Пра свае кар’ерныя зігзагі з адкрытым фіналам распавядае Кастусь, які да пачатку 2026 года працаваў у Польшчы QA-інжынерам на амерыканскую Aras Corporation:
Пра свае кар’ерныя зігзагі з адкрытым фіналам распавядае Кастусь, які да пачатку 2026 года працаваў у Польшчы QA-інжынерам на амерыканскую Aras Corporation:
— Пасля вучобы ў БНТУ я пайшоў на адпрацоўку інжынерам-канструктарам у «Строймаш». Там мне заплацілі $100 за тры месяцы працы («бо затрымка»), і я пайшоў працаваць ва ўніверсітэт, дзе, як падказаў сябар, вызвалілася месца.
Там грошай таксама не хапала, і ў пачатку 2020 года я ўладкаваўся ў сапарт «Яндэкса». Пазіцыя ў мяне называлася «Асэсар падтрымкі карыстальнікаў пошукавага парталу». Назва «асэсар», калі шчыра, для мяне дагэтуль застаецца незразумелай. Фактычна гэта быў звычайны сапарт карыстальнікаў.
Гэта была такая, умоўная «айцішачка»: я больш працаваў не з тэхналогіямі, а з кліентамі пошукавага парталу, з вэбмайстрамі. Так, часам я шукаў паводле інструкцыі нейкія HTML-тэгі, каб разабрацца, чаму іх сайты з парнухай ці з картамі таро ранжыруюцца не вельмі добра. Але ў асноўным гэтая праца заключалася ў зносінах з кліентамі.
Ужо ў «Яндэксе» я даведаўся пра прафесію тэсціроўшчыкаў, знайшоў анлайн-курсы і адвучыўся. Пасля гэтага нашыя з «Яндэксам» шляхі разышліся. Па-першае, там немагчыма было расці.
Па-другое, сама кантора выклікала ў мяне сумневы: калегі, якія працавалі з пашукавіком, цэнзурылі запыты пра Навальнага і падобнае. Мне гэта не вельмі падабалася, таму я не бачыў сябе тэсціроўшчыкам у «Яндэксе».
Новую працу я шукаў у складаных умовах, як мануальны тэсціроўшчык без досведу, з вялікай канкурэнцыяй. Таму выбіраць асабліва не даводзілася. Прайшоў сумоўе ў Maxbit, мне спадабаліся офіс, тымлід і ўмовы. Працаваў бы там, магчыма, дасюль, калі б не давялося з’язджаць з краіны ў канцы 2021 года.
Так, гэта казіноха. Але не ведаю, чым з пункту гледжання «здзелкі з сумленнем» гэта адрозніваецца ад геймерскіх кантор, якія высмоктваюць грошы з дзяцей на розныя DLC, скіны або размалёўкі для ствалоў. Ці ад іншых «белапальтошных» індустрый, дзе гаўна не менш, чым у гемблінгу.
Якраз наступная мая праца была такой, што дасюль памыцца хочацца. Я сышоў ужо некалькі месяцаў таму, але ўсцяж не магу прыйсці ў сябе ад таго, што там тварылася. Але па парадку.
У Польшчу, у Гданьск, я перабраўся з палітычных матываў, не праз працу. Горад не выбіраў доўга, сюды паехалі мае сябры, і я вырашыў, што лепш ехаць разам з імі. І дасюль не шкадую: Труймяста [агламерацыя Гданьска, Сопата і Гдыні] — маё любімае месца ў Польшчы.
У Maxbit-е мне далі з сабой ноўт, каб я мог тут неяк працаваць. Але звольнілі, таму што ў іх няма рэлакейта. Ды мне і не хацелася працаваць за «канверт», таму што трэба легалізавацца і неяк адказваць на пытанні мясцовай падатковай. Таму тут я на Maxbit не працаваў. Толькі пару тыдняў закрываў справы, таму што адказваў за тэставанне аднаго з праектаў і проста не мог уцячы адным днём. У любым выпадку, дзякуй ім за разуменне і падтрымку.
Не паспеў я усур’ёз пачаць шукаць працу, нават не пачаў яшчэ хадзіць па сумоўях, як мяне схантыў Aras. Новы прадукт, штатаўская кантора, каманда беларусаў і «падрадчыкаў»-украінцаў — усё гэта падалося мне нават не нармальным, а вельмі добрым. Тым больш праца сама мяне знайшла.
Рэжым працы быў цалкам дыстанцыйным: я працаваў з людзьмі, з якімі не бачыўся і якіх не ведаў асабіста. Для мяне гэта быў новы досвед.
На жаль, праца ў Aras не апраўдала маіх чаканняў. Пачаліся нейкія непаразуменні праз недасканалы менеджмент, неідэальны мікраменеджмент з майго боку. Як вынік — жорсткая дэпрэсія, выгаранне, узмоцненае эміграцыйным статусам. І звальненне з фармулёўкай «так трэба, справа не ў тваіх прафесійных якасцях» з наступным пошукам чалавека на маё месца.
Таму я больш не айцішнік. Хачу памяняць сферу дзейнасці, таму што страціў веру і ў саму ІТ-індустрыю, і ў сябе, як у айцішніка.
Куды пайду далей — пакуль не ведаю. Можа, і ў дастаўцы апынуся. Але спрабую пакуль творчасць (музыку) сумясціць з турызмам. Час пакажа, але пакуль трэба зноў шмат чаму навучыцца. Апошні досвед вучыць не будаваць далёкіх планаў.
Релоцировались? Теперь вы можете комментировать без верификации аккаунта.
гнуткае сумленне - чаму не? чал добра адаптаваўся да рэчаіснасці
Эта такая скрытая реклама казино чтоли?
Тема последнего места "от которого помыться хочется" не раскрыта.
дэээ
Ну такой себе вход
Как только возникают трудности на работе, а они возникают всегда, у всех и неоднократно, некоторые считают обязательным 1) выгореть 2) начать искать себя 3) уехать в деревню и ходить там в найденных на чердаке "шмотках" 4) на крайняк отрастить бородёнку типа "веник" и периодически заливаться бухлом. Отдельные пункты можно пропустить, например бородёнку для дам 🤣.
И как профессионалы живут??? Ведь они себе такую фигню позволить не могут