Тамара пераехала ў Канаду ў 1997 годзе — ёй тады было 40+. Яна працавала да 68 гадоў, прычым у аднаго і таго ж працадаўцы.
Сёння айцішніца на пенсіі — кажа, ні за што не пагадзілася б вярнуцца на працу.
Тамара пераехала ў Канаду ў 1997 годзе — ёй тады было 40+. Яна працавала да 68 гадоў, прычым у аднаго і таго ж працадаўцы.
Сёння айцішніца на пенсіі — кажа, ні за што не пагадзілася б вярнуцца на працу.
У кампаніі, якая дапамагала з пераездам, спыталі толькі: «COBOL ведаеце?» Канада, як і іншыя заходнія краіны, у той час выдавала льготы прадпрыемствам, якія праводзілі апгрэйд старых сістэм, і вылучала сродкі на вырашэнне «праблемы Y2K». Таму патрэбныя былі спецы па COBOL — мясцовыя маладыя праграмісты гэтую рэліктавую мову зусім не ведалі і вучыць не хацелі.
devby пагаварыў з Тамарай пра пенсію ў Канадзе.
Калі вы праграміст, але ўжо на пенсіі і гатовыя падзяліцца сваёй гісторыяй з нашымі чытачамі, напішыце нам у бот.
— Мы пераехалі ў Канаду ў сакавіку, а працу я знайшла ўжо ў снежні — праз 3 месяцы актыўных пошукаў. Мяне наняла кансалтынгавая кампанія, каб «прадаць» на аўтсорс. Калі б не знайшлі кліента, думаю, мяне б проста звольнілі праз месяц, і ўсё.
Я адпрацавала на свайго заказчыка амаль 2 гады, — а потым, як і чакалася, праект закрылі. Тысячы людзей страцілі працу. Але мне пашанцавала: заказчык забраў да сябе — у яго была enterprise-сістэма на COBOL, якую трэба было падтрымліваць, а таксама ўкараняць новыя прадукты.
У 2009 годзе наша кампанія аддала ўсіх праграмістаў CGI Group. Тэхнічная частка падтрымкі праектаў сышла ў Індыю. А я займалася ў асноўным сістэмным аналізам і складала ТЗ для распрацоўшчыкаў (хоць, скажу, шчыра, часам было прасцей зрабіць самой, чым тлумачыць у чарговы раз).
Так ужо выйшла, што з 1997 года я ніводнага разу не шукала працу ў Канадзе. Сумоўі з заказчыкамі былі, само сабой, а вось з рэкрутарамі — ніколі.
Ці не шкадавала я, што так і не выйшла на рынак? Калі шчыра, ні кропелькі. Зарплата ў мяне была добрая, праекты — цікавыя.
Я марыла сысці на пенсію ў 65 — а то і раней. Усё спадзявалася, што мяне, як і іншых калег, скароцяць і выплацяць buy out. Некаторыя, каму заставалася зусім нічога да пенсіі, атрымалі па 100 тысяч канадскіх даляраў (амаль $73 тысячы — далей па тэксце сумы ў далярах ЗША), сышлі — і больш не працавалі. Ну клас жа!
Але мяне скарачэнні так і не закранулі.
65 гадоў мне споўнілася ў 2021 годзе. Мы сядзелі на «аддаленцы» з-за пандэміі, і я падумала: ну, я і так дома ўвесь час, добра, магу яшчэ папрацаваць, тым больш быў важны праект. Толькі папрасіла перавесці на трохдзёнку. І працавала яшчэ амаль 3 гады.
Не, я магла застацца і далей працаваць — на пенсію ніхто не выправоджваў. Я напісала заяву месяцы за тры да дня N, усё падрыхтавала, правяла семінары, з кім трэба, усіх папярэдзіла, што сыходжу. Але недзе за месяц менеджар сказаў мне: «Ты яшчэ можаш змяніць сваё рашэнне. Заставайся!» — я адмовілася.
Гэта такі класны стан — калі табе не трэба нічога рабіць: ні на мітынгах гэтых бясконцых сядзець, ні дэплоіць. Я ўжо дайшла да той кропкі, калі бачыць гэтыя камп’ютары больш не магла. І тут — свабода!
