«У ІТ-офісах — магутныя генератары. Калі што, там можна нават жыць з сям'ёй». Аповед з замярзаючага Кіева
Як выглядае жыццё і праца зімой, калі цэнтралізаванае электра- і цеплазабеспячэнне разбурана ракетнымі ўдарамі.
Як выглядае жыццё і праца зімой, калі цэнтралізаванае электра- і цеплазабеспячэнне разбурана ракетнымі ўдарамі.
Слупкі кіеўскіх тэрмометраў у апошнія некалькі дзён павольна паўзуць уверх. Тэмпература паветра ў замярзаючай сталіцы Украіны, якую расійскія дроны і ракеты зноў і зноў пазбаўляюць цяпла і электрычнасці, больш за два тыдні па начах стабільна апускалася ніжэй за -10 градусаў. Але ў найбліжэйшыя дні сіноптыкі абяцаюць дзённыя тэмпературы каля нуля і нават невялікі плюс. Праўда, працягнецца гэтае пацяпленне нядоўга: ужо з 30 студзеня ў Кіеве, верагодна, зноў пахаладае.
Дзіўна, але ў мегаполісе з лопнутымі ад марозаў батарэямі, лёдам у пад’ездах, нефункцыянальнымі ліфтамі і разбітымі ад выбухаў дронаў вокнамі працягваюць жыць і працаваць людзі. Ёсць сярод іх і беларусы. Адна з іх — Вольга Кузеева, у мінулым спецыяліст па сувязях з грамадскасцю hoster.by, а зараз PR-менеджарка тэхналагічных праектаў, якая працуе ў адной з буйных украінскіх кампаній у сферы воблачных тэхналогій і AI.
Пасля пачатку поўнамаштабнага расійскага ўварвання ва Украіну Вольга засталася ў Кіеве. Два гады таму яна ўжо распавядала аб тым, як выглядае яе жыццё ва ўмовах вайны. Тады, у лютым 2024 года, у яе доме ўжо некалькі дзён не адключалі электрычнасць, з’явіліся ўстойлівы інтэрнэт і гарачая вада, а ў горад пасля татальнага блэкаўта вярнулася вулічнае асвятленне.
Як выглядае кіеўскае жыццё беларускі зараз, яшчэ праз два гады вайны?
Дома: «Усё, што можна, ужо забэкапіравана, зарэзервавана і раскладзена па розных кошыках»
— Цяжка апісаць сітуацыю, бо яна змяняецца некалькі разоў на тыдзень. Здавалася, усё пачало наладжвацца, як Расія зноў нанесла ўдар па тых жа энергетычных аб’ектах. І замест чатырох гадзін электрычнасці ў суткі мы атрымліваем толькі дзве гадзіны. Або да трох сутак праводзім увогуле без святла.
У параўнанні з некаторымі іншымі раёнамі Кіева мне (адносна) пашанцавала. У нашым доме ёсць уласная кацельня, таму мы не залежым ад цэнтральнага ацяплення. Але, нават нягледзячы на гэта, праблемы з ацяпленнем ёсць і ў нас. ПБЖ (прылада бесперабойнага жыўлення) у кацельні проста не паспяваюць зараджацца падчас кароткачасовых падач электраэнергіі. І кацельня перыядычна пераключаецца паміж ПБЖ і генератарам. Усё гэта адбіваецца на магутнасці катла. У кватэрах холадна, але хаця б не замярзаюць радыятары. У цяперашніх умовах гэта ўжо добра.
У цэлым сітуацыя не занурае мяне ў адчай. Гэта не першы сур’ёзны блэкаўт у Кіеве. Усё, што можна, ужо забэкапіравана, зарэзервавана і раскладзена па розных кошыках. У доме з’явілася куча паўэрбанкаў, невялікая газавая плітка, запасная газавая гарэлка, спальны мяшок, якасная тэрмабялізна і тэрмаадзенне, розныя ліхтарыкі, вялікі запас свечак. «Трывожны» набор рэчаў з пачатку вайны ніяк не змяніўся.
Зрэшты, мы з сябрамі іранізуем, што варта было б дадаць у яго, напэўна, свісток. Занадта часта ракетныя ўдары прыходзяцца на жылыя дамы. Таму актуальнае пытанне аб тым, як хутка цябе знойдуць пад заваламі — і добра, калі будзе чым падаваць гук.
Пры працяглай адсутнасці святла мы з суседзямі гатуем ежу на мангале ў двары, саграваючыся глінтвейнам. На вокнах дамоў усё яшчэ засталіся навагоднія гірлянды: яны працуюць ад батарэек, і іх выкарыстоўваюць як дадатковыя крыніцы святла.
Трэба аддаць належнае тэлекамправайдэрам і нязломнаму ўкраінскаму бізнесу: мабільны інтэрнэт і сувязь стабільныя, а дастаўка гарачай ежы з кафэ, вады, прадуктаў і іншых тавараў будзе выканана пры любых акалічнасцях, што б там з неба на нас ні падала.
