«Занадта добры». Айцішнікі прыкідваюцца менш дасведчанымі, каб атрымаць працу ў крызіс
Асцерагаюцца аказацца «оверкваліфайд».
Асцерагаюцца аказацца «оверкваліфайд».
UX/UI-дызайнер дзеліцца назіраннем, што «шмат кандыдатаў заніжаюць свой досвед у рэзюмэ», каб не атрымаць адмову.
— Ці можна ўявіць такое ў іншых сферах? Кіроўцы, дактары, сантэхнікі — хто заўгодна. Скажыце, калі ласка, што гэта няпраўда! — завяршае свой пост аўтар.
«Эйчары хочуць дасведчанага і ўсёведаючага, але не занадта»
Пад постам 300+ каментароў, многія пацвярджаюць. Так, адной карыстальніцы «прамым тэкстам сказалі», што трэба заніжаць досвед.
— Я пакуль не разумею, што з гэтым рабіць і як «заніжаць» досвед, таму што акрамя CV у мяне ёсць яшчэ [профіль у] LinkedIn і куча іншых сэрвісаў, дзе ўсё напісана, як ёсць. Калі я распавядаю пра свой досвед, ён [аповед] таксама выдае. Ды і хлусіць неяк не хочацца.
Іншая спецыялістка піша, што «прыйшлося выдаліць са свайго досведу год у якасці ліда, каб перастаць атрымліваць „оверкваліфайд“. І спрацавала».
Яшчэ адзін спецыяліст кожны раз «выразае з CV лішнія кейсы», каб не пачуць, што ён занадта добры для працадаўцы.
— Было, пасля парачкі адмоў. Эйчары хочуць [наняць] дасведчанага і ўсёведаючага [кандыдата], але не вельмі дасведчанага і ўсёведаючага.
Камусьці прыйшлося выдаліць з рэзюмэ радок, што ў яго ёсць навуковая ступень, а хтосьці «некалькі гадоў выдаліў — і ўсё яшчэ оверкваліфайд».
«Зразумела, што ён прыйшоў „перасядзець“, пакуль шукае нешта лепшае»
У каментарах адзначыліся рэкрутары і менеджары. Яны тлумачаць, што часам працадаўцы не ў стане або проста не хочуць наймаць дарагога спецыяліста — таму не разглядаюць тых, у каго досвед 5-15+ гадоў, хай нават у гэты канкрэтны момант кандыдаты не супраць атрымліваць менш.
«Але ў рэшце рэшт, яму [кандыдату з вялікім досведам] стане сумна», — упэўнены каментатары (і такіх адказаў нямала).
Таксама карыстальнікі дадаюць, што каманду важна сфармаваць «з супрацоўнікаў супастаўляльнага ўзроўню, каб не парушаўся баланс і іерархія».
— …Калі чалавеку патрэбен падмайстар, ён не возьме майстра: з ім будзе дыскамфортна, бо для яго ты не будзеш аўтарытэтам. І зразумела, што ён прыйшоў «перасядзець», пакуль шукае нешта лепшае, і хутка сыдзе.
— Кірую рэкрутментам 20 гадоў. Так, гэта праўда, але справа не ў гадах досведу, а ў яго маштабе і ўзросце.
Калі вы кіравалі камандай у 100 чалавек, то вас будуць вельмі неахвотна разглядаць на каманду нават у 60 чалавек. Калі ваш патэнцыйны кіраўнік маладзейшы за вас, то шанцы рэзка падаюць. Калі па рэзюмэ вы маглі б прэтэндаваць на ролю вашага патэнцыйнага кіраўніка (гэта значыць аб’ём задач і адказнасці на папярэдніх месцах дастатковы для яго/яе ролі), то шанцы рэзка падаюць. Нарэшце, калі вы знаходзіліся ў адной ролі (не кампаніі) больш за 5 гадоў — гэта дрэнны знак: дадатковага досведу ўжо не дадаецца, а гады і запыты растуць — [а значыць] «Давайце возьмем маладога, не выгаралага, з аналагічным досведам». Гэта ўсё, вядома, абагульненні, у рэальным свеце вельмі шмат выключэнняў.
