«У Польшчы я ўпёрся ў столь». Айцішнік знайшоў лёгкі шлях у Нью-Ёрк
Фронтэнд-распрацоўшчык з Беларусі ажыццявіў мару пажыць у ЗША — насуперак крызісам і палітыцы апошніх гадоў. Распавядае як.
Фронтэнд-распрацоўшчык з Беларусі ажыццявіў мару пажыць у ЗША — насуперак крызісам і палітыцы апошніх гадоў. Распавядае як.
Фронтэнд-распрацоўшчык з Беларусі ажыццявіў мару пажыць у ЗША — насуперак крызісам і палітыцы апошніх гадоў. Распавядае як.
Фронтэнд-распрацоўшчык Аляксандр за сем гадоў у ІТ паспеў папрацаваць у дзвюх беларускіх кампаніях і на пары еўрапейскіх праектаў. За гэты ж час ён змяніў некалькі лакацый: Мінск — Тбілісі — Варшава — Нью-Ёрк.
Апошні пераезд, у Штаты, адбыўся крыху больш за год таму, калі лёгкі шлях туды, здавалася б, ужо быў закрыты. Аляксандр так хацеў адчуць на смак жыццё ў Амерыцы, што запісаўся ў нью-ёркскую школу англійскай мовы. Гэтага аказалася дастаткова для атрымання студэнцкай візы. Пра тое, як яму спадабаўся Нью-Ёрк, тамтэйшая ІТ-тусоўка і вывучэнне мовы ў натыўным асяроддзі, а таксама якія планы на будучыню ў ЗША, ён распавёў devby.
— У Варшаве я пражыў два гады: адкрыў там ІП і працаваў як незалежны кантрактар на некалькі кампаній. Польшча дала круты досвед еўрапейскага вядзення бізнесу і самастойнасці. Але потым я ўпёрся ў столь. Я зразумеў, што эпіцэнтр сусветнага ІТ, перадавых тэхналогій (асабліва трэндаў вакол Generative UI і AI, якія мне цікавыя) і найбуйнейшых кантрактаў знаходзіцца ў ЗША. А яшчэ я з дзяцінства глядзеў шмат фільмаў пра Амерыку і даўно хацеў туды трапіць.
З англійскай, між тым, у мяне было не вельмі: у школе і каледжы мову я вучыў дрэнна. У Варшаве я ўжо займаўся з рэпетытарам, калі натрапіў на інфармацыю аб вывучэнні англійскай проста ў ЗША. Аказалася, гэта легальны трэк, які адпавядае маім задачам.
Як гэта працуе. Ты запісваешся на інтэнсіўны курс англійскай (спіс акрэдытаваных школ вялікі, я выбіраў тут), атрымліваеш форму I-20 (Certificate of Eligibility — афіцыйны дакумент аб залічэнні на дзённую праграму) і на гэтай падставе падаешся на студэнцкую візу F-1. Я чуў, што шанц адабрэння на той момант у Варшаве быў каля 60%. Я ў яго трапіў.
Насамрэч, падавацца з Варшавы з чыстым бэкграўндам ІТ-прадпрымальніка было камфортна. Трэба было толькі прадаставіць выпіску з рахунку пра тое, што ў мяне ёсць сродкі на навучанне і жыццё без працы ў ЗША.
Так вясной 2025 года я апынуўся ў Нью-Ёрку.
Нью-Ёрк я выбраў не толькі праз школу, але і таму, што тут добра развіта веб-кірунак у фінтэху, на якім я спецыялізуюся. Аднак гэта не прывязвае мяне да горада, нішто не перашкаджае мне пры жаданні змяніць школу і пераехаць, напрыклад, у Каліфорнію.
Каб падтрымліваць статус студэнта, я абавязаны вучыцца мінімум 20 гадзін на тыдзень. Ёсць школы, дзе можна вучыцца толькі ў суботу і нядзелю (па 10 гадзін кожны дзень), а астатнія дні займацца сваімі справамі. Але ў мяне нармальны графік: я займаюся па пяць гадзін на дзень з панядзелка па чацвер.

