У пачатку 20-х беларуская ІТ-міграцыя больш-менш раўнамерна размяркоўвалася між Літвой і Польшчай, як некалі турысты — між аэрапортамі ў Вільнюсе і Модліне. Але з часам умовы ў Літве сталі жорсткімі, у рэлакантах убачылі пагрозу нацбяспецы: частцы ануляваліся ВНЖ, астатніх застрашылі частымі паездкамі дадому. Шмат айцішнікаў (і не толькі) вырашылі ехаць далей.
У пачатку 20-х беларуская ІТ-міграцыя больш-менш раўнамерна размяркоўвалася між Літвой і Польшчай, як некалі турысты — між аэрапортамі ў Вільнюсе і Модліне. Але з часам умовы ў Літве сталі жорсткімі, у рэлакантах убачылі пагрозу нацбяспецы: частцы ануляваліся ВНЖ, астатніх застрашылі частымі паездкамі дадому. Шмат айцішнікаў (і не толькі) вырашылі ехаць далей.
Тым не менш у Літве і сёння пражывае 50 тысяч + беларусаў (50 286 грамадзян РБ з ВНЖ на пачатак 2026 года), 3010 з іх — з Blue Card. Мы распыталі айцішнікаў, якія па-ранейшаму жывуць у Вільнюсе, пра тое, што іх там трымае і якія перспектывы. Пра нядаўнюю паветраную трывогу таксама запыталі.
Павел:
— Мая спецыялізацыя — SecPerfOps (Security + Performance + Operations), досвед у ІТ — амаль 10 гадоў, жыву ў Вільнюсе ўжо чатыры гады.
Пераязджаў разам з кампаніяй, у ёй жа і працую.
У цэлым мне тут падабаецца — усё, акрамя нарратыву ад пэўных асоб з урада, які яны час ад часу ўключаюць. Па нагодзе свайго ВНЖ я не перажываю: ні ў мяне, ні ў маіх знаёмых няма ў мінулым нічога такога, праз што літоўцы прызналі б чалавека пагрозай. Але ўсё роўна непрыемна.
І гэтая трывога быццам вісіць у паветры: ты не можаш быць упэўнены на 100%, што ўсё окей.
Плюсы ў Літве для мяне такія:
— лічбавізаваная дзяржава: тут усё можна зрабіць анлайн, вельмі зручна і ў банкінгу, і ў медыцыне.
— хуткі ВНЖ на тры гады;
— бяспека на вуліцах;
— няма моўнага бар’ера — нават без ведання літоўскай (гэта не адмяняе літоўскай, вядома);
— блізкасць да Беларусі і хуткае перасячэнне мяжы без чаканняў у чэргах суткамі.
Мінусы:
— палітычная павестка;
— невялікі рынак вакансій.
Паветраная трывога? Ну так, было крыху страшнавата, але за акном асаблівай паніку не ўбачыў: машыны так сама ездзяць, ежа дастаўляецца і г. д.
У матэрыяльным плане ўсё больш-менш у парадку. Калі ты не ІП і маеш пэўны даход, то падаткі плаціш прыкладна такія ж, як у Беларусі. Цэны плюс-мінус падобныя — магчыма, прадукты ў Вільнюсе крыху танней, тэхніка ці вопратка дакладна танней.
Жыллё даражэйшае, чым у Беларусі, але і адсотак па іпатэцы ніжэй. Зрэшты, пра набыццё кватэры тут я пакуль не думаю.
Моўных праблем у мяне няма: англійская і руская мова тут усюды. Літоўскую спецыяльна не вучыў, але магу спакойна зрабіць заказ у рэстаране/бары. І так, планую вывучаць мову паглыблена, каб атрымаць ПМЖ і адвязацца ад працадаўцы.
Вакансій па папулярных ІТ-кірунках у Літве быццам хапае, але па вузкаспецыяльных, як у мяне, даволі мала. Пару разоў я праходзіў сумоўе ў іншых кампаніях, але пасля інтэрв’ю была цішыня. На шчасце, адсутнасць выбару кампенсуецца маім становішчам у кампаніі: упэўнены, што мяне не кінуць, бо замены мне няма.
Беларусы з Літвы стабільна з’язджаюць: хто назад у Беларусь, хто далей — у Польшчу, Іспанію, Аўстрыю, на Кіпр. З майго кола за апошнія тры гады таксама з’ехала пара чалавек. Не, ВНЖ іх не пазбаўлялі — проста з’явіліся іншыя кар’ерныя перспектывы + у кагось ёсць карта паляка.
