«Была ў Егіпце 12 разоў, там не лепш». У якіх санаторыях адпачываюць айцішнікі
З’ездзіць у санаторый у Беларусі па цане — усё роўна што адпачыць недзе на моры. Даведаліся, чаму там (не) добра.
З’ездзіць у санаторый у Беларусі па цане — усё роўна што адпачыць недзе на моры. Даведаліся, чаму там (не) добра.
З’ездзіць у санаторый у Беларусі па цане — усё роўна што адпачыць недзе на моры. Даведаліся, чаму там (не) добра.
— Я шмат адпачывала ў санаторыях: разоў 30 была ў «Юнасці» — там у мяне была «залатая картка», якая давала максімальную зніжку; ездзіла ў «Плісу», у «Прыазёрны», у «Спутнік», усяго цяпер не ўспомню. Але магу сказаць, што ў параўнанні з «Юнасцю» усе астатнія — не вельмі.
Раней у «Юнасці» быў класны дырэктар, ён падабраў выдатную каманду, у санаторыі было вельмі прыгожа, кармілі смачна, сервіс на ўзроўні Еўропы, найлепшыя спецыялісты — кайф увогуле. А каштавала — каля 700 долараў за 10 дзён.
Я ездзіла ў «Юнасць» на працягу гадоў 8 — па некалькі разоў у год. Але там змяніўся дырэктар, і ўжо год-два як яны адмянілі карткі са зніжкамі для пастаянных кліентаў — што непрыемна. Санаторый стаў нейкім чынам больш арыентавацца на расіян, цэны «ўздуліся» (цяпер каля 50% гасцей там — з Расіі, ды ім цэны ок, асабліва тым, хто з Масквы або з Пецярбурга), пуцёўкі не дастаць.
Апошні раз адпачывала там восенню летась, зімой ужо паехала ў «Спутнік» — і гэта, дарэчы, суцэльнае расчараванне пасля «Юнасці» (як і «Прыазёрны»): усё ж супрацоўнікі, якія жывуць у сталіцы, на парадак вышэй, чым хлопцы з глыбінкі. Нават у СПА бачна гэтая розніца — грошы тыя ж, а масаж якасна іншы. І ежа лепшая.
Што скажу тым, хто лічыць, што за тыя ж грошы можна ў Егіпце адпачыць, — я была ў Егіпце 12 разоў, і не, там не лепей. У санаторыі чысцей, персанал ветлівейшы, ежа здаравейшая і смачнейшая, і няма назойлівых егіпцян. У Егіпце ёсць толькі адзін плюс — гэта Чырвонае мора.
Не ўсе гэта разумеюць: сярод маіх калег, напрыклад, няма нікога, хто б таксама ездзіў у санаторыі — гэта чыста мая «фішка», а для іх санаторыі — «Фу!» і «для старпёраў». Часам яны мяне падколваюць, што мая «цэлевая аўдыторыя — гэта дзяды». Хоць у санаторыях дзядоў значна менш, чым бабуль. Мужчын увогуле ў санаторыях мала, а тыя, што ёсць — з жонкамі. Санаторыі — гэта царства жанчын, часам з дзецьмі, зусім маленькімі або не вельмі.
І так, у санаторыях амаль усё разлічана на тых, «каму за 60»: і дыскатэкі, і фільмы, і экскурсіі, і караоке пад баян, і майстар-класы па пляценні саломкі і размалёўцы яек, а яшчэ распродажы мёду, слодычаў і беларускага трыкатажу, а таксама канцэрты беларускіх артыстаў — увогуле трэш, угар і садамія.

А я туды езджу па сасновым лесе блукаць, а вечарам іду ў басейн і лазню — і міма гэтага жаху праходжу ў халаце.
— Мая жонка кажа, што «да санаторыяў проста трэба дарасці» — мы з ёй дараслі.
Увогуле варта сказаць, што лёс зрабіў нам вялікі падарунак у выглядзе тройні. Пакуль дзеці былі маленькімі, мы яшчэ спрабавалі з імі падарожнічаць: ездзілі ў Турцыю, у Балгарыю, у Грэцыю… У выніку мяняліся толькі назвы гатэляў і колер матрасаў на шэзлонгах, а так — адна і тая ж палоска неба, палоска мора і палоска пляжа, і загараючы вертыкальна ты, бо прылегчы нельга ні на секунду — дзеці, як прусак, разбягаюцца хто куды.
