са знаходжаннем унутры краіны — строга. Цяпер у мяне два варыянты: звальненне па ўласным жаданні ці пераезд.
Усе падключэнні адсочваюцца і правяраюцца. За выкарыстанне знешняга VPN для змены лакацыі караюць, за любыя іншыя абыходныя шляхі — размова з дзядзямі ў пагонах. Гэта нам так намякнулі, што кампанія ў выпадку чаго не нясе адказнасці.
У выпадку сыходу абяцаюць адзін аклад зверху ці пацярпець месяц, пакуль супрацоўнік не знойдзе новае месца. Аб умовах пераезду, відаць, трэба дамаўляцца індывідуальна. У тэорыі можна дамовіцца пра нейкую кампенсацыю ці павышэнне заробкаў для пакрыцця выдаткаў. Але ўсё залежыць ад таго, наколькі значная ў цябе пазіцыя.
На маю пазіцыю цяпер складана знайсці нешта вартае ў Беларусі. Я прайшоўся краем вока па вакансіях — сітуацыя там вельмі сумная. Узровень даходу ў РФ намнога вышэйшы. Нават калі звольнюся з гэтай кампаніі, усё роўна на рынку РФ знайсці працу мне будзе намнога прасцей. Так, як беларусу — складаней, чым расейцу, але прасцей, чым у Беларусі.
Але канчатковае рашэнне я яшчэ не прыняў, у мяне ёсць час падумаць да траўня».
Большасць айцішнікаў-беларусаў не гатовыя працаваць на РФ. Спыталі пра этыку і кар’еру тых, хто ўжо працуе
Большасць айцішнікаў-беларусаў не гатовыя працаваць на РФ. Спыталі пра этыку і кар’еру тых, хто ўжо працуе
Релоцировались? Теперь вы можете комментировать без верификации аккаунта.