Звольнілі ў Польшчы — падкруціў CV і паляцеў у Дубай з казачным оферам (і ПМЖ за пару дзён)

Сяргей расказаў гісторыю шчаслівага офера і няпростага пераезду.

Адкуль узяўся Дубай

У Польшчы мы з жонкай апынуліся па тым жа шляху, як і шмат хто. У 2022 годзе мая кампанія стала прапаноўваць рэлакацыю — а хто мы такія, каб не паехаць бліжэй да аэрапортаў з лоўкостэрамі? Горад можна было выбраць, з аповедаў сяброў мы даведаліся, што ідэальнае месца — гэта Гданьск. Нам сказалі, што на поўначы Польшчы еўразіма і ўвогуле даволі цёпла.

Цяпер ужо цяжка сказаць, чаму тады нас гэта не насцярожыла. Першыя паўгода жонка думала, што папросту прыйшоў цыклон. Потым зразумела, што гэта не цыклон, але да таго моманту ўжо закахаліся ў горад.

Абжываліся мы як і ўсе рэлаканты. Скончылася віза — падаліся на ВНЖ. Тэрміны чакання тады ўжо былі ўнушальныя, але нам пашанцавала: мне карту выдалі праз тры месяцы, а жонцы — праз паўгода (чакалі, пакуль праверяць, што шлюб не фіктыўны).

Але вось у снежні 2025-га мая кампанія выдумалі ці то рэструктурызацыю, ці то аптымізацыю і пачала масава звальняць людзей. Я не думаў, што мяне гэта закране (лічу, што на сваёй пазіцыі тэхліда працаваў добра, заўвагаў не меў), але памыліўся: мяне звольнілі з апавяшчэннем за месяц. Паколькі я быў аформлены па UoD (umowa o dzielo, грамадзянска-прававы дагавор), расторгнуць адносіны кампаніі працы не склала.

Я пачаў шукаць працу.

Але нарэшце я ўсё ж давёў рэзюмэ да ладу, і на яго пайшлі водгукі. Шмат розных, ад дробных прадуктаў і буйных аўтсорсаў да вялікіх прадуктаў і дробных аўтсорсаў. За гэтым пайшлі першыя суразмоўі. Дзесь яны праходзілі з большым поспехам, дзесь з меншым. Атрымаў нават пару офераў, але быццам не ў кампаніі мары. Упэўненасці прапановы дадалі, але я не спяшаўся іх прыняць.

Аднойчы калега мяне спытаў: а ты ў Revolut вакансію бачыў? Я ж бачыў, але мяне іх ATS (Applicant Tracking System — сістэма адсочвання кандыдатаў) якраз адбракавала.

Мне задалі некалькі пытанняў і расказалі пра варыянты, сярод іх была вакансія ў Дубаі.

Падзяліўся з жонкай — яна сказала: крута, будзе цёпла! Спойлер: сапраўды цёпла.

Спачатку мы абмяркоўвалі Дубай у жарт: «Так-так, вось зараз як пераедзем!» Прыкладна так людзі плануюць пачаць бегаць па раніцах. Але працэс рэкрутынгу ўжо стартаваў, кожны наступны этап інтэрв’ю быў складанейшы, напружанне нарастала, і ідэя пераезду ўжо не выглядала несур’ёзнай. Праз паўтара месяца я атрымаў доўгачаканы офер.

Плюс пазіцыя дазваляе расці, гэта мяне вельмі цешыла.

На польскі стаж, які пасля пяці гадоў пражывання павінен быў прывесці да статусу рэзідэнта ЕС, мы проста забілі. Неўзабаве перад пераездам якраз падаліся на новыя ВНЖ, але гэта нас не ўтрымала ў Польшчы. «Стаж» траціць не шкада: лепш паўнавартасна жыць цяпер, чым абмяжоўваць сябе дзеля гіпатэтычнага статусу. Захочам у Еўропу — зробім шэнгенскія візы.

Пераезд

Пераезды ніколі нас не палохалі. І у гэты раз мы не чакалі вялікага стрэсу, але памыліліся.

Спачатку азадачыла здымная польская кватэра: каб з’ехаць, нам трэба было знайсці новага жыхара альбо «дамаўляцца» з гаспадарамі, гэта значыць пераплачваць. На шчасце, сяброўка жонкі вельмі ўпадабала нашу кватэру і заехала ў яе. Так мы зрэзалі адзін вугал.

