«Не супадае па каштоўнасцях». Ці можна страціць офер праз паштовую скрыню?

У LinkedIn новая дыскусія. Рэкрутар папрасіў кандыдата на пасаду ліда падзяліцца поштай, каб запрасіць яго ў Google Meet. Той скінуў — адрас пачынаўся з golden_dick. Рэкрутар напісаў, што асабіста лічыць гэта забаўным. А вось ягоная калега абурылася: маўляў, яна б ніколі не запрасіла такога чалавека на інтэрв’ю, бо ён «не супадае па каштоўнасцям».

Пад постам 150+ каментароў. Адныя клеймуюць кандыдата, які дазваляе сабе фрывольныя паводзіны ў дзелавых зносінах, другія пішуць: калі суіскальнік добры — то якая розніца, які ў яго нік. Круты спец можа быць нават «васльміногам з Альфа Цэнтаўра».

А яшчэ: «выдатна прыдумана — адразу адсейвае неадэкватных [працадаўцаў]. Пайду сабе такую ж скрыню зарэгіструю».

Абмеркавалі з эйчарамі, ці сапраўды нават моцны спецыяліст можа атрымаць адмову праз такую дробязь.

«Гэта як татуіроўка 10-гадовай даўніны»

Інга*, эйчар і рэкрутар, 8+ гадоў вопыту:

— Калі перафразаваць вядомы выраз, то «хоць гаршком назаві». Ну сапраўды, калі кандыдат моцны, то якая розніца, які нік ён калісь (і магчыма, у спешцы) выбраў для асабістай пошты або тэлегі: golden_dick, chelovek_pauk ці anin_papa?

І так, калі б у кандыдата раптам быў нік parovozik_is_romashkovo, аўтар напісаў бы пост у духу: «ой, якое мі-мі-мі», — а то і наогул нічога не апублікаваў бы.

Аднак нават калі гэты нік — прадмет гонару чалавека, варта гэта прыняць: так, у яго такое пачуццё гумару, і ён гэтага не хавае. Калі возьмеце яго ў штат — дайце яму іншы адрас пошты для рабочай перапіскі. Усё!

Мы занадта шмат усяго дамешваем да пошуку супрацоўнікаў. Шукаем «таго самага», «ідэальнага», — а трэба таго, хто будзе закрываць задачы ў тэрмін, не напружваючы калег лішняй працай і не ствараючы канфліктаў. Я дакладна ведаю, што некаторыя рэкрутары адмаўлялі кандыдатам, таму што «не спадабаўся вонкава». І так, хтось, безумоўна, можа забаніць суіскальніка за нік — і страціць каштоўнага спецыяліста. А хтосьці дасць яму шанс і не прагадае. «Часам сігара — гэта проста сігара».

«"Хайль Гітлер» ад суіскальніка стаў бы рэд флагам»

Ірына, HRD і бізнес-кансультант, 18+ гадоў у прафесіі:

— Мне нік не тое каб важны, у цэлым. І я б магла толькі пасмяяцца ў падобным выпадку. А каб я адмовілася мець зносіны з кандыдатам, мусіла б адбыцца нешта зусім незвычайнае. Напрыклад, «Хайль Гітлер» у якасці прывітання ад суіскальніка стаў бы рэд флагам.

«Калі б у кандыдата стаяў эмодзі расійскага сцяга — не паклікала б яго на інтэрв’ю»

Маргарыта*, эйчар, рэкрутар, вопыт — 7 гадоў, з іх 4 у ІТ:

— Прачытала — і пасмяялася. Мне складана судзіць пра тое, добра гэта ці дрэнна, але калі чалавек дае вам асабістую пошту і асабісты нік у тэлезе — мабыць, ягонае права выкарыстоўваць любое імя або назву. Я сама, напрыклад, пры запаўненні формы зваротнай сувязі (у службаў дастаўкі і іншых) у радку «як да вас звяртацца» магла ўказаць: «Мая каралева». І мне здавалася, гэта смешна.

Ці сур’ёзна гэта? Мабыць, не. Гаворыць гэта пра мяне як пра прафесіянала — верагодна, таксама не. А пра пачуццё гумару — дакладна. Ёсць розніца, куды менавіта вы падбіраеце спецыяліста: калі ў дзяржструктуру — мабыць, для іх гэта будзе red flag (ды і то не ўсюды).

Так што калі нейкі чалавек бачыць сувязь паміж нікам golden_dick і каштоўнасцямі, я б папрасіла яго раскрыць: прыхільнасць якім каштоўнасцям не дазваляе ўзяць гэтага кандыдата? Прывяду прыклад: калі б у нейкага майго кандыдата стаяў эмодзі расійскага сцяга насупраць пошты/ніка ў тэлезе — то хутчэй за ўсё, я б не паклікала яго на інтэрв’ю, у нашу кампанію ён бы не прайшоў у сувязі з геапалітычным кантэкстам (так, вось такая ў нас пазіцыя — і я абавязана гэта ўлічваць).

«Не бачыць межаў паміж рабочым і асабістым»

Аліна*, эйчар, вопыт працы 3 гады:

— Я пагаджуся з калегай, якая не гатова такога кандыдата запрасіць на інтэрв’ю.

Так, ён можа быць крутым спецыялістам, але гэтая сітуацыя паказвае: ён не бачыць межаў паміж рабочым і асабістым, паміж уласнай кухняй або курылкай — і офісам. А значыць, ён будзе парушаць і межы калег (мая задача ж як эйчара іх абараняць, ствараць камфортныя ўмовы для іх працы). Ёсць нормы прыстойнасці, а такі нік — за мяжой у дзелавых зносінах. Паміж сябрамі — так, норм. Але мы не сябра падбіраем, а калегу, чалавека, які будзе працаваць на бізнес. Гэта трэба памятаць.

«У калектыў, дзе адны „феі“, — не ўпішацца»

Ягор*, эйчар і рэкрутар, вопыт працы — 6+ гадоў:

— Мне здаецца, важны кантэкст: куды мы бяром спецыяліста. Калі ў каманду, у якой прынята па-добраму падбіваць, троліць адзін аднаго, — упэўнены, ён там прыдзецца да двара (судзячы па пачуцці гумару, якое прасочваецца ў гэтым ніку). А вось у калектыў, дзе адныя рафінаваныя «феі», якія пальчык адтапырваюць, трымаючы кубак у руцэ, — не ўпішацца. Нават не варта клікаць на інтэрв’ю — толькі час страціш.

У мяне быў падобны (хаця і з нацяжкай) вопыт: наймальны менеджар пасля інтэрв’ю неяк сказаў мне, што «таго патлатага» ён не хацеў бы бачыць у камандзе. А мне кандыдат на інтэрв’ю спадабаўся, і без працы ён не застаўся — плашка Open to work хутка знікла з ягонага профілю ў LinkedIn.

* Імёны спікераў зменены на іхную просьбу.

«Гэта не з-за AI. Проста такой канкурэнцыі не было ніколі». Хто зламаў хайрынг і як прасачыцца праз фільтры

Па тэме

«Гэта не з-за AI. Проста такой канкурэнцыі не было ніколі». Хто зламаў хайрынг і як прасачыцца праз фільтры

Чаго цяпер (не) хочуць ад кандыдата? Фаундары патлумачылі, як AI усё мяняе

Па тэме

Чаго цяпер (не) хочуць ад кандыдата? Фаундары патлумачылі, як AI усё мяняе