Выпускнікам каледжаў у ЗША усё складаней знайсці працу: узровень недазанятасці сярод маладых спецыялістаў вырас да 42,5% — гэта самы высокі паказнік з часоў пандэміі каранавіруса.
Выпускнікам каледжаў у ЗША усё складаней знайсці працу: узровень недазанятасці сярод маладых спецыялістаў вырас да 42,5% — гэта самы высокі паказнік з часоў пандэміі каранавіруса.
22-гадовая студэнтка Джыліян Фрост з Каледжа Сміта распавяла ў інтэрв’ю The Guardian, што шукае працу з верасня і ўжо адправіла больш за 90 водгукаў. «Кожныя выходныя я выдаю больш за дзве гадзіны на падачу заявак. Я ўжо адгукнулася больш чым на 90 вакансій. Амаль у 25% выпадкаў мне наогул не адказалі, а каля 55% заявак былі аўтаматычна адхіленыя», — кажа яна.
Нягледзячы на прыкладна дзесяць сумоўяў, сітуацыя застаецца няпэўнай: «Многія кампаніі нават не лічаць патрэбным паведаміць, што ты ім не пасуеш. Я адчуваю сябе бездапаможнай. Здаецца, ніхто не разумее, як наогул да гэтага падрыхтавацца праз збег акалічнасцяў».
Паводле яе, цяперашняе пакаленне апынулася ва ўнікальнай сітуацыі: «Як наогул рыхтавацца да жорсткага рынку працы, які супаў з з’яўленнем ШІ і ўдзелам ЗША ў ваенных канфліктах? Раней пакаленні сутыкаліся максімум з адной такой праблемай, а ў нас — адразу з усімі трыма».
31-гадовы Джэф Кубат з Мінесоты, які вярнуўся ва ўніверсітэт, каб атрымаць ступень магістра па бухгалтэрыі пасля васьмі гадоў працы, таксама не можа знайсці новую. «Я хутка заканчваю вучобу, і пошук працы аказаўся сапраўдным выпрабаваннем… Нават кампаніі ў невялікіх гарадах сталі вельмі жорстка падыходзіць да патрабаванняў да кандыдатаў і практычна не гатовыя навучаць людзей з падобным досведам пад свае задачы», — адзначае ён.
У выніку яму даводзіцца зніжаць чаканні па заробку: «Мая наступная праца — не назаўжды, але мне трэба зарабляць. Цяпер вакансіі з’яўляюцца хутчэй праз тое, што хтосьці сыходзіць, а не праз рэальны рост».
Праблема ўзмацняецца тым, што пазіцыі пачатковага ўзроўню ўсё часцей патрабуюць досведу, якога ў выпускнікоў проста няма. Ананімны выпускнік Нью-Ёркскага ўніверсітэта адзначае: «Вакансіі з годнай аплатай, якія называюцца entry-level, часта патрабуюць ад трох да пяці гадоў досведу — гэта немагчыма для тых, хто толькі скончыў універсітэт». Паводле яго, многія апісанні вакансій прымушаюць адчуваць сябе «недастаткова кваліфікаваным», праз што ён нават не падаецца.
Дадатковым бар’ерам становяцца аўтаматызаваныя сістэмы адбору кандыдатаў. «Для кожнай вакансіі, асабліва ў буйных кампаніях, даводзіцца адаптаваць рэзюмэ і дадаваць як мага больш ключавых слоў. Гэта раздражняе і выматвае, але, на жаль, без гэтага не абысціся ў цяперашнім рынку і на гэтым этапе развіцця тэхналогій, — кажа ён. — Мне не падабаецца, што спачатку трэба прайсці адвольныя і незразумелыя праверкі алгарытма, перш чым хтосьці ацэніць мае рэальныя здольнасці і тое, што я магу прынесці як чалавек».
22-гадовая Анна Уолдран, выпускніца Універсітэта Лаёлы ў Чыкага, адзначае яшчэ адну праблему — закрытасць рынку. «Я звычайна падаюся праз сайты з вакансіямі кшталту Handshake, LinkedIn ці FlexJobs, але часам шукаю кампаніі напрамую і падаюся праз іх сайты. Але многія вакансіі наогул не публікуюцца — іх закрываюць унутранымі кандыдатамі або праз сувязі, — кажа яна. — Гэта моцна ўскладняе пошук для такіх навічкоў, як я, у якіх няма патрэбных кантактаў».
Эксперты адзначаюць, што бягучая сітуацыя адлюстроўвае структурныя змены рынку працы: кампаніі ўсё часцей аптымізуюць працэсы з дапамогай ШІ, скарачаючы колькасць стартавых пазіцый і павышаючы патрабаванні да кандыдатаў. У выніку выпускнікі апынаюцца ва ўмовах, дзе канкурэнцыя расце, а ўваход у прафесію становіцца ўсё больш складаным.
Релоцировались? Теперь вы можете комментировать без верификации аккаунта.