Цяпер яны ўжо падлеткі, а значыць прыраўноўваюцца гатэлямі да дарослых — палічыце, колькі па цяперашніх коштах абыдзецца адпачынак на моры на пяцёх дарослых. Паехаць без іх пад пальмы — значыць атрымаць кляймо «найгоршых бацькоў ever» ад бабуль, а вось паехаць без іх жа ў санаторый — норм, таму што «Фу-у-у, гэта для пенсіянераў» і «Што мы будзем там рабіць? Едзьце самі!»
Мы ездзім у несезон, калі ў бабуль ужо заканчваюцца дачныя работы. Дзеці ў гэты час у школе — ды ім і нецікава ў санаторыі. Бяром з сабой ровары — паўдня катаемся або гуляем, яшчэ паўдня праводзім на працэдурах і ў басейне. Вечарамі глядзім фільмы, чытаем кніжкі (я толькі ў санаторыях і знаходжу час на тое, каб чытаць невучэбную літаратуру) і гуляем у настолкі. Пенсіянеры адрываюцца на дыскатэках — але нам, інтравертам, гэтага не трэба, мы аднаўляемся ў цішыні.
Мы былі ў «Прыазёрным». Былі ў «Белай Русі» на Нарачы — колькі каштавалі пуцёўкі, я ўжо не ўспомню. Кармілі там нядрэнна, па сістэме «шведскі стол». Працэдуры спадабаліся. А яшчэ ў «Белай Русі» першая берагавая лінія.
Мінулай восенню ездзілі ў «Бароўскае» — заплацілі крыху менш за 3000 рублёў на чалавека за 12 дзён. Таксама было нядрэнна.
Калега ездзіў з сям’ёй у санаторый на выходныя (які канкрэтна, не ведаю) — і абураўся: заплацілі, як за 3 дні ў пяціз’ёздачным гатэлі ў Турцыі (без пералёту), а нумары «стомленыя», ежа «сталоўская», на тэрыторыі ні прыстойнага кафэ, ні рэстарана; граззю мажуць не цалкам, а ставяць аплікацыі, ванны — толькі хваёвыя, за іншыя трэба яшчэ даплаціць; у басейне патрабуецца шапачка. «Як ты ездзіш?» А я езджу за іншым: нас з жонкай у гэты час ніхто не чапае, не дастае пастаяннымі «ма-а-ам» і «та-а-ата», мы не нясём ні за кога адказнасці. Проста круцім педалі, гуляем або адмакаем у вадзе — і перазараджаемся.

— Я не езджу ў санаторыі. Заўсёды лічыў, што цэны на размяшчэнне і паслугі завышаны (за гэтыя грошы можна адпачыць у той жа Грузіі), а вось якасць — «на тройку з плюсам», савецкую тройку па пяцібальнай сістэме. Нядаўна давялося зацвердзіцца ў сваім меркаванні.
Вясной прыйшлося забіраць з санаторыя маму калегі. Сам ён жыве за мяжой, а мама тут, у Беларусі. Візу ёй зрабіць не атрымалася, ды яна і не паехала б — праблемы з сэрцам і ўзрост ужо не той, каб у аўтобусе на мяжы суткі кукаваць.
Калега падумаў — і купіў ёй пуцёўку ў санаторый «Юнасць». А я павінен быў завезці, а потым забраць (не падумайце нічога дрэннага пра калегу — я сам прапанаваў). Ну і вось рэзюмэ маёй гутаркі з гэтай мілай дамай.
Цана адной ночы ў нумары складала амаль 370 рублёў, гэта значыць за 10 дзён — без малога 3700 (цяпер было б 4370 — я глядзеў на сайце санаторыя). Многія працэдуры ёй нельга было выконваць — не буду ўдакладняць, чаму, ёсць супрацьпаказанні. Можна было ў басейн, і, судзячы паводле маёй суразмоўцы, большасць людзей у ім і праводзіла амаль увесь свой час: «раніцай у халатах, днём у халатах, нават вечарам у халатах». Але мама калегі не плавае, плюс яна падзялілася страхам паслізнуцца на мокрай кафлі — і зламаць шыйку сцягна. Так што жанчына амаль увесь час праводзіла на вуліцы, гуляла па тэрыторыі.
Водгукі на харчаванне добрыя — мая суразмоўца хваліла стравы, але набор, як я зразумеў, стандартны для большасці ўстаноў, якія працуюць па сістэме «шведскі стол».
Мама калегі думала, што яе як у савецкія часы пасадзяць за стол з кімсьці яшчэ («дадуць месца») — і яна пазнаёміцца з іншымі гасцямі. Але «людзі між сабой не размаўлялі», а калі каму і выпадала падсесці да яе ў гадзіны-пік, яны «елі маўчком, а паеўшы, зычылі добрага вечара і развітваліся». Для мяне гэта не мінус, але вось мая суразмоўца была крыху расчаравана.