У мяне таксама былі думкі пра іншыя краіны, але большасць папулярных кірункаў мяне зусім не прыцягвае. Усюды ёсць свае нюансы, а ў Літве мне і менталітэт людзей падабаецца, ды да таго ж адсюль блізка да дому і родных.
За ўвесь час я не сустрэў тут ніводнага чалавека, які б мне сказаў «з’язджай».
Магчыма, гэта памылка выжыўшага, але вось такі факт. Плюс бяспека ў Літве на ўзроўні. У які б час і ў якім бы стане я ні гуляў, нічога крымінальнага са мной ніколі не здаралася.
А ў Польшчы са мной розныя прыколы здараліся, асабліва ў Варшаве. З ксенафобіяй там я таксама сутыкаўся — нават у цягніках.
І, у адрозненне ад Польшчы, у Літве абнавіць ВНЖ — справа тыдня-двух. Першы дакумент мне зрабілі за тры дні.
Уліцца ў літоўскае грамадства не тое каб лёгка — у мясцовым характары я адчуваю скандынаўскія ноткі. Але мне прасцей: у мяне брат (няродны) — літовец, і я перыядычна праводжу час з ім і яго літоўскімі сябрамі. Ды і ў цэлым, калі ты не сядзіш дома, у цябе рэальны шанц завесці знаёмых сярод мясцовых. Знаёмыя беларусы заводзілі сяброў на канцэртах і спартыўных мерапрыемствах.
Не магу сказаць, што планую жыццё ў Літве на доўгатэрміновую перспектыву — хутчэй рухаюся да пэўных кропак. Адна з іх — ПМЖ. А вось на літоўскі пашпарт я не моцна разлічваю — іх тут мала каму выдаюць.
Цімафей:
— Жыву ў Літве больш за тры гады, адносна нядаўна аднавіў ВНЖ. Жывём удваіх, працую толькі я, грошай хапае і кудысьці часамі скатацца, і трошачку адкласці. Не столькі, колькі хацелася б, але ж. Машына свая, прывёз з Беларусі. То бок у нас нармальны сярэдні ўзровень.
Працую я ў той жа кампаніі, якая мяне перавезла. Новую не шукаў — не было мэты. Мяркую, калі спатрэбіцца, нешта знайду. Не абавязкова ў Літве, праўда, бо ў мяне спецыялізацыя даволі вузкая. Але пакуль перспектывы, што гэта спатрэбіцца, няма.
Літоўскую мову вучу, але ідзе цяжка. Я на працы кожны дзень размаўляю на англійскай, але ўзровень вышэй за Б2 не падымаўся. Пры тым, што вучу яе мабыць гадоў так 20-25, яшчэ са школы. Таму шчыра разумею, што на высокі ўзровень літоўскай не выйду.
З мясцовымі мы не вельмі перасякаемся. Бо няма дзе. Сябры тут у асноўным такія ж эмігранты.
А нейкіх актыўных хобі, якія патрабуюць мясцовае кам’юніці, няма. Але ж часамі недзе сустракаюся з літоўцамі на агульных мерапрыемствах. Раней вось тут была прастора, дзе праводзілі спід-фрэндзінгі, туды часамі завітвалі мясцовыя, каб рускую мову папрактыкаваць. Ніякіх праблем з імі не было.
Перспектывы не тое каб надта пазытыўныя, але з’язджаць нікуды не планую. Гляджу часамі на Aruodas (сайт нерухомасці — devby), думаю, мо купіць кватэру, каб не здымаць. Кватэры тут не такія дарагія (не ведаю як у Польшчы), але на першы ўнёсак грошай пакуль не хапае. Тое, што я хачу, каштуе недзе 120-150 тысяч, на першы ўнёсак патрэбна тысяч 30-40. Калі браць іпатэку на 10-15 год, плацёж будзе плюс мінус такім жа, як арэнда, мо на сотню-другую больш.
Ксенафобія? У знаёмых ёсць розныя гісторыі на гэты конт. Але я сутыкаюся толькі з бабкай, якая жыве на пятым паверсе (а я на першым). Калі яна мяне бачыць, заўсёды высоўваецца з акна і нешта крычыць на літоўскай.