У мяне ёсць профіль на Linkedin — завяла па патрабаванні кампаніі і закінула яго. Але рэкрутары часам пішуць. Калі на email, то адразу выдаляю.
Два гады пасля я ўжо ні за што не пайшла б працаваць па прафесіі — гэта ж зноў трэба пачынаць з нуля: вучыцца дзень і ноч, даганяць… Гэта пастаянны штодзённы стрэс. Гэта ж не тавар на паліцы раскладваць. Я гэтага ўжо не хачу!
Так і не возьмуць мяне: дату нараджэння і ўзрост у рэзюмэ ніхто зараз не ўказвае, але я скончыла ВНУ у 1977 годзе — як тут не складаць 2+2. Кампанія чакае, што хаця б бліжэйшыя 5 год (калі не больш) ад цябе будзе аддача. А якая аддача ад пенсіянера?
Калі мне захочацца працаваць, я магу мужу дапамагаць — ён займаецца нерухомасцю.
Пенсійныя опцыі ў Канадзе:
Дарэчы, СРР- і OAS-бенефіты індэксуюцца ў адпаведнасці з індэксам спажывецкіх цэн.
Што можа сабе дазволіць айцішнік на пенсіі ў Канадзе — усё што заўгодна, залежыць ад яго «падушкі». На $1700 (тое, што даюць СРР і OAS) не пражывеш адзін, асабліва калі іпатэка за дом ці кватэру цалкам не выплачана. Удваіх яшчэ можна неяк жыць.
Але тут, у Канадзе, ёсць сацыяльнае жыллё, і без пенсіі цябе не пакінуць ніколі. Неяк дажывеш свой век.
Хоць я ведаю пенсіянераў, якія з’ехалі з Канады ў Польшчу і Харватыю. Хтосьці праз шмат гадоў у Мексіку перабіраецца. Адны мае знаёмыя ў Перу вярнуліся, там іх карані.
Што я раблю на пенсіі — гуляю. Мы з мужам падарожнічаем, але не вельмі актыўна: у 70+ ты ўжо думаеш, а ці дазволіць табе страхоўка лячыцца на Кубе ці ў Мексіцы, калі што. Плюс турбуешся аб тым, як будзеш выбудоўваць дыялог з дактарамі — трэба, каб у краіне ведалі англійскую.
Нам падабаецца па Канадзе падарожнічаць, мы катаемся на лыжах, ездзім на азёры — там вельмі прыгожа.
Рэлацыраваліся? Цяпер вы можаце каментаваць без верыфікацыі акаўнта.
видите как люди страдают! А у нас в Белоруссии красота. Президент тебе квартиру подарит, пенсией наградит. И на пенсию в 58 выходишь, можно на 10 лет больше ничего не делать. Ходи себе гуляй, по Белоруссии путешествуй. И о страховке не надо задумываться - медицина бесплатная и самая лучшая, и все вокруг по русски говорят. Не жизнь а пионерлагерь просто какой то. И все это благодаря мудрой власти и лично Президенту
Наши старики, привыкшие к заботе государства, в Канаде оказываются в социальной изоляции. Языковой барьер превращает поход за хлебом в испытание, а отсутствие привычного круга общения доводит до глубокой депрессии.
вопрос только такой - что погнало наших стариков на старости лет в Канаду. Наверное деструктивной западной пропаганде поддались
Тут есть и наши недоработки. Недостаток государственных телеканалов, финансирования СМИ. Все таки слабо используются возможности ИИ в генерации официальной пропаганды. Но над этим работают.
ИИ даёт возможности. Только представьте, раньше для генерации статей в газете "Штурмовик" (Der Stürmer) требовалась целая редакция. А сейчас, ИИ модель, дообученая на выступлениях Г.Азаренка может десяток статей в день генерировать всех их заменяя
Карыстальнік адрэдагаваў каментарый 5 лютага 2026, 19:37
Спасибо, очень интересный рассказ!
Не сказала где она жила в Канаде и как.
Я много лет прожил в Торонто. Могу сказать что программист со средней местной з/п может жить там припеваючи.