Потым трэба было прадаць нашае аўта на BY-нумарах. Я яго сфатаграфаваў і выставіў на папулярных беларускіх пляцоўках. Адразу пайшлі званкі, але не ад пакупнікоў, а ад пасрэднікаў: «Паставіце ў наш аўтахаус, мы прадамо даражэй і лепш, падвоху няма». Падвоху, можа, і няма, але я вырашыў тыдзень-другі патрымаць аб’яву для рэальных людзей. 

Пашанцавала: пакупнікі з Гродна напісалі, што машына ім спадабалася, і спыталі, ці жываяяна. А я машыну вельмі любіў, абслугоўваў кожныя 7 тысяч км, таму «жывая» — гэта мякка кажучы. Карацей, гродзенцы аўта забранявалі не гледзячы, а я грошай за рэзерв не браў, таму што маё ад мяне не ўцячэ. 

Хлопцы-пакупнікі прыехалі з Гродна, і мы адразу паехалі ў ДАІ здымаць аўта з рэгістрацыі. Туды ж падехалі «аўтападборшчыкі», ім усё спадабалася, і разам з выдачай транзітных нумароў мы паспелі падаць дагавор куплі-продажу. Пазней адзначылі з хлопцамі ўгоду. Да гэтага часу з імі кантактуем, даю ім падказкі па машыне.

Аэрапорт і грошы

Ляцелі мы з Масквы, бо прамыя рэйсы з Мінска на той момант яшчэ не аднавілі. І там быў + 1 повад для стрэсу: аказваецца (мы даведаліся ўжо ў аэрапорце), з Расіі нельга вывозіць любую замежную валюту з разліку больш за 10 000 долараў на чалавека («часовае абмежаванне», прынятае ў сакавіку 2022 года — devby). Дэкларацыя не дапаможа.

А я з Бабруйска, таму, прызнаюся, прамільгнула думка рассоўваць па кішэнях і сцілках «перавес». Але здаровы сэнс у апошні момант узяў верх, і вось мы ляцім з Расіі ў ААЭ з дазволенымі доларавымі катлеткамі + 300 000 расійскіх рублёў. Гэта я суму доларавага «перавесу» прама ў аэрапорце памяняў на расійскія рублі.

Пакуль я сядзеў у «чырвоным калідоры» (ну так, дэкларацыю абмен на рублі ж не адмяняе), то бачыў, як аднаго чалавека злавілі з парушэннем, а гэта азначае канфіскацыя «лішка» + штраф + рызыка спазніцца на рэйс. Дзякуй табе, трывожнае расстройства.

У Дубаі аказалася, што расійскія рублі можна памяняць па не самым жахлівым курсе. У выніку на канвертацыях мы страцілі каля 500$, затое даляцелі паспяхова.

Першыя эмоцыі ў ААЭ, легалізацыя

Па прылёце ўсяліліся ў часовую кватэру, выспаліся і пайшлі гуляць. Першыя ўражанні пасля Гданьска і Мінска: «Цёёёпла».

На наступны дзень прадстаўнік кампаніі напісаў: трэба зрабіць Emirates ID (той жа ВНЖ).

У гэтым месцы папярэджваю ўсіх, хто чакаў ВНЖ у Польшчы: прышпіліцеся! Альбо хаця б сядзьце.

Дык вось, у пятніцу раніцай мне пішуць: прышліце фота па гайдлайнах, і мы прышлём вам анкету. Так, добра, цяпер можаце прайсці медкамісію: здаць кроў і зрабіць флюараграфію.

Я прыехаў, куды загадалі, і мне ўсё зрабілі. Пасля гэтага сказалі ехаць на адбіткі. У суботу раніцай я атрымліваю паведамленне: ваш пластык гатовы, ён прыедзе да вас праз два дні, альбо ж заплаціце 100 дырхам (27 долараў), і мы прышлём яго вам праз дзве гадзіны.

Яшчэ сядзім, не ўстаём: спроба арэндаваць аўта паказала, што трэба абмяняць правы на міжнародныя. Падумалі: ну, тут дакладна не можа быць хутка. Аказалася, можа.

Проста трэба праверыць зрок і прыйсці з вынікам у мясцовае ДАІ. Зрабіў тэст за 300 дырхам (82 долары), прыехаў у офіс, аплаціў парковачны (таму ведаю дакладны час), зайшоў і праз 17 хвілін выйшаў з пластыкам. Само пасведчанне кіроўцы абышлося ў 800 дырхам (218 долараў), фота ўзялі з базы (дзе Emirates ID).

Такая ж імклівая гісторыя была з адкрыццём банкаўскага рахунку. Супрацоўнікі проста папрасілі мой Emirates ID, хутка ўсё афармілі і на развітанне сказалі: калі прыйдзе першы заробак, дашлем вам крэдытную картку. Па ёй вы зможаце ўзяць спажывецкі крэдыт на суму да 20-і месячных заробкаў. Адразу, пасля першага ж заробку. Пад 4% гадавых.

