У гэты дзень 50 гадоў таму была створана адна з галоўных ІТ-кампаній свету. Business Insider сабраў успаміны былых кіраўнікоў пра тое, што насамрэч «той самай» кампаніяй Apple рабілі не столькі прадукты, колькі культура: сумесь апантанасці ідэямі, жорсткага фокусу і амаль параноідальнай сакрэтнасці.
У гэты дзень 50 гадоў таму была створана адна з галоўных ІТ-кампаній свету. Business Insider сабраў успаміны былых кіраўнікоў пра тое, што насамрэч «той самай» кампаніяй Apple рабілі не столькі прадукты, колькі культура: сумесь апантанасці ідэямі, жорсткага фокусу і амаль параноідальнай сакрэтнасці.
Адзін з ключавых людзей эпохі айпода — Тоні Фадэл — трапіў у Apple у 2001 годзе кансультантам, дапамагаць рабіць прыладу для тады яшчэ зусім новай платформы iTunes. У сакавіку 2001-га ён паказаў Стыву Джобсу ды іншым топам уцяжараны пенапластавы макет будучага плэера. Праект ад пачатку да канца заняў усяго 9 месяцаў.
«Для мяне неймаверным момантам быў самы першы iPod — проста давесці яго да канца. Гэта быў дзевяцімесячны праект ад пачатку да запуску. Гэта была мая мара», — адзначаў ён.
iPod стаў хітам не адразу, але ўсё змянілася, калі з’явілася падтрымка Windows і новыя функцыі — плэер паступова стаў культурнай з’явай. Фадэл згадвае момант, калі ўпершыню ўбачыў iPod у руках знакамітасцяў, напрыклад у Шакіла О’Ніла, і зразумеў, што прадукт сапраўды «выстраліў». Ягоным любімым стаў iPod Nano — маленькі плэер, які «па-сапраўднаму змяніў правілы гульні» праз сваю кампактнасць.
Але былі і страшныя моманты. Адзін з іх — да афіцыйнага анонса iPhone, калі прататыпы былі ў літаральна некалькіх чалавек: «Арыгінальны iPhone выпаў у мяне з кішэні ў самалёце, яшчэ да таго, як яго ўвогуле некаму паказалі». На шчасце, ніхто не зразумеў, што гэта за прылада, і тэлефон вярнулі прыкладна праз 40 хвілін пасля пасадкі.
Іншы былы кіраўнік Apple, інжынер Глен Рыд, працаваў са Стывам Джобсам яшчэ ў NeXT, а потым прыйшоў у Apple у 1998 годзе і стаў адным са стваральнікаў iMovie і iPhoto. Ён узгадвае, што ў той момант Apple была ў вельмі дрэнным стане, і ёй тэрмінова патрэбны быў новы прадукт, каб вярнуць пазіцыі.
Паводле Рыда, частка плана Джобса была ў тым, каб рабіць новыя прадукты маленькімі сакрэтнымі камандамі. Каманда iMovie была памерам каля дваццаці чалавек і працавала амаль у таямніцы ад усіх.
Ён апісвае гэта як «піратскі карабель унутры кампаніі», спасылаючыся на знакамітую фразу Джобса: «Лепш быць піратам, чым служыць у флоце».
Рыд узгадвае, што яны нават заклейвалі вокны ў офісе паперай, каб ніхто ў кампаніі не бачыў, над чым яны працуюць: «Вось такая была атмасфера. І гэта было крута, таму што такі шанц выпадае нячаста».
Паводле яго, менавіта такія праекты ў нейкі момант дапамаглі Apple ўтрымацца на плыву, пакуль кампанія шукала вялікі прадукт, які зноў зробіць яе прыбытковай.
Рыд кажа, што Apple адрознівалася ад многіх буйных кампаній тым, што дазваляла інжынерам і невялікім камандам займацца рызыкоўнымі ідэямі. У іншых карпарацыях, паводле яго, спрацоўвае «імунная сістэма» — любая занадта новая ці дзіўная ідэя хутка падаўляецца. У Apple такога не было.
Фадэл узгадвае іншы ўрок Джобса — сілу слова «не». У Apple пастаянна лёталі дзясяткі ідэй: лічбавыя камеры, тэлевізары, розныя прылады. Большасць з іх адхілялі: «Калі ты кажаш „так“, гэта павінна нешта значыць. І значыць нешта вельмі вялікае. І на гэтым трэба сфакусавацца». Менавіта такім «вялікім так» у 2007 годзе стаў iPhone, які ў выніку цалкам змяніў кампанію.
Сёння Apple кіруе Цім Кук, кампанія каштуе амаль $4 трлн, а iPhone ужо ў 17-м пакаленні. Аднак, паводле людзей, якія працавалі там у ключавыя гады, унутры многае засталося ранейшым: маленькія сакрэтныя каманды, жорсткі фокус і адчуванне, што ты працуеш над чымсьці, пра што пакуль ніхто не ведае, але што можа змяніць цэлую індустрыю.
Рэлацыраваліся? Цяпер вы можаце каментаваць без верыфікацыі акаўнта.