Андрэй* завочна вучыўся ў Мінскім радыётэхнічным каледжы ў 2010-х, а цяпер працуе як Full stack QA Engineer на міжнароднага аўтсорсера ў Польшчы.
Абмеркавалі, ці перашкодзіла яму адсутнасць "вышкі" і як AI мяняе прафесію тэсціроўшчыка.
Андрэй* завочна вучыўся ў Мінскім радыётэхнічным каледжы ў 2010-х, а цяпер працуе як Full stack QA Engineer на міжнароднага аўтсорсера ў Польшчы.
Абмеркавалі, ці перашкодзіла яму адсутнасць "вышкі" і як AI мяняе прафесію тэсціроўшчыка.
— Да паступлення я нічога не ведаў пра ІТ, мовы праграмавання ды іншае. Пачаткова пасля школы я паступіў у польскі каледж на тэхніка-інфарматыка. Але сямейныя абставіны вымусілі вярнуцца ў Беларусь і працягнуць навучанне ў радыётэхнічным каледжы. У выніку ў дыпломе ў мяне запісана спецыяльнасць "тэхнік-праграміст". Вучыўся на завочным.
Увогуле яшчэ да паступлення ў каледж я заўсёды захапляўся камп’ютарамі ды іншай тэхнікай. Не праграмаваў тады, а больш займаўся жалезам. Разбіраў, збіраў, чыніў усё, што мела працэсар. А яшчэ захапляўся аўтамеханікай. Таму дакументы планаваў падаваць адразу ў два каледжы: на праграміста і на аўтамеханіка. Але ў другі не паспеў па часе (у Польшчы дакументы можна падаваць адразу ў некалькі ўстаноў адукацыі адначасова).
Пасля каледжа я не працягваў вучыцца (напрыклад, у тым жа БДУІР, у структуру якога ўваходзіць МРК і ў які можна было паступіць паводле спрошчанай схемы) таму, што не бачыў у гэтым сэнсу. На момант сканчэння каледжа ў Беларусі я ўжо тры гады працаваў. Не бачыў сэнсу выдаваць грошы і час, каб атрымліваць корачку, якая мне не трэба.
За ўсе гады працы ў Беларусі гэты дыплом не вырашаў нічога. Нават калі я аднойчы прапанаваў працадаўцу данесці яго, у адказ пачуў нешта накшталт "калі хочаш, нясі".
Калі б мне давялося шукаць працу пасля выпуску — думаю, дыплом МРК 100% не перашкодзіў бы. Але і карысці ад яго не было б. Ні на адным суразмоўі ў маім жыцці не было пытання пра маю адукацыю. Заўсёды вырашалі вопыт і навыкі.
Калі б з’явілася магчымасць выбіраць нанова, я пачаў бы раней вучыцца. Нейкая базавая адукацыя айцішніку, напэўна, патрэбна. Але якраз ІТ — гэта менавіта тое месца, у якім перш за ўсё важныя вопыт і практычныя веды. Сённяшнім выпускнікам я параіў бы выбіраць адукацыю па душы, але не разлічваць, што ў вузе або каледжы іх навучаць чамусь рэальнаму. Тут трэба вучыцца самому. Прычым заўсёды, пастаянна і шмат.
Тэсціраванне, у якое я пайшоў працаваць, у каледжы тады ўвогуле не выкладалася. Цікава, што пасля выпуску адзін з выкладчыкаў запрасіў мяне правесці лекцыю на тэму гэтай прафесіі.
На завочцы ўвогуле было няшмат лекцый. Але ўсё, чаму нас навучалі, было састарэлым як мінімум на пару гадоў.
Практыкуючых спецыялістаў сярод выкладчыкаў у самім радыётэхнічным каледжы не было. Веды выкладчыкаў былі моцна састарэлымі, а выкладчык па assembler увогуле паважаў толькі MS-DOS і 16-бітныя сістэмы. Добра на курсе вучыліся тыя, хто вывучаў мовы самастойна. Лабы можна было прыносіць на любой мове. Я тады стараўся ўсё пісаць на C#, некаторыя прыносілі на php.
Для прыкладу, у польскім каледжы ўжо на другім курсе адразу пачынаўся C++.
Не ведаю, як было ўладкавана размеркаванне ў каледжы на дзённай форме. Але пасля завочкі ў тыя часы студэнт папросту забіраў дыплом і ішоў куды хацеў. Каледж у працаўладкаванні нічым не дапамагаў.
Справы ў тэсціроўшчыкаў у Польшчы, у прынцыпе, абстаяць гэтак жа, як і ва ўсёй галіне. Працы, вядома, хапае. Але ўсе прапановы арыентаваныя, хутчэй, на людзей з вопытам. Па меншай меры, па маіх назіраннях.
Я новую працу шукаў год. Прапановы былі, але цікавых сярод іх аказалася мала. Сярод калег многія цяпер трымаюцца за тыя месцы, на якіх працуюць.
ШІ, вядома, уплывае і на працу тэсціроўшчыкаў. Усё больш людзей, якія тэставалі чыста мануальна, пачынаюць (або самі, або па ўказанні зверху) з дапамогай ШІ пісаць нейкую аўтаматызацыю.
Пагаджуся з тым, што пад уплывам ШІ ў тэсціраванні, як і ў распрацоўцы, паступова знікаюць вузкія напрамкі спецыялізацыі. Дарэчы, так было заўсёды. Патрабаванні з году ў год станавіліся ўсё шырэйшымі.
У пачатку шляху джуну дастаткова было ведаць асновы, але потым да іх дадаваліся дадатковыя навыкі.
І цяпер тэсціроўшчык павінен разбірацца ва ўсім — дэвопс, базы дадзеных, крыху праграмаванне, сапарт, кіраванне праектамі і гэтак далей. Калі 10 гадоў таму ўсе гэтыя навыкі можна было набыць у ходзе працы, то цяпер у большасці выпадкаў гэтага чакаюць ужо ад джуна.
Упэўнены, што застануцца вобласці, у якіх патрэбна тыповае ручное тэсціраванне. Але аўтаматызацыя — гэта, па сутнасці, наступны этап развіцця ў тэсціраванні, які з дапамогай ШІ моцна спрасціўся. Мае знаёмыя зараз пасля пэўнай колькасці гадоў у QA выбіраюць або аўтаматызацыю і фулстэк, або кіраванне праектамі і аналітыку.
Калі глядзець вакансіі, то цяпер шукаюць якраз больш фулстэк тэсціроўшчыкаў. Мала хто ўжо трымае асобныя каманды па аўтаматызацыі. Усе хочуць наняць чалавека, які будзе тэставаць рукамі, але і дадаткова зможа пісаць аўтатэсты. А яшчэ лепш, калі ён можа пісаць функцыянальныя, нагрузачныя, асобныя скрыпты, а да гэтага яшчэ і напісаць пайплайны для ўсяго.
Кошт такіх супрацоўнікаў таксама расце, таму тут у плюсе ўсе.
Рэлацыраваліся? Цяпер вы можаце каментаваць без верыфікацыі акаўнта.