По версии издания Virtual Capitalist Торонто входит в десятку the best living cities. В качестве основных критериев оценки stability, healthcare, culture and environment, education, and infrastructure.
Для сравнения, Варшава на 58 месте.
А рядом, меньше часа езды, такие attractions как Wander Land, Marine Land, African Lyon Safari, Niagara Falls да и само Lake Ontario со всей прибрежной инфраструктурой.
А ипотеку за 28 лет работы можно было бы уже и выплатить.
Не входит в десятку, не врите. В лучшем случае 12.
https://www.forbes.com/sites/laurabegleybloom/2025/06/18/the-20-best-cities-to-live-in-the-world-according-to-a-2025-report/
https://en.wikipedia.org/wiki/Global_Liveability_Index
А по уровню счастья живущих Торонто вообще на 160 месте (Варшава на 175)
https://happy-city-index.com/
А если нет большой разницы, зачем ехать за океан и становиться 51-м штатом безумного соседа?
Карыстальнік адрэдагаваў каментарый 5 лютага 2026, 16:32
Возможно сейчас и на 12 месте. Пару лет назад в первой десятке были такие города:
Vienna, Austria Copenhagen, Denmark Melbourne, Australia Sydney, Australia Vancouver, Canada Zurich, Switzerland Calgary, Canada Geneva, Switzerland Toronto, Canada Osaka, Japan, and Auckland, New Zealand
Дело в том что население Канады за последние 30 лет увеличилось с 30 млн. до 40 млн. И всем "надо кушать".
Канада это совсем не Штаты. И никогда ими не будут. У канадцев другая ментальность и образ жизни. Здесь надо жить, а в Штатах зарабатывать деньги.
Американцы пытались захватить Канаду во время войны 1812 - 1814 г.г. Но не смогли.
А во время войны в Ираке Канада не послала свои войска туда. И ничего. Дж. Буш Мл. просто проглотил эту пилюлю.
Сегодняшний американский старец тоже не сможет сделать ничего с Канадой.
Ну и сравнивать Торонто с Варшавой....
В Большом Торонто есть муниципалитет Missisauga. Там живёт около 1 млн. человек. В основном польские переселенцы. Вряд ли они захотят переехать назад в Польшу. Уровень жизни совершенно другой.
Не знаю кто всерьёз воспринимает все эти "индексы счастья". Во-первых, такое впечатление что они меряют только благополучие бумеров и немного Gen X. А вы у молодежи канадской/австралийской/новозеландской спросите, сладко ли им живётся, узнаете много нового.
А во-вторых, измеряются только крупные городские агломерации, которые имеют одни и те же проблемы, а интересные мелкие города вообще не попадают на радар.
Карыстальнік адрэдагаваў каментарый 6 лютага 2026, 01:33
Как там с маршами за палестину и с посадками за то что не назвал по вымышленному гендеру соседа?
руzzкий бот, брысь
I aдкуль гэта навалач прэць? Як скуллё на заднiцы дастала
Карыстальнік адрэдагаваў каментарый 5 лютага 2026, 19:51
Вот где вы там вычитали, что это она сейчас всё о себе написала? С чего вы решили, что ипотека не выплачена? Почему думаете, что у неё минимальная пенсия?
Выборочное чтение?
Ну да, один не проживешь. Мне, конечно, всегда хватит денег на кавалерку и хостел, но вообще жена/муж - это твой самый близкий партнёр по бизнесу, с которым вы связаны гораздо более серьезными юридическими обязательствами, чем со всеми остальными. Прокачанный супруг - это то, что спасёт тебя в самый страшный кризис, ближайший союзник. Все остальные отвалятся - супруг(а) останется. Прокачивайте и любите своих супругов. Чем круче они, тем лучше всем нам жить.
Карыстальнік адрэдагаваў каментарый 6 лютага 2026, 01:53
Хорошо когда мамка есть, а если как Коля? Без мамки с папкой всю жизнь. Или как первая леди Белоруссии, возьмёт и бросит тебя? Поменяет жизнь в колхозе на столичный ватерклозет
Каментарый скрыты за парушэнне правілаў каментавання.
Правила тут, их всего 5