Адсутнасць падатку ў маім выпадку — гэта вялікі бонус, хоць і з падаткам я б пішчаў ад радасці ад такога офера.

«Зарплата — 2X ад польскага офера». Тры расказы пра краіну, дзе няма падаходнага і зімы

Па тэме

«Зарплата — 2X ад польскага офера». Тры расказы пра краіну, дзе няма падаходнага і зімы

Жыллё

Усё, можна ўставаць/адшпільвацца, далей нам было балюча. Прыйшоў час шукаць пастаянную кватэру, а мы ні раёнаў не ведаем, ні мясцовых правілаў арэнды.

Груба кажучы, ёсць кватэры на месяц: летам яны па 6 000 дырхам у месяц, а ў турыстычны сезон — у два+ разы даражэй. Ёсць кватэры на доўгатэрміновую арэнду: парадку 90 000 дырхам (24 500 долараў) у год. Але (!) ніхто не дробіць гэту суму памесячна, звычайна яе бьюць на 2-4 чэкі. Прыехалі. Я на крыпце не паднімаўся (ды і ўвогуле адзіная падушка бяспекі ў мяне была ў машыне), таму папрасіў падзяліць гадавую суму хаця б на шэсць чэкаў.

На шчасце, арандадаўца пайшоў нам насустрач. У выніку нашы першапачатковыя плацяжы былі такімі: 9000 дырхам — дэпазіт, 5000 дырхам — камісія агенцтва, 15000 дырхам — першы чэк + 2000 дырхам дэпазіт за камунальныя плацяжы. Усяго 31 000 дырхам (амаль 8500 долараў).

Кватэра цалкам мэбліраваная, дакупіць прыйшлося толькі кавамашыну, ачышчальнік паветра, чайнік і аэрагрыль. Робат-пыласос мы не ведаю навошта прывезлі з Польшчы. Падача газу яшчэ ў працэсе актывацыі — тут гэта асобна робіцца. 

Агулам, усё добра, хоць і дорага. Трэба вывучыць пытанне пра іпатэку — здаецца, купіць кватэру тут танней, чым у Польшчы.

Крыху бытавых дэталяў

Цэны ў Дубаі прыкладна такія ж, як у Польшчы. Кіло курынага філе каштуе 20 дырхам (5,5 долара), праўда яно глыбокай замарозкі. Не ведаю, як яны замарожваюць, але пры гатаванні яно нават сакавіцей ахалоджанага. 

Што здзівіла — амаль у кожнай краме ёсць смятана «Брэст-Літоўская» і лінейка «Санта-Брэмор», ад ікры да селядца.

Хатні інтэрнет: 70 злотых за 900 Мбіт/с супраць 300 дырхам (82 долары) за 1 Гбіт/с.

Для даведкі: 100 дырхам == 100.04 злотых, гэта значыць злотыя ў дырхамы можна не пераводзіць.

Ці ўсім ляцець у Дубай?

У ААЭ мы ўжо другі месяц. Мне пакуль вельмі падабаецца, і на працы таксама.

Офіс — класны, у прыгожым высокім будынку. Калегі — з розных куткоў планеты, камунікуем з імі па-ангельску. Агулам палёт нармальны.

Але Дубай, вядома, спадабаецца не ўсім. Жонка, у адрозненне ад мяне, без ружовых акуляраў, ёй тут не хапае еўрапейскай аўтэнтыкі і нармальных прагулак пешшу. 

Усё ж тут вельмі цёпла, +40. У Гданьску, бывала, выйдзеш з Алівы (раён Гданьска, дзе ў тым ліку размешчаны офісы ІТ-кампаній) і непрыметна дойдзеш да галерэі «Балтыцкай» (калі не здзьмухвае вецер і не ідзе дождж). А ў Дубаі «гуляць» можна альбо ля дамоў у ценю, альбо на машыне. Альбо вечарам, калі УФ-індэкс не такі экстрэмальны.

«Усе феерверкі ішлі праз нас». Як беларусы перажылі ракетныя атакі на ААЭ

Па тэме

«Усе феерверкі ішлі праз нас». Як беларусы перажылі ракетныя атакі на ААЭ

Кампаніі ў ААЭ і Катары арыентуюцца на беларускіх айцішнікаў і плацяць да 13K. Пагаварылі з рэкрутэрам

Па тэме

Кампаніі ў ААЭ і Катары арыентуюцца на беларускіх айцішнікаў і плацяць да 13K. Пагаварылі з рэкрутэрам