Николай Чикишев world 15 чэрвеня 2026, 15:03

«Я ніколі не адчувала такой падтрымкі»: айцішніца сышла з ІТ і стала цесляром

32-гадовая Джэй Парк пакінула ІТ і вырашыла стаць вучаніцай сталяра пасля таго, як ейная праца ўсё больш зводзілася да ўкаранення штучнага інтэлекту.

1 каментарый

«Я ніколі не адчувала такой падтрымкі»: айцішніца сышла з ІТ і стала цесляром

32-гадовая Джэй Парк пакінула ІТ і вырашыла стаць вучаніцай сталяра пасля таго, як ейная праца ўсё больш зводзілася да ўкаранення штучнага інтэлекту.

Паводле Парк, каля дзесяці гадоў таму яна выпадкова прайшла курс па вырабе мэблі і тады ўпершыню задумалася пра сталярную справу. Але пасля вучобы ў яе застаўся доўг на шасцізначную суму, таму яна абрала больш прыбытковы шлях і пайшла ў ІТ.

У тэхналагічнай кампаніі Джэй займалася аперацыйнай падтрымкай аддзела продажаў. Яна разлічвала на стабільнасць, добры заробак і бенефіты, але з часам зразумела, што амаль не адчувае сувязі з вынікам сваёй працы і не атрымлівае задавальнення ад самой індустрыі.

Канчатковае рашэнне сысці яна прыняла ў апошні год, калі кампанія стала патрабаваць актыўней убудоўваць ШІ амаль ва ўсе працоўныя працэсы. «Было адчуванне, быццам я знаходжуся на велізарным круізным лайнеры, а кампанія спрабуе як мага хутчэй развярнуць яго на 180 градусаў, і ўсе падаюць за борт», — расказала Джэй.

У сакавіку Парк звольнілася і прыйшла ў прафсаюз, каб стаць вучаніцай сталяра. Ёй расказалі пра заробак, бенефіты і чатырохгадовую праграму навучання. Самым складаным аказаўся пошук месца для практыкі. Каб атрымаць спонсарства, Парк трэба было хадзіць на будоўлі і размаўляць з прарабамі.

Джэй хоча займацца сталярнымі і мэблевымі работамі, аднак цяпер у гэтым кірунку мала вакансій. Нягледзячы на гэта, яна кажа, што рада сыходу з ІТ: цяпер яна ўпэўненая, што карпаратыўная кар’ера ёй не падыходзіць.

Яна таксама лічыць, што пераход у рабочую прафесію ў 30 гадоў можа быць нават перавагай. Парк кажа, што за гады ў офіснай кар’еры навучылася адстойваць межы, спрачацца і абараняць сябе — навыкі, якія могуць быць важныя ў мужчынскім і фізічна цяжкім асяродку.

«Калі б я прыйшла ў рабочую прафесію ў 18 гадоў, не думаю, што справілася б», — сказала яна. Парк таксама наведала першы прафсаюзны сход і назвала яго моцным культурным шокам. Паводле яе, яе здзівіла, што людзі з розных арганізацый спецыяльна збіраюцца, каб абмяркоўваць працу, дзяліцца вопытам і падтрымліваць адно аднаго.

«Я ледзь не расплакалася на гэтай сустрэчы. Я падумала: „Я ніколі не адчувала такой падтрымкі“», — расказала яна. Парк прызнае, што ейны шлях толькі пачаўся, але кажа, што не шкадуе пра свой выбар.