У Threads разгарэлася вялікая дыскусія: айцішнікі абмяркоўваюць, ці сапраўды можна хутка знайсці працу — трэба толькі «адрэзаць 30%» ад сумы з папярэдняга месца. Годны лайфхак?
У Threads разгарэлася вялікая дыскусія: айцішнікі абмяркоўваюць, ці сапраўды можна хутка знайсці працу — трэба толькі «адрэзаць 30%» ад сумы з папярэдняга месца. Годны лайфхак?
Многія карыстальнікі згодныя: хтось «наогул 50% адрэзаў» — і толькі тады атрымаў офер. І вельмі рады, нядаўна яму ўвогуле прапанавалі заробак на 75% меншы, чым было калісь. «Такія часы!»
Але некаторыя ўдзельнікі Threads не гатовыя і не раяць ісці на паніжэнне: «Я перад оферам прагоньваў лічбу ў Faidvisor: мяняеш заробак і бачыш астатак па днях на паўгода наперад — і пытаешся ў сябе: «Калі скончыцца падушка?» Так зразумела, ніжэй якой сумы гандлявацца нельга».
— Начыталася, што працы няма, а тым больш на дыстанцыйцы, і каб не апынуцца дзесь пад цеплатрасай з бамжамі, вырашыла знізіць заробкавыя чаканні —ледзь не прадалася танней. Знізіла на 15% — і ўжо праз 1,5 тыдні быў першы офер, а другая кампанія, каб яго перабіць, прапанавала заробак болей. Я паведаміла пра гэта першай кампаніі — і яны паднялі суму да жаданай, бо з самага пачатку закладвалі і яе, і грэйд вышэй, але я ж сама запытала меншую суму.
Ёсць і тыя, хто піша, што трэба адштурхоўвацца ад сумы. «Калі ты зарабляў $2500-3000, то сёння такія грошы мала хто заплаціць. Але калі ў цябе было $1000-1500 — для цябе нічога не зменіцца».
А мы спыталі ў чытачоў, ці гатовыя яны даўншыфціць дзеля хуткага офера.
— Мяне маглі ўзяць у кампанію мары (дакладней у кампанію, якая гадоў пяць таму ёй была), але адмовілі, бо я знарок не зрушылася ў грошах. Вельмі засмуцілася, але за гэтае рашэнне сябе не дакараю.
Я падняла на вушы знаёмых, каб маё рэзюмэ дайшло да рэкрутара кампаніі, — і прайшла тры суразмоўі. А на этапе абмеркавання заробку не пагадзілася на мінус 35% да свайго ранейшага даходу. Так, можна было б ўціснуцца, але для мяне гэта як спусціцца на прыступку ўніз. Паставіла мысленна працяжнік у галаве — і пайшла далей. Значыць, не лёс.
Офер прыйшлося чакаць яшчэ тры месяцы (увесь пошук заняў сем месяцаў). Сябры казалі, што я магла б ужо працаваць, а не праядаць «падушку». Адзін чалавек нават раіў паспрабаваць, а потым, калі падвернецца нешта лепшае — сысці. Але я так не магу. Кампанія, у якую мяне ўзялі, працуе ў ЗША, каманда ўся размеркаваная.
— У мяне крэдыт на кватэру, ужо палову выплаціла — і трапіла пад скарачэнне. І так баялася не знайсці працу, што занізіла свой кошт прыкладна на 20%.
У выніку працу знайшла хутка, але было вельмі крыўдна, калі эйчар пасля маіх словаў сказала, што мае чаканні па заробку трапляюць у іхную вілку і агучыла верхнія і ніжнія межы (і стала зразумела, што можна было прасіць болей). Адно добрае: каманда падабаецца, праца спакойная, задачы закрываю хутка — і застаецца час на сябе.
— Такое было, але не цяпер — пару гадоў таму. Эйчар кампаніі на суразмоўі сказала, што я вельмі ім спадабаўся, але бюджэт абмежаваны. Спытала, ці не ўступлю 30% (а гэта $900). У мяне былі свае акалічнасці, якія не хацелася б падрабязна распісваць, — карацей, я пагадзіўся.
А праз нейкі час выпадкова даведаўся ад калегі на аналагічнай пазіцыі, што ён за той жа аб’ём працы атрымлівае нават больш, чым я запытаў. Само сабой, мая матывацыя ўпала ніжэй плінтуса — і я звольніўся пры першай жа магчымасці. На новым месцы запытаў 1,7х да таго, што плацілі ў той кампаніі. Ні пра што не шкадую. Цяпер бы нават у цяжкія часы не пагадзіўся б на такі кампраміс, таму што для мяне гэта шлях да выгарання.
— Я не дам універсальную параду. Мне здаецца, у глыбіні душы кожны сам ведае, чаго ён варты як спецыяліст. Думаеце, што вам мае сэнс скінуць мінус 30% і сума вас задаволіць (і праз месяц вы не будзеце хадзіць змрочным па офісе і скардзіцца сябрам і сям'і, што вас там «недаацэньваюць») — рабіце! Думаеце, што варты большага, і гэта неаспрэчны факт — стойце на сваім.
У мяне якраз была сітуацыя нядаўна: распрацоўшчык прайшоў суразмоўе — і мы палічылі, што ён якраз той, хто нам патрэбны. Спыталі ў яго пра заробкавыя чаканні. Ён назваў суму. «Добра, — кажам. — Мы якраз столькі і збіраліся прапанаваць». І тут ён дадае: «Гэта калі на дыстанцыйцы, а калі ў офіс хадзіць прыйдзецца, то плюс 30%». Мне здалося, у яго ў вачах у гэты момант мільгнула: «Пратаніў». Мы ўдарылі па руках. У нас гібрыд, але ў офіс сілай ніхто не цягне — туды ходзяць з жадання. А ёсць супрацоўнікі, якія працуюць выключна з дому.
Насамрэч я б сказала, што кампанія ніколі не шукае самага таннага, яна хоча наняць таго, хто будзе добра і ў тэрмін закрываць задачы, і не сыдзе праз некалькі тыдняў.
Часам чаканні кандыдата ўкладаюцца ў бюджэт — гэта можна абмяркоўваць. У маёй практыцы і кампаніі ішлі на павелічэнне бюджэту, і кандыдаты гатовы былі ўступіць, калі ім усё падабалася, і толькі сума была невялікай перашкодай.
Релоцировались? Теперь вы можете комментировать без верификации аккаунта.