Паветраная трывога? Дарэчы яна прайшла нармальна. Прачнуўся, прачытаў паведамленне, пайшоў на працу. На вуліцы ніхто нідзе не хаваўся. Процьма турыстаў ходзіць, Вострую браму фоткаюць. Здаецца, ці то карэйцы, ці то японцы. Пакуль дайшоў да офісу, прыйшло паведамленне, што ўсё скончылася.
Шмат людзей з Літвы з’ехала. Па адчуванням — траціна актыўных людзей зваліла. У кожнага свае прычыны. Нехта баіцца за тое, што забяруць ВНЖ. Кагось пужаюць ідэі ад мясцовых палітыкаў-папулістаў забараніць беларусам усё і прыраўняць іх да расіян. Кагосці пужае рызыка вайны, а хтосьці пераязджае праз працу ці сяброў.
Адна беларуская прастора нават зачыніла коворкінг, бо мала людзей стала хадзіць і данаціць. Але нехта вярнуўся зноў у Літву, бо Польшча не дае дакументаў.
Чаму я застаюся ў Літве? Бо прыстасаваўся. Бо фірма не перавязе далей. Ды і рабіць другую эміграцыю кудысь, шукаць ізноў там знаёмых — не, дзякуй, ад першай адыходзіў доўга.
Планы, шчыра кажучы, неяк адсутнічаюць.
Ёсць вобраз пенсіі — сядзець на ўласным хутары ў Беларусі ды прымаць гасцей. Ці патрэбна кідаць гэтую думку і будаваць жыццё тут — пакуль не вырашыў. Жыву як жывецца.
Ізноў жа Вільня вельмі ўтульная і зялёная. Я амаль усюды хаджу пешшу, усё побач, усё ёсць. Напрыклад у 10 хвілінах пешшу ад мяне ёсць фітнес-зала, якая адчынена ўвесь дзень і ноч. Плачу за месяц 25 еўра — вельмі зручна. І такіх сетак тут некалькі. Такога, напрыклад, у Тбілісі ці Гданьску я не бачыў. Тое ж самае з крамамі, дастаўкамі, сервісамі. Можна заўсёды знайсці доктара, які размаўляе на расейскай ці англійскай. Лячыў вось зуб, кронка выйшла амаль тысяча еўра. Але калі параўноўваю з тым, як рабілі на радзіме — проста іншы ўзровень.
Карацей, мне тут пакуль камфортненька.
Рэлацыраваліся? Цяпер вы можаце каментаваць без верыфікацыі акаўнта.
Оба интервьюируемых пока не дошли до поиска работы в Литве - именно тот этап, где всех ждет «сюрприз»: вакансий пусть и много, но для белорусов и россиян там бан полный, и таких контор примерно 70-85% из всех - и все там пофиг на ваши скиллы, наличие внж/пмж, уровень литовского и прочего
подтверждают
sweet summer child
Не полный, есть знакомые из РБ и РФ, работающие в литовских компаниях. Даже в банках.
Бан не 100%, естественно есть те, кто берут, но в крупные считай почти все заблокированы
Карыстальнік адрэдагаваў каментарый 9 чэрвеня 2026, 10:30
Унылая нищая страна. Понты присутствуют, но с реализацией их у литвы тугова-то. Если использовать просто как место для дистанционной работы, может и сойдёт. Сидеть себе в квартире, ходить гулять по парку, чуть что - заказал в доставке
Лично для меня загадка: откуда у них такая любовь к тёмно-серым и насыщено-чёрным цветам. Это в ихнем то климате! Как то переночевал в люксе, где даже потолки были чёрные. Это ....!)
Литва может допрыгаться. Они зря это затеяли. Никакая Америка и Европа им не поможет. На 30 процентов бюджет формировался за счет Белоруссии. А сейчас что? Ни калия ни мозырской соли и без электричества от нашей станции в темноте сидят
Унылая высокомерная Жмудзь, претендующая на единоличное звание правопреемника ВКЛ с подачи Катьки второй.
Вкусны ли ещё позавчерашние жаренные цеппелины и шакотисы?
Да нормально живется) весь набор продуктов питания, что был в Беларуси. Только качество получше. Плюс, незадорого всякое, что в Беларуси дороже.
Клиентам из других стран резиденция в Литве вполне ок. Как в старые-добрые "Зарплата как там, расходы как тут".