Вучэбны дзень складаецца з трох класаў. Падчас першага (адна гадзіна) мы трэніруем аўдзіраванне і вуснае маўленне. Як правіла, гэта лёгкія заняткі, дзе мы абмяркоўваем законы штатаў, гісторыю ЗША ды іншых народаў, слухаем артыкулы пра розныя вынаходствы. На гэтыя заняткі прыходзяць 15-25 чалавек.
Падчас асноўнага класа (тры гадзіны) мы ўжо вывучаем граматыку, карэктуем памылкі, робім прэзентацыі і здаём тэсты. Тут групы меншыя, па 7-15 чалавек.
На апошнім класе (яшчэ гадзіна) мы трэніруем чытанне і пішам эсэ.
Мне падабаецца так вучыцца: ніякага зубрэння, словы самі залятаюць у галаву і там застаюцца. Калі ў Штаты я прыляцеў з узроўнем A2 — B1, то цяпер ужо недзе на C1 (сертыфікат праўда пакуль толькі B2).
Кожную пятніцу школа арганізоўвае экскурсіі ды іншыя мерапрыемствы, іх можна наведваць па жаданні. Напрыклад, мы ездзілі да Статуі Свабоды, да Бруклінскага мосту, каталіся на лодках вакол Манхэтана + начная вечарынка. Агулам не сумна.
Выкладчыкі — з розных куткоў ЗША, некаторыя жывуць у Еўропе, але прыязджаюць на лета вучыць хлопцаў. Студэнты ж — з усяго свету: Еўропа, СНД, Азія, Афрыка, Блізкі Усход, Паўднёвая Амерыка. Многія з іх даволі заможныя, Нью-Ёрк у цэлым прыцягвае міліянераў. Мне было цікава даведвацца, як яны зарабляюць грошы. У аднаго дома гатэльны бізнес, другі прадае тавары з Кітая, трэці падняўся на інвестыцыях, а ў кагось проста багатыя бацькі. Мець зносіны з імі вельмі цікава.
Мэты маіх аднакурснікаў таксама самыя розныя. Хтосьці хоча палепшыць англійскую, каб паступіць ва ўніверсітэт (IELTS або TOEFL пасля моўнай школы здаваць ужо не трэба), хтось робіць гэта дзеля кар’еры, хтось проста хоча паглядзець, як уладкавана жыццё ў Штатах. Многія з часам мяняюць статус і застаюцца.
Курс разлічаны на два гады, але пасля яго можна працягнуць навучанне ва ўніверсітэце або змяніць статус і ўладкавацца на працу/пачаць свой бізнес.
Мінімальная планка для такога ладу жыцця ў Нью-Ёрку каля 2,5K у месяц, для камфортнага жыцця патрэбна 3,5-4K. Я выдаткоўваю нешта сярэдняе паміж гэтым.
Курс каштуе 475 долараў у месяц. За студыю з сярэдненькім рамонтам у Брукліне я плачу 1600 долараў + 900 долараў за ежу + 150 долараў за транспарт. Выходзіць больш за 3K у месяц. У іншых гарадах, вядома, можа быць танней.
Працаваць па студэнцкай візе F-1 нельга. Можна праўда адкрываць свой бізнес і атрымліваць з яго дывідэнды (важная ўмова: самому не працаваць). Таксама можна падпрацоўваць у школьным кампусе да 20 гадзін на тыдзень.
Я проста трачу фінансавую падушку, якую паспеў накапіць да вучобы ў Амерыцы.

Нью-Ёрк — вельмі кантрасны горад. У адным месцы можа быць новая архітэктура, чыстыя вуліцы і шмат зеляніны. Але варта звярнуць крыху направа або налева — і вось ужо раён не вельмі — смецце, моцны пах марыхуаны і лёгка трапіць у непрыемнасці. Ёсць шмат раёнаў з нацыянальнай ідэнтычнасцю: напрыклад, на Брайтан-Біч поўна шыльдаў па-руску і ежы з СНД, а ў верхняй частцы Манхэтана — шмат іспанскай мовы.
Я паездзіў па горадзе і спыніўся на Брукліне, бо цэны на жыллё тут крыху ніжэйшыя. Да таго ж побач — Проспект-парк, у агульным мне тут падабаецца.
ІТ-тусовак у Нью-Ёрку шмат. Такія мерапрыемствы ўсюды праходзяць прыкладна аднолькава: людзі робяць прэзентацыі, дзеляцца досведам і г. д. Але нью-ёркскія івэнты часта праходзяць у прыгожых будынках або на дахах — гэта надае ім асаблівы вайб.
Яшчэ не ведаю, ці вяртацца пасля вучобы ў Польшчу або паспрабаваць атрымаць у Штатах візу талентаў O-1 (неіміграцыйная рабочая віза ЗША для асоб з «экстраардынарнымі здольнасцямі» ў навуцы, адукацыі, бізнесе, спорце, мастацтве або кіно — devby).
Для гэтай візы ёсць два легальныя трэкі: працадаўца або свой бізнес. Так, падавацца на візу праз бізнес таксама можна, але ёсць умова: у кампаніі павінны быць партнёры, якія маюць права цябе звольніць.
У мяне такія гіпатэтычныя партнёры ўжо ёсць. Я пазнаёміўся з імі падчас футбола (тут шмат бясплатных актыўнасцей, сярод іншага я хаджу пінаць мяч). Дзіўна, як шмат сярод хлопцаў, якія гуляюць у футбол, айцішнікаў — супрацоўнікаў буйных кампаній. З некаторымі я пасябраваў і з’явіліся думкі адкрыць бізнес. Уяўляю, як разам з лакальнымі партнёрамі/амерыканскімі спецыялістамі мы адкрываем аўтсорс-кампанію і наймаем супрацоўнікаў з Польшчы, Грузіі ды іншых краін. Нягледзячы на крызіс, перспектывы ў такога бізнесу бясспрэчна ёсць: амерыканцам усё яшчэ выгадна наймаць спецыялістаў з-за мяжы.
Але гэта пакуль мары. Пакуль жа пілую свой некамерцыйны пет-праект і працягваю вучыць англійскую.





Рэлацыраваліся? Цяпер вы можаце каментаваць без верыфікацыі акаўнта.
я понял так, чел просто решил почилить в США на скопленную в Польше фин подушку. Получил визу и поехал, ну ок. А дальше что? Я вижу какие то 2 плана как легализоваться но оба они не выглядят надежными как швейцарские часы
В Поьшу тогда вернется да и все.
Для беларуса только необычно, что вместо "преодолевания" и покупки бетонометров чел решил почиллить 2 года в НЙ. Классно, на самом деле.
угу, если побыт не протух. Тогда вернется. А так то да, классно если есть возможность. Пока молодой, пока без детей. Завидую зеленой завистью змеи
Жизнь одна, да. Но если мечта сферического беларуса в вакууме это бетонометры, то автор со своей айти мечтой в стиле купи-продай недалеко ушёл от народа
ну а что, только Добкину можно?
Да всё можно конечно. Мы беларусы у себя одни и не делим друг друга на сорта
Конечно трудно переоценить вклад Голливуда в рекламный образ США.