«Усё было добра», але да канца свайго знаходжання жанчына была рада, што едзе дамоў — там у яе хоць ёсць, з кім пагаварыць. Ну і так, яна лічыла, што сын дарма патраціў грошы — лепш бы яна правяла час на дачы, «там таксама гуляць можна».
Я пасля гэтай паездкі спытаў у жонкі: а хацела б яна ў санаторый. Яна сказала, што аддала б перавагу паехаць на мора. І я з ёй згодны.



Рэлацыраваліся? Цяпер вы можаце каментаваць без верыфікацыі акаўнта.
По качеству и обему процедур - в курсе что на базе городских поликлиник крупных городов РБ есть платные услуги и там эти же мед услуги не просто доступные, а очень доступные по ценам.
Тогда далее - если питание достаточно скудное ( верное определение - диетическое), a это самой синей линии моря и песочной линии пляжа как бы нужно еще и поискать ,
не проще ли:
монатки собрать,
тикеток в милано-бодрисимо из вильни по системе визэир , купленного за 3-4 месяца до поездки за 25 ойро в одну сторону на нос,
далее липистричка, и ты на средиземном
Самый нормальный вариант отдохнуть, это открыть букинг или подобный ресурс; научиться заказывать билеты на самолёт онлайн самому; и хотя бы научиться пользоваться гугл транслейтом или ИИ для общения на английском(ну или выучить наконец английский).
И тогда не придется есть еду в Египте, от которой дрыстаешь дальше чем видишь. Не придется переплачивать в три дорога за отели ил самолёты. Не надо будет жаловаться что вас наебала очередная тур- кухня обещая море и пальмы, а по факту только песок...
Пошла жара.Мой первый минус за сегодня. Тур операторы минусуют))
Вообще санатории раньше были хорошим местом. Не потому что там было качественно. Был такой среднечек, может чуть выше. Но цена была приемлемая. А сейчас качество осталось прежним. Но вот с ценами, гаворят психопатия какая-то...)
uspakoj sie, zwariujesz
Czy Pan wie, kiedy jest obchodzone święto Konstytucji Trzeciego Maja? Czy Pan to Polak, czy nie Polak? Spierdalaj, kurwa :)
Pobalakayu z woewodoj pomorskim, pyosel v Buda-Kosheleve odbierzesz pozniej.
"pYosel cie w dupę. Spierdalaj uczyć się języka Polskiego" odpowiada cie woewoda pomorski
Справедливости ради, очень часто чартерный самолёт + отель может выйти дешевле, чем букать самому для ряда стран (Турция, Египет, ОАЭ, etc).
Нет, это не значит, что туда надо ехать, у меня 40+ посещённых стран самостоятельно (включая не самые простые для туриста, типа Японии и Китая), но вот именно в Турцию и Египет ездили семьёй через турагенства (польские). И да, это не самый плохой отдых, когда это единственный способ встретиться с родителями из РБ и есть маленькие дети. Тогда просто отдохнуть от интернета и полежать с Киндлом у детского бассейна, пока дети там бесятся.
Но повторюсь - для меня это нелюбимый отдых. Намного веселее лазить по вулканам в Исландии, потеряться в Шанхае из-за другой системы координат в GPS или давать взятку полиции на Шри-Ланке из-за того, что у тебя права не местные.
Карыстальнік адрэдагаваў каментарый 17 ліпеня 2026, 18:06
Самый нормальный вариант отдохнуть, это открыть букинг или подобный ресурс; научиться заказывать билеты на самолёт онлайн самому; и хотя бы научиться пользоваться гугл транслейтом или ИИ для общения на английском(ну или выучить наконец английский).
И тогда не придется есть еду в Египте, от которой дрыстаешь дальше чем видишь. Не придется переплачивать в три дорога за отели ил самолёты. Не надо будет жаловаться что вас наебала очередная тур- кухня обещая море и пальмы, а по факту только песок...
Открою вам тайну, но в Белоруссии льготные путевки в санаторий пенсионерам оплачивает государством в соответствии с Указом Президента Республики Беларусь № 542. По-этомк там так много наших пенсионеров отдыхает, несмотря на кажущимися большими цены, они могут себе это позволить.
может хватит прикидываться?)
Yatsegolowy
так, так, так. Теперь мы знаем друг друга в лицо))
Ахаххахахааззазазз, приятно, что у меня появляются последователи и верные фанаты)
У тебя подражатели или это ты так стараешься сохранить своё лицо?))
speardolyai