«Магчыма, сыду, калі атрымаю дзе-небудзь яшчэ прапанову. Але яе няма»
Мы таксама знайшлі некалькі чалавек, якія скручвалі досвед у рэзюмэ (або ім раілі), каб атрымаць працу.
Ала*, франтэнд-распрацоўшчыца, у ІТ — 7+ гадоў:
— Я наўмысна «занізіла» свой досвед, каб знайсці працу — выкрэсліла з рэзюмэ некалькі гадоў, на працягу якіх вяла каманду.
Справа была так: мы з мужам пераехалі ў Польшчу — а праз пару гадоў разышліся. І далей «кожны сам за сябе», — так мне сказаў ужо былы муж. Праз яшчэ нейкі час я засталася без працы. А ў нас дачка — і яе трэба карміць, і за здымную кватэру плаціць.
Я стала шукаць новую працу, але прапаноў не было. Вырашыла вярнуцца дадому — у Мінску свая кватэра, ужо мінус адна праблема. Плюс я знайшла невялікую падпрацоўку на фрылансе на пару месяцаў — у Беларусі ўжо не прапалі б.
З пошукам працы не шанцавала — альбо ігнор, альбо адмовы. У адным месцы сказалі: «вы оверкваліфайд для нас», у іншым — «вам будзе нудна, і вы хутка сыдзеце». Эйчара бянтэжыла, што ў мяне не будзе матывацыі затрымацца ў кампаніі. У мяне дачка, якую я выхоўваю адна, — гэта не матывацыя, па-вашаму?
У рэшце рэшт я занізіла свой досвед, як мне параіў адзін добры знаёмы — і атрымала офер. Так, я магу больш і лепш, і, магчыма, сыду, калі атрымаю дзе-небудзь яшчэ прапанову на класных умовах. Але яе няма, а я ўжо паўгода адпрацавала ў гэтым месцы (і працягну далей). Прычым працую я добра, а значыць — я карысная для кампаніі, яна толькі ў плюсе ад таго, што ўзяла мяне.
«Звярталася да кар’ернага кансультанта, і ён параіў «забыць гадоў 7»
Аркадзь*, прадуктовы і UX/UI-дызайнер, у ІТ 15+ гадоў:
— Я дызайнер — прадуктовы і UX/UI, досведу ў мяне — 15+ гадоў. Зараз шукаю працу, але пакуль безвынікова. Звярталася да кар’ернага кансультанта, і ён параіў «забыць гадоў 7», каб атрымаць офер, хаця б як мідл — і пачаць працаваць.
«Кожны месяц прастою абыдзецца табе даражэй — сціш апетыты, а там, глядзіш, і нешта яшчэ знойдзеш», — сказаў ён. А я не хачу і не магу так! Таму пакуль шукаю, рэзюмэ не «чысціла».
«Даўно ўжо складаю асобнае рэзюмэ пад кожную вакансію»
Сяргей*, інжынер-праграміст, у ІТ каля 25 гадоў:
— Я прыйшоў да таго, што даўно ўжо складаю асобнае рэзюмэ пад кожную вакансію.
Гляджу: ага, з гэтымі тэхналогіямі я 3 гады працаваў, а тут у мяне 10 гадоў досведу. Раз-раз — падняў наверх усё, што рэлевантна ў дадзеным канкрэтным выпадку, а астатняе ўніз, калі месца хопіць. А нешта «старое» і непатрэбнае магу і не дапісваць — ну, проста каб рэзюмэ не пераўтварылася ў прасціну, бо я ў ІТ з пачатку нулявых.
І што ў выніку — я нахлусіў у рэзюмэ? Не. Занізіў свой досвед? Таксама не. Проста такі падыход. Дарэчы, заўважу яшчэ: калі выкарыстоўваць фармулёўкі, якія дадзены ў апісанні вакансіі, — эйчары будуць задаволены. «Гэта стопрацэнтны мэтч», — неяк сказала мне адна. Я пра сябе пасмяяўся: вядома, слова ў слова вашае апісанне ж.