Социалка получше, чем в Беларуси.
Ипотека дешевая.
Слетать незадорого из Вильнюса и Каунаса можно в уйму мест.
Беларуских активностей хватает.
В целом куча всяких фестивалей и тусовок.
Туристов много, но обычно не так, чтобы неуютно стало.
Старая архитектура и много зелени.
Легализация быстрее в сравнении с той же Польшей. Как и другие процедуры в муниципалитетах или миграции.
Если еще что вспомню - допишу)
Карыстальнік адрэдагаваў каментарый 4 чэрвеня 2026, 09:10
Тогда смысл вас нанимать за их зарплату? Лучше за их зарплату нанять на месте, чтобы в офисе был человек? Ни разу ещё не встречал ни одну западную компанию, которая бы нанимала в восточной европе с зарплатами как в западной.
Смысл терпеть эту разницу в менталитете именно из-за дешевизны ресурсов.
Банально нехватка специалистов с достаточным опытом и умениями и отсутствие желания у меня переезжать туда. Не вижу для себя пока в таком переезде большого плюса.
Ну а для клиента потери в принципе минимальны. Большинство и так сидит удаленно. И поскольку компании в основном транснациональные, то к разницам менталитетов все давно привыкли. Роль играет только разница во времени
Карыстальнік адрэдагаваў каментарый 5 чэрвеня 2026, 13:11
Это огромная роль. Ну а нехватки нет такой, как была в 2022. Сейчас везде всех хватает и рынок пришёл в более-менее равновесие
Меня вот не хватает)
Ну вот как минимум Unity, Vinted, Nord Security/Surfshark, Tesonet, Oxylabs, Flo, Wargaming нанимают на западноевропейские или очень близко к тому зарплаты, не смотря на паспорта ;)
Что меня всегда поражало в беларусах, так это некоторое высокомерие в отношении других стран, особенно в отношении б.СССР и бывшего соцблока. У русских это еще сильнее, там это тщательно культивируется на государственном уровне и надо как-то компенсировать окружающее г-ще.
Белорусы, как народ, от СССР получили максимум, практически выиграли в лотерею и искренне не понимают, откуда хейт в сторону совка. А литовцы, раз уж про Литву статья, наоборот много потеряли от оккупации: материального и нематериального, например едва не потеряли свой язык, к которому они к тому же относятся необычайно ревностно, в отличие от других народов в мире.
Отсюда и разность восприятия белорусами литовцев и наоборот, при общей в общем-то схожести и даже близости.
лучшей иллюстрацией как они теряли во время "оккупации" будет график изменения населения Литвы
За годы окупации 250 тыс. литовцев депортировали (30тыс. из них погибло), 450 тыс. русскоязычных русских, белорусов и украинцев завезли.
Итого коренное население выросло всего на ~20%. Для сравнения в свободной Финляндии за тот же период рост составил 35%. При этом из Финляндии люди могли спокойно эмигрировать, из Литвы нет. Это тоже искусственно завышает цифру для Литвы.
До оккупации Финляндия и Литва были на одном уровне экономически. После оккупации Литва отставала больше чем в 2 раза. Сегодня разрыв сократился до 15% всего.
С какой стороны ни посмотри, Литва везде существенно пострадала от оккупации.
Это очень похоже на то, как развивались Польша и Беларусь после развала совка.
Беларусь и Польша были на одном уровне, а спустя 30 лет Польша ушла в двух-трехкратный отрыв (смотря как считать), вступив в ЕС, в то время как Беларусь стагнировала в привязке к России и нифига не выросла толком.
на 2026 год полностью вражеское беларусам государство
Ну да. И это причина, почему многие переезжают из РБ. Если твое государство к тебе враждебно, то приходится ехать в другие. В Литву, например
причем здесь РБ? заголовок статьи прочти. Максимально нелепый перевод стрелок
Не путайте беларусов и беларускую "власть". Власть != народ или государство, особенно в Беларуси.
В Литве каждые выборы президент меняется, все никак нормального выбрать не могут. А у нас народ выбрал раз и навсегда хорошего
Уверен они завидуют беларусам, поэтому и вредят всячески! Давно бы уже их убогий аэропорт обанкротился, если бы не беларусы!
Пожалуй если взять все страны еврозоны, то литва будет в боттом-3 стран для иммиграции и жизни.