Былы топ-менеджар Microsoft Крэйг Мандзі рэгулярна чуе адно і тое ж пытанне ад бацькоў: дзеці вось-вось пойдуць ва ўніверсітэт, ШІ развіваецца шалёнымі тэмпамі, рынак працы штарміць — што ім наогул вывучаць, якая спецыяльнасць «перажыве» бліжэйшыя пяць гадоў?
Былы топ-менеджар Microsoft Крэйг Мандзі рэгулярна чуе адно і тое ж пытанне ад бацькоў: дзеці вось-вось пойдуць ва ўніверсітэт, ШІ развіваецца шалёнымі тэмпамі, рынак працы штарміць — што ім наогул вывучаць, якая спецыяльнасць «перажыве» бліжэйшыя пяць гадоў?
Па словах Мандзі, гэта не тое пытанне, якое трэба задаваць. Ён прапрацаваў у Microsoft 22 гады, займаўся стратэгіяй і даследаваннямі ў сферы ШІ і пайшоў з кампаніі ў 2014-м. Цяпер кансультуе кіраўнікоў па пытаннях ШІ і дзяржаўнай палітыкі. І лічыць, што справа не ў выбары «правільнай» прафесіі — дзяцей трэба рыхтаваць да таго, што ім давядзецца пастаянна вучыцца. І што змяняцца павінны не толькі вучні, але і сама сістэма адукацыі.
У інтэрв’ю Business Insider ён адзначыў, што ШІ і робататэхніка могуць змяніць рынак працы глыбей, чым папярэднія тэхналагічныя рэвалюцыі. І цяпер пытанне не ў тым, якія навыкі захаваюцца, а ў тым, як грамадства будзе вызначаць чалавечую каштоўнасць. У кнізе «Genesis» 2015 года, напісанай разам з Эрыкам Шмідтам і Генры Кісінджэрам, Мандзі разважаў пра тое, як ШІ змяняе сам чалавечы досвед. Раней годнасць чалавека была цесна звязана з працай, бо без яе нельга было выжыць. Калі ШІ аўтаматызуе ўсё больш фізічнай і інтэлектуальнай працы, гэтая сувязь аслабне.
Пры гэтым людзям давядзецца вучыцца працаваць разам з «разумнымі машынамі». А цяперашняя сістэма вышэйшай адукацыі, на яго думку, да гэтага дрэнна падрыхтавана. Яна жорстка падзелена на STEM і гуманітарныя дысцыпліны: адны даюць тэхнічныя навыкі, іншыя — уменне разважаць і сацыяльныя навыкі. У будучыні патрэбна і тое і другое. «Калі б я ствараў новую праграму ў каледжы, гэта была б гуманітарная адукацыя ў галіне тэхналогій — плюс STEM», — кажа ён.
Мандзі ставіць пад сумнеў і саму мадэль класнага пакоя. Яна з’явілася ў эпоху друкарскага станка, калі грамадству трэба было масава навучаць пісьменнасці, а асабістых настаўнікаў на ўсіх не хапала. Школа стала свайго роду «машынай навучання». Цяпер гэтае абмежаванне здымаецца: ШІ можа выступаць маштабаваным, універсальным выкладчыкам. «Мы можам мець столькі настаўнікаў, колькі захочам, таму што настаўнікам будзе ШІ», — кажа Мандзі. Гэта адкрывае шлях да больш персаналізаванага фармату, дзе сістэма падладжваецца пад тэмп, інтарэсы і пытанні канкрэтнага вучня.
Адукацыйныя ўстановы, па яго словах, спачатку спрабавалі проста забараняць ШІ. «Цяпер яны ад гэтага адмовіліся», — працягвае Мандзі, але ў цэлым сістэмы па прыродзе схільныя абараняць статус-кво. Аднак такія магутныя тэхналогіі рэдка не закранаюць ранейшыя структуры.
Ён прыводзіць у прыклад Khan Academy з ШІ-настаўнікам Khanmigo, які не проста выдае адказы, а накіроўвае вучня, наводзіць на больш дакладныя пытанні і глыбокае разуменне. Гэта, па яго словах, прынцыпова адрозніваецца ад «проста чата пра ўсё». У будучыні, лічыць Мандзі, з’явяцца мільёны спецыялізаваных ШІ-аплікацый, заточаных пад канкрэтныя задачы і інтарэсы, а некаторыя агенты змогуць аўтаномна ўзаемадзейнічаць адзін з адным.
Бацькам і старэйшым пакаленням такую мадэль уявіць складана, кажа ён. Дзеці адаптуюцца хутчэй. Галоўнае пытанне — ці гатовыя змяняцца самі адукацыйныя інстытуты.
Рэлацыраваліся? Цяпер вы можаце каментаваць без верыфікацыі акаўнта.