Людзі ўсё часцей ратуюцца ад лічбавізацыі ў рэальных рэчах, каб адчуваць гэтае жыццё
На фоне татальнай лічбавізацыі людзі — асабліва міленіялы і зумеры — усё часцей цягнуцца да «аналагавых астравоў»: заняткаў і звычак, дзе ёсць фізічнае дзеянне, тактыльнасць і адчуванне прысутнасці. Нягледзячы на тое, што тэхналогіі спрашчаюць жыццё, аўтаматызуюць працу і даюць імгненны доступ да ўсяго, многім пачынае не хапаць чагосьці «сапраўднага», піша Fortune.
На фоне татальнай лічбавізацыі людзі — асабліва міленіялы і зумеры — усё часцей цягнуцца да «аналагавых астравоў»: заняткаў і звычак, дзе ёсць фізічнае дзеянне, тактыльнасць і адчуванне прысутнасці. Нягледзячы на тое, што тэхналогіі спрашчаюць жыццё, аўтаматызуюць працу і даюць імгненны доступ да ўсяго, многім пачынае не хапаць чагосьці «сапраўднага», піша Fortune.
Трэнд прасочваецца скрозь пакаленні. Для бумераў і часткі пакалення X аналаг — гэта настальгія і зразумелае мінулае, у якім ёсць апора і кантроль, для міленіялаў і зумераў — наадварот спроба збалансаваць жыццё, у якім амаль усё адбываецца ў лічбе. Паводле слоў даследчыкаў, маладыя людзі ўсё вастрэй адчуваюць, што большая частка іх жыцця нематэрыяльная і як быццам выслізгвае.
Сярод прыкладаў «адчувальных» практык — людзі зноў пішуць і адпраўляюць папяровыя паштоўкі. Такі жэст здаецца ім больш асэнсаваным і асабістым, чым паведамленні ў месэнджэрах. Фармуюцца супольнасці з дзясяткаў тысяч людзей, якія рэгулярна абменьваюцца карткамі, каб захаваць жывы кантакт.
Яшчэ адзін прыклад — аўтамабілі з механічнай каробкай перадач. Менш за 1% новых машын у ЗША цяпер прадаюцца з «механікай», але ў яе застаюцца прыхільнікі, у тым ліку сярод маладых кіроўцаў. Для іх кіраванне — больш усвядомлены працэс: ты пастаянна ўцягнуты, разумееш машыну і не можаш пераключыць увагу, як у аўтамабілі з аўтаматыкай і асістэнтамі.
Таксама вяртаецца вініл. Фармат, які лічыўся мёртвым у 2000-х, зноў стабільна прадаецца — каля 43 мільёнаў пласцінак у год. І купляюць іх не толькі бумеры, але і моладзь. Для іх вініл не проста гук, а рытуал: паслухаць альбом цалкам, патрымаць яго ў руках, схадзіць у краму, пагутарыць з іншымі людзьмі. Музыка ў такім выглядзе ўспрымаецца як больш «пастаянная» і асабістая.
Релоцировались? Теперь вы можете комментировать без верификации аккаунта.