«Не хочацца вылучацца». У шматдзетных (і не толькі ў іх) ёсць права на 4-дзённы тыдзень. Айцішнікі карыстаюцца?

У Беларусі закон дае права некаторым супрацоўнікам (напрыклад, шматдзетным мамам або татам, бацькам дзяцей з інваліднасцю, людзям з інваліднасцю) працаваць сем гадзін у дзень замест васьмі або на чатырохдзённым тыдні замест 5/2 — з захаваннем заробку.

Але на практыцы не ўсе карыстаюцца гэтым правам. Не так даўно devby пісаў пра тое, як маму траіх дзяцей звольнілі з Lesta пасля «дэкрэту». Спікер, які расказаў пра гэтую сітуацыю, лічыць, што не апошнюю ролю адыграла права гэтай жанчыны на дадатковы выхадны.

«Ведаю жанчын з 3-4 дзецьмі, якія не карыстаюцца гэтым правам, таму што баяцца звальнення», — дадаў ён.

Іншы кейс: дзіцяці распрацоўшчыка далі інваліднасць у сувязі з дыябетам. Ён падзяліўся з непасрэдным кіраўніком — і атрымаў хвалю абурэння: «Ты будзеш працаваць 4 дні ў тыдзень, а атрымліваць, як за 5?!» Прагучалі словы: «Гэта раўназначна таму, каб абкрадваць заказчыка».

У выніку спікер знайшоў іншую працу (там не былі супраць рэалізаваць права спікера на дадатковы выхадны) і звольніўся. Працадавец выставіў контрофер — але позна.

Мы пагаварылі з некалькімі шматдзетнымі айцішнікамі пра тое, ці карыстаюцца яны правам на чатырохдзённы тыдзень або мінус гадзіна ў дзень — і чаму так/не.

«У нас самае галоўнае — выканаць задачу ў тэрмін»

Аліна, мабільная распрацоўшчыца:

— Мы жывём у ЗША — і ў нас няма льгот у сувязі з тым, што ў нас шматдзетная сям’я. Ды і пакуль жылі ў Беларусі, асабліва нічым не карысталіся: так, былі стандартныя школьныя льготы — на аплату падручнікаў, «музыкалкі», харчавання ў школе.

Кватэру мы куплялі, калі дзяцей яшчэ было двое, і нават з нараджэннем трэцяга дзіцяці прэтэндаваць на льготны крэдыт ужо не маглі. Так, была магчымасць аформіць «сямейны капітал», але скарыстацца ім дазваляецца, калі дзіцяці споўніцца 18. Цяпер гэта — проста віртуальныя грошы, якія нельга ні зняць, ні кудысь перавесці.

Я ўвесь час працавала з дому — і пры неабходнасці магла пайсці кудысь па сваіх справах, з гэтым праблем не было.

Хаця, думаю, напішы я заяву, — мой працадавец выконваў бы заканадаўства.

«Пісьмова прасіць гадзіну ў дзень бессэнсоўна, нас і так ніхто не абмяжоўвае»

Яўген, фулстэк-распрацоўшчык:

— У мяне трое дзяцей, жонка зараз у «дэкрэце» з малодшым. Пакуль яна не выйшла на працу, у мяне, як у шматдзетнага бацькі, ёсць права напісаць заяву на плюс адзін выхадны ў тыдзень або мінус адна рабочая гадзіна ў дзень. Але я вырашыў, што не буду гэтага рабіць.

Па-першае, праз спецыфіку працы «чатырохдзённы тыдзень» — не мой варыянт, а пісьмова прасіць гадзіну ў дзень бессэнсоўна, нас і так ніхто не абмяжоўвае, а каторай гадзіне прыходзіць і сыходзіць. Я магу ўсю раніцу правесці з дзецьмі ў паліклініцы — а потым прыехаць у офіс і папрацаваць крыху даўжэй. Магу сысці ў 16:00, калі трэба, ніхто слова не скажа.

Па-другое, яшчэ год — і жонка выйдзе на працу. Думаю, ёй самой гэты дадатковы выхадны спатрэбіцца (вось тут я нават за тое, каб яна напісала такую заяву ў сваёй кампаніі: у іх усё іначай арганізавана, чым у нас).

