Працяглае беспрацоўе перастае быць часовай праблемай і робіцца «новай нормай» на рынку працы, піша CNBC. Афіцыйная статыстыка ў ЗША выглядае адносна стабільнай: узровень беспрацоўя — 4,3% (7,4 млн чалавек), у эканоміцы ствараюцца працоўныя месцы. Але за гэтай карцінай хаваецца іншая тэндэнцыя: расце доля людзей, якія не могуць знайсці працу больш за паўгода.
Працяглае беспрацоўе перастае быць часовай праблемай і робіцца «новай нормай» на рынку працы, піша CNBC. Афіцыйная статыстыка ў ЗША выглядае адносна стабільнай: узровень беспрацоўя — 4,3% (7,4 млн чалавек), у эканоміцы ствараюцца працоўныя месцы. Але за гэтай карцінай хаваецца іншая тэндэнцыя: расце доля людзей, якія не могуць знайсці працу больш за паўгода.
Зараз да доўгатэрмінова беспрацоўных належыць прыкладна кожны чацвёрты беспрацоўны — каля 1,8 млн чалавек. У большасці выпадкаў гэта азначае, што людзі ўжо вычарпалі дапамогу, якая ў сярэднім пакрывае менш за 40% ранейшага даходу. Пры гэтым сама сітуацыя на рынку працы пагаршаецца: пасля постпандэмічнага буму вакансій у 2022 годзе колькасць адкрытых пазіцый, тэмпы найму і добраахвотных звальненняў зніжаюцца. Гэта значыць і працы менш, і ўпэўненасці ў работнікаў таксама.
Рост беспрацоўя звязаны не з рэзкім крызісам, а з паступовым ахаладжэннем рынку. У 2025 годзе ў ЗША была створана ўсяго 181 тысяча працоўных месцаў супраць 1,46 млн годам раней. Адначасова кампаніі скарачаюць персанал: толькі ў студзені было абвешчана пра 108 тысяч звальненняў. Бізнесы карэктуюць залішні наём пасля пандэміі, стрымліваюць выдаткі з-за высокіх ставак і інфляцыі і пераарыентоўваюць інвестыцыі, у тым ліку ў бок ШІ. У выніку попыт на работнікаў расце павольна, а канкурэнцыя за вакансіі ўзмацняецца.
Гэта асабліва заўважна па колькасці кандыдатаў: на адну вакансію ў сярэднім прыходзіцца каля 242 водгукаў — утрая больш, чым у 2017 годзе. У цэлым на рынку ўжо прыкладна на 1 млн больш саіскальнікаў, чым даступных працоўных месцаў. Працэсы найму падаўжаюцца, кампаніі становяцца больш патрабавальнымі, а кандыдаты ўсё часцей сутыкаюцца з цішынёй пасля водгукаў або нават пасля фінальных этапаў інтэрв’ю.
Мацней за ўсё гэта б’е па пачынаючых спецыялістах. Колькасць вакансій пачатковага ўзроўню да сярэдзіны 2025 года ўпала прыкладна на 35% у параўнанні з пачаткам 2023-га. Маладыя кандыдаты канкуруюць з больш вопытнымі спецыялістамі, а інтэрв’ю могуць расцягвацца на 6-8 этапаў без гарантый выніку. У выніку многія бяруцца за часовую ці нізкааплатную працу, каб проста пакрываць выдаткі.
Праблема датычыцца не толькі навічкоў. Нават дасведчаныя спецыялісты адзначаюць рэзкую змену сітуацыі: яшчэ ў 2022 годзе яны атрымлівалі некалькі офераў адначасова, а зараз месяцамі не могуць атрымаць запрашэнне на інтэрв’ю. Гэта падштурхоўвае людзей да кампрамісаў — змены сферы, пераезду ці зніжэння зарплатных чаканняў на $5-10 тысяч і больш, толькі б вярнуцца на рынак.
Эксперты ўсё часцей кажуць, што доўгатэрміновае беспрацоўе — гэта ўжо не асабістая няўдача, а структурная праблема. Людзі робяць усё «па правілах»: рассылаюць дзясяткі кастамізаваных водгукаў у тыдзень, перанавучаюцца, пашыраюць пошук, — але ўсё роўна не атрымліваюць прапаноў. На гэтым фоне расце псіхалагічны ціск: саіскальнікі апісваюць пошук працы як «ментальную вайну».
Наступствы зацягваюцца і пасля працаўладкавання. Даследаванні паказваюць, што людзі, якія перажылі беспрацоўе, часцей сутыкаюцца з пагаршэннем псіхічнага і фізічнага стану, сацыяльнай ізаляцыяй і ў выніку знаходзяць працу з зарплатай на 5-15% ніжэй, чым у супастаўных спецыялістаў, якія не гублялі працу. У выніку доўгатэрміновае беспрацоўе ўсё больш успрымаецца не як часовы этап, а як зацяжны стан, з якога ўсё складаней выйсці.
Рэлацыраваліся? Цяпер вы можаце каментаваць без верыфікацыі акаўнта.