Вы, магчыма, здзівіцеся, але ў суседнім доме без перабояў працуе кафэ для сабак. Нягледзячы ні на што, кожны дзень людзі запускаюць генератар і гатуюць свежыя кармы для гадаванцаў з бараніны, ялавічыны, курыцы, рыбы, індычкі. Усё заўсёды свежае і ёсць у наяўнасці.
На працы: «Прыйсці ў офіс на працу ў непрасаванай вопратцы, без макіяжу або з нясвежай прычоскай для мяне не праблема»
— Так, гэта ўсё халерна складана. І жыць, і працаваць у такіх умовах — ненармальна. Але прытрымліваемся прынцыпу: лепш зіма з генератарамі, чым усё жыццё з дэгенератарамі.
Псіхалагічна я ўжо перабудавалася. Прыйсці ў офіс на працу ў непрасаванай вопратцы, без макіяжу або з нясвежай прычоскай для мяне не праблема. І так, я выбіраю працу ў офісе. Гэта робіць маё жыццё больш структураваным у хаосе вайны.
Яшчэ з 2022 года большасць кампаній сталі кшталту пунктамі незламанасці для супрацоўнікаў. Там, як мінімум, ёсць магутныя генератары і магчымасць зарадзіць усе свае паэурбанкі. У нас, акрамя таго, ёсць душ з гарачай вадой, пральная машына і нават створаны ўмовы для пражывання. Таксама ёсць прасторная кухня і буфет з гарачай ежай. Мне яшчэ не прыходзілася ўсім гэтым карыстацца, але я ведаю, што ў крайнім выпадку проста вазьму вопратку, сабаку і паеду ў офіс.
Для эмацыйнай разрадкі ёсць спартыўны пакой, якім можна карыстацца без абмежаванняў і графіка. У любы момант працоўнага часу можна ўстаць і пайсці патрэніраваць душэўную раўнавагу. У любое надвор’е і пры любым асвятленні туды ж прыходзіць трэнер па фітнесе і ёзе.
Офіс абсталяваны такім чынам, што можа стаць часовым жыллём і для сем’яў супрацоўнікаў. Ёсць нават асобны кабінет на той выпадак, калі родным супрацоўнікаў спатрэбіцца бясплатны каворкінг.
Рэлакацыю ў кампаніі ніхто не разглядае. На пятым годзе вайны ў ёй працуюць людзі, якія застаюцца ва Украіне свядома.
Большасць кіеўлян і многія жыхары Кіеўскай вобласці засталіся без электрычнасці, ацяплення і водазабеспячэння на некалькі сутак пасля чарговага расійскага маштабнага ўдару ракетамі і дронамі ў ноч на 9 студзеня 2026 года. Гэта супала з рэзкім пахаладаннем, падчас якога тэмпература ў сталічным рэгіёне Украіны апускалася да -20 °C. Нягледзячы на моцныя маразы, расійскія атакі па энергасістэме Украіны, у тым ліку Кіева, працягнуліся.
З блэкаўтамі, выкліканымі расійскімі ўдарамі, сутыкнуліся ў студзені і іншыя ўкраінскія мегаполісы: Днепр, Харкаў, Адэса, Запарожжа. З-за мэтанакіраванага знішчэння расіянамі энергетычнай інфраструктуры Украіны ў перыяд моцных маразоў у гэтай краіне тыднямі ў страшнай сцюжы застаюцца мільёны чалавек, у тым ліку дзеці і сталыя людзі. Па аналогіі з Галадаморам (масавым голадам ва Украіне ў 1932–1933 гадах, арганізаваным савецкім кіраўніцтвам) гэтыя падзеі атрымалі назву «Халадамор».
«П…ц як страшна». Зноў 24.02. Што айцішнікі расказваюць пра вайну
«П…ц як страшна». Зноў 24.02. Што айцішнікі расказваюць пра вайну
Релоцировались? Теперь вы можете комментировать без верификации аккаунта.
Они хотят, чтоб украинцы замёрзли и сдались. А в ответ получают вот это
РФ фактически устроила блокадный Ленинград. А нам рассказывали что на такое способны только нелюди. История некоторых ничему не учит.
Все верно, способны только нелюди.
После таких террористических атак на мирное населения со стороны кремля невольно начинаешь задумываться, а те расстрелянные белорусы в вторую мировую, их точно немцы расстреляли? Тогда ведь интернета и СМИ не было.
И ведь эти варвары с востока специально накапливают силы и бьют по инфраструктуре в дни перед особенно сильными морозами.
Ждём тут ботов с востока, которые будут в комментах оправдывать эти зверства.
Пользователь отредактировал комментарий 28 января 2026, 13:52
в коментах працуе ЦИПСО ))