Пакуль ШІ-кампаніі навыперадкі будуюць агульны ШІ, у OpenAI назвалі «недаацэнены фактар», які перашкаджае наблізіцца да яго. І справа не ў недахопе дадзеных ці магутнасцяў, а ў людзях, якія проста не паспяваюць за тым, як хутка ШІ гатовы працаваць ужо зараз.
Пакуль ШІ-кампаніі навыперадкі будуюць агульны ШІ, у OpenAI назвалі «недаацэнены фактар», які перашкаджае наблізіцца да яго. І справа не ў недахопе дадзеных ці магутнасцяў, а ў людзях, якія проста не паспяваюць за тым, як хутка ШІ гатовы працаваць ужо зараз.
Кіраўнік прадукту Codex у OpenAI Аляксандр Эмбірыкас у нядаўнім выпуску Lenny’s Podcast заявіў, што адзін з бар’ераў — гэта «хуткасць увода тэксту» людзьмі. Гэта значыць мы занадта павольна друкуем і пераключаемся паміж задачамі.
Па яго словах, ШІ-агенты ўжо могуць рабіць шмат працы самі, але рэальнае «вузкае горлышка» ўзнікае там, дзе чалавек павінен пісаць промпты, правяраць і пацвярджаць вынік, на што сыходзіць час і ўвага. «Калі агент не ўмее сам валідаваць сваю працу, ты ўсё роўна ўпіраешся ў тое, паспяваеш лі ты прагледзець увесь гэты код», — тлумачыў Эмбірыкас.
Рашэнне ён бачыць у тым, каб максімальна прыбраць чалавека з гэтага цыклу — зрабіць так, каб ШІ-сістэмы былі «карыснымі па змаўчанні», самі правяралі сябе і працавалі аўтаномна. Калі гэта атрымаецца, прадуктыўнасць рэзка ўзляціць — рост будзе ў выглядзе «хакейнай клюшкі».
Па прагнозе Эмбірыкаса, ужо з наступнага года такі эфект пачнуць заўважаць асобныя карыстальнікі, потым кампаніі. Недзе ў прамежку паміж першымі ўсплёскамі прадуктыўнасці і масавым укараненнем агентных сістэм, на яго думку, з’явіцца агульны ШІ.