*Імёны спікераў зменены на іх просьбу
Получите оффер, но какой ценой? Артём Русов объясняет, почему он против накрутки опыта в CV и на собесах
Получите оффер, но какой ценой? Артём Русов объясняет, почему он против накрутки опыта в CV и на собесах
Рэлацыраваліся? Цяпер вы можаце каментаваць без верыфікацыі акаўнта.
Опытного всё равно вычислят и накажут, профессиональный лжец - это отдельная профессия и не все программисты в неё могут.
настоящий опытный будет изображать массу работы, как ему сложно, просить советов у "более опытных", и одновременно пилить что-нибудь на фрилансе. А если на проекте все в достаточной степени опытные, то и изображать ничего не надо, все и так все понимают.
Главное не попасть на амбициозного менеджера, пытающегося внедрить корпоративные ценности и командный дух избыточным количеством тимбилдингов и прочих принудительно-добровольных корпоративных мероприятий.
Минетжеры по мимике всё понимают.
Да, опыт идеального кандидата должен на 100% закрывать все прописанные хотелки в вакансии, сам кандидат должен быть готов, с одной стороны, постоянно учиться, повышать свою квалификацию, проходить сертификации, но с другой, отработать не менее 5 лет на одном месте с повышением зарплаты 0-5% в год. Разумеется, никак нельзя предположить, что неглупый амбициозный мидл, который за полгода-год докачается до нормального сеньора, задумается, что за забором ему заплатят в полтора раза больше, а будет продолжать тянуть лямку на месте. Потому что корпоративные ценности, мы же семья, дружный коллектив, и т.д., и т.п.
И, конечно, без вопросов лучше взять мидла, который 2 года будет спокойно клепать таски по проекту вместо сеньора+, который все то же самое сделает за полгода с лучшей архитектурой. Ведь сеньор потом же сбежит и не выполнит целевых показателей по времени работы в компании.
Наем такой наем. Логика в нем весьма бывает весьма специфичной.
При этом шарага закроется через 4 года)
Могли бы в объявлении писать: "требуются начинающие специалисты", профессионалам не писать.
А я знаю почему: чтобы новичкам кисельные берега обещать.
В объявлении то они будут писать, что им нужны креативные, инициативные и профессионалы.
На рынке наблюдается избыток опытных и недостаточно молодых.
Проблема в демографии, в начале 00-х она везде стала сильно проседать.
Это Вы про невест?
Предложение из Украины пока перекрывает потребности польских мужчин. Так что с этим все хорошо.
У молодых конечно больше энергии но мотивация слабая.
Много искушений и развлечений. Зачем сильно вкалывать?
Но и справедливости ради даже за высокую з/п ты себе ничего не позволишь.
Быдло вагоны с крыльями, одежду из пластика или мебель из клея не считается.
Попробуй собрать на квартиру $200к, это просто ухоженная хрущевка в областном центре Польши.
Действительно, в любой сфере, если есть возможность, выбираешь лучших специалистов. И становишься их "постоянным клиентом" на долгое время.
Но в других сферах, похоже, не приглашают посторонних лиц, как в ИТ, чтобы те решали где кому (не)работать.
Ни одно "додумывание" неспециалистов за специалистов в статье не показалось адекватным тому, о чем специлисты говорят на самом деле. Возможно рекрутеры и нанимающие менеджеры судят по себе, но причем здесь их "мировоззрение" к другой профессии?
Очевидно, что квалификация специалиста может не подходить под задачи какой-то позиции. Но что такое быть сверх квалифицированным в чем-то?
Такое ощущение, что из-за некомпетентности рекрутинга или еще по какой-то причине из отрасли вытесняются сильные специалисты, из-за чего в целом станет слабее сама отрасль. А из-за подгонки резюме под советы "карьерных консультантов" снизится репутация специалистов, что ослабит отрасль и компании еще больше.