Распрацоўшчык звольніўся з ІТ і пачаў сядзець дома з дзіцём. Распавядае, як падтрымлівае самаацэнку
Айцішнік Захары Фокс падзяліўся гісторыяй пра тое, як стаў беспрацоўным, а потым — бацькам у дэкрэце. Кажа, што гэты шлях аказаўся вельмі нялёгкім.
Айцішнік Захары Фокс падзяліўся гісторыяй пра тое, як стаў беспрацоўным, а потым — бацькам у дэкрэце. Кажа, што гэты шлях аказаўся вельмі нялёгкім.
Фокс пазнаёміўся з жонкай, калі яны разам працавалі ў стартапе ў Сан-Францыска. Праз некалькі гадоў у ІТ з’явілася пачуццё пустаты і адзіноты, аддаленка зрабіла ўсё яшчэ горш: ён пастаянна быў выціснуты і стамляўся.
Распрацоўшчыкам вырашыў стаць яшчэ ў школе, бо гэта здавалася «правільным» і грашовым. Але гады тэрапіі і сябры дапамаглі зразумець, што насамрэч яго зараджаюць жывыя, шчырыя, чалавечыя гісторыі. Гэтага ў айцішных кампаніях не хапала, і ён знаходзіў гэта ў фотаздымках. А між тым задаваўся пытаннем, кім стане, калі перастане зарабляць у ІТ. І ў нейкі момант зразумеў, што павінен праверыць.
У пары была фінансавая падушка, жонка вельмі падтрымлівала, і Фокс звольніўся — хацеў ператварыць фотаздымкі ў бізнес. Браў кліентаў, але гэтага не хапала, каб забяспечваць сям’ю. Кажа, што жыў з поўнай свабодай, а ўся фінансавая нагрузка была на жонцы. Гэтую няроўнасць яны шмат разоў абмяркоўвалі ў асабістай і парнай тэрапіі, і ён разумеў, што павінен уключацца больш.
Фокс адзначае, што ёсць вялізны пласт неаплачванай і часта нябачнай працы, якую звычайна робяць жанчыны: гатаванне, прыбіранне, мыццё, эмацыйная падтрымка, побыт, планаванне, лагістыка, фінансы, клопат пра дзіця. Ён навучыўся любіць гэтую працу, але самаацэнка без высокага заробку часта прасядала. Ён нават пачаў пераасэнсоўваць, што значыць быць мужчынам.
Пара пераехала ў Нью-Ёрк: жонка працавала фултайм і паралельна вучылася ў магістратуры. Фокс часам падпрацоўваў у ІТ, але па-сапраўднаму яму падабалася іншае: клапаціцца пра жонку, размаўляць па душах з сябрамі і незнаёмцамі ў горадзе і валанцёрыць.
Усё змянілася, калі ў пачатку 2024 года ў іх нарадзіўся сын. У Фокса пачалася пасляродавая дэпрэсія. Ён цяжка перажываў страту свабоды, праходзіў праз крызіс ідэнтычнасці і адчуваў віну за тое, што ў яго наогул ёсць выбар.
Дзіця імгненна стала прыярытэтам. Яно патрабавала пастаяннай увагі, і гэта выматвала. Фокс адчуваў сябе адзінокім і перагружаным. Дапамагалі размовы на лакальных сустрэчах з іншымі людзьмі, якія толькі што сталі ці рыхтаваліся стаць бацькамі.
Калі ў жонкі скончыўся дэкрэт і яна вярнулася да працы, клапаціцца пра чатырохмесячнае дзіця стаў Фокс. Зараз малому два гады. Дэпрэсію ўдалося стабілізаваць з дапамогай тэрапіі, лекаў і падтрымкі людзей навокал. Але бацькоўства па-ранейшаму выматвае.
Быць бацькам, які сядзіць дома, — гэта кожны дзень быць побач, нават калі сумна, цяжка ці балюча, кажа Фокс. Гэта глядзець «Тачкі» па чатыры разы на дзень, калі дзіця хварэе, ахвяраваць добрым кадрам, каб не даць сыну аблізаць смятніцу, і трымаць сябе ў руках, калі ён крычыць і б’е цябе па твары, дзеліцца распрацоўшчык. Але дадае, што ўсё гэта таксама вучыць любіць і цярпець і робіць цябе лепшым як чалавека.
Нядаўна сям’я з’ехала з Нью-Ёрка, каб жыць побач з бацькамі жонкі. Яны выбралі больш спакойнае жыццё ў невялікім горадзе з нашмат меншымі выдаткамі. Ён кажа, што дыскамфорт з-за адсутнасці заробку ўсё яшчэ ёсць, і часам здаецца, што ён робіць занадта мала.
Але потым да яго падбягае дзіця, абдымае і кажа «люблю цябе» — у такія моманты здаецца, што гэтага дастаткова.
У Беларусі правядуць эксперымент з электроннымі бальнічнымі
У Беларусі правядуць эксперымент з электроннымі бальнічнымі
У Беларусі хочуць аплочваць дэкрэтны бацькам, але не зусім
У Беларусі хочуць аплочваць дэкрэтны бацькам, але не зусім
Рэлацыраваліся? Цяпер вы можаце каментаваць без верыфікацыі акаўнта.
Персональных историй и в линкедине в избытке, кроме того бел айти тут вообще не при чём. зачем редакция публикует именно это? может быть чтобы помочь нам, как Фоксу, "переосмысливать что значит быть мужчиной", или чтобы мужчины посмотрели каково бы им было на месте жён и матерей, и испытали эмпатию / сострадание? Или наоборот, показать абсурдность страданий многих жён, которые живут так же как Фокс, просто описав как это выглядит со стороны когда на их месте мужчина? Если второе, то вам удалось.
Итак, Фокс отказался от айти дохода сразу просто потому что "постоянно был выжат и уставал" (вместо того чтобы попытаться найти контору получше например) и "жил с полной свободой, а вся финансовая нагрузка, была на жене". Поначалу он для приличия немного поискал себя в фотографии. Когда это закономерно не сработало, он не стал пересматривать своих решений, а присел на шею ещё поудобнее чтобы делать то, что ему "по-настоящему нравилось", а именно "разговаривать по душам с друзьями и незнакомцами в городе и волонтёрить", но всё же "иногда подрабатывал в ИТ", видимо чтобы вкрай не офигевать. И всё это ещё до появления ребёнка, которое лишь закономерно усугубило ситуацию.
тут я вообще отложил наушники и начал писать этот комент. Алло, Фокс. Тачки идут около 2 часов, четыре раза - это уже 8 часов. Закрыв глаза на то, что это очень сомнительный отдых для больного тодлера, но раз уж тебе влом придумать что-то получше, тодлер посмотрит мульты и без тебя. А 8 часов - это твой полный рабочий день на удалёнке где тебе тоже было тяжело (тебе вообще бывает не тяжело?), но она хотя бы приносила деньги в семью.
Да там просто всё можно разбирать на цитаты, никаких коментов не хватит, ограничусь концовкой
ну ещё бы, жене ж нужна нормальная помощь, а не вот это
не кажется