І не, я ўпэўнены, што мой працадаўца не быў бы супраць даць свайму супрацоўніку дадатковыя гадзіны або дні адпачынку — на законных падставах, — і дакладна не стаў бы пазбаўляцца ад такога «нахабніка». Проста мне гэта не патрэбна.

«Вы патрабуеце асаблівых умоваў. А вы ў курсе, што цяпер рынак наймальніка?»

Надзея*, BA/CA:

— У мяне цікавая гісторыя. Я перайшла ў ІТ з іншай сферы. Перавучвалася якраз у трэцім «дэкрэце» — але ўсе вакол казалі, што мне варта выйсці на старое месца: «Ты ж ведаеш, як хварэюць дзеці, калі толькі ідуць у садок — новы працадаўца такое дакладна цярпець не стане».

Я наслухалася парадаў — і выйшла з «дэкрэту» ў кампанію, дзе працавала раней. А там якраз змяніўся дырэктар — на гэтае месца паставілі адстаўнога ваеннага, даволі аўтарытарнага дзядзьку. Я збіралася адразу напісаць заяву на выхадны ў серады. Калегі з майго аддзела і з аддзела кадраў пачалі адгаворваць: «Ты што, не рабі гэтага, хочаш праблем? Сядзі ціха, працуй, як усе». Я раззлавалася і сказала: «Яшчэ чаго!» — і напісала. І… нічога не было. Ніхто мяне не «закляваў» (як асцерагаліся). Усе з часам прыстасаваліся да майго графіка, прывыклі. А я паспявала рабіць усю сваю працу і за чатыры дні.

А вось потым, калі шукала працу далей, на адным сумоўі згадала, што працавала 4 дні ў тыдзень, як шматдзетная маці — і пачула ад менеджара: «Вы патрабуеце асаблівых умоваў. А вы ў курсе, што цяпер рынак наймальніка?» Увогуле на той момант майму старэйшаму сыну ўжо было 16 гадоў, і па законе я страціла права на дадатковы выхадны. Але мой суразмоўца раззлаваў мяне. Я сказала, што гэта не асаблівыя ўмовы, а стандартныя — па законе. А наймальнік — не рабаўладальнік, і я таксама маю права выбіраць — і развіталася з ім.

«Мне здавалася, што кантроль за мной па-за камандай узмоцніцца. А я і так трывожная»

Алена*, QA:

— Мы цяпер жывём у Грузіі, а тут шматдзетнымі лічацца сем'і, у якіх выхоўваецца ад чатырох дзяцей. Так што тут у нас льгот няма.

У Беларусі сваім правам на дадатковы вольны дзень я не карысталася. Я працавала на дыстанцыйцы, у сваім тэмпе і графіку. Бывала, што днём не паспявала, таму што займалася нейкімі іншымі справамі — увечары наганяла. Усе ў камандзе з разуменнем да гэтага ставіліся заўсёды.

Мне здавалася (магчыма, беспадстаўна), калі пісьмова вызначыць пэўную колькасць гадзін, то кантроль за мной па-за камандай узмоцніцца. А праз тое, што я трывожная, я праз гэта буду толькі больш нервавацца — і гэта адаб’ецца на працы.

Ведаю, што гэты выхадны можа ўзяць і бацька дзяцей замест маці (або нават можна чаргаваць), але мой муж таксама не карыстаўся, казаў, што не хоча выдзяляцца. Вось такія мы з ім.

* Імёны спікераў зменены на іхную просьбу.

Маму траіх звольнілі з Lesta пасля дэкрэту? «Пасадзілі за комп без інтэрнэту ў чужым аддзеле»

Па тэме

Маму траіх звольнілі з Lesta пасля дэкрэту? «Пасадзілі за комп без інтэрнэту ў чужым аддзеле»

«Гэта як абкрадваць». Айцішнік захацеў на 4-дзённы тыдзень (і не проста так) — рэакцыя кампаніі

Па тэме

«Гэта як абкрадваць». Айцішнік захацеў на 4-дзённы тыдзень (і не проста так) — рэакцыя кампаніі