«Час на задачу скарацілі ў 2 разы». Кампанія захапілася AI — айцішнікі скардзяцца
Паводле прагнозу CTO Flo Рамана Бугаева, у 2026 годзе доля AI-згенераванага кода вырасце з 20% да 30-40%. Як бы гэта каму не падабалася.
Паводле прагнозу CTO Flo Рамана Бугаева, у 2026 годзе доля AI-згенераванага кода вырасце з 20% да 30-40%. Як бы гэта каму не падабалася.
Паводле прагнозу CTO Flo Рамана Бугаева, у 2026 годзе доля AI-згенераванага кода вырасце з 20% да 30-40%. Як бы гэта каму не падабалася.
Мы папрасілі айцішнікаў, чые працадаўцы «апантаныя ШІ» (менавіта так гэта сфармуляваў удзельнік нашага апошняга даследавання), расказаць, як іх дастаў штучны інтэлект.
Я працую UX/UI дызайнерам у еўрапейскім стартапе з офісам у Польшчы. Кампанія распрацоўвае мабільныя і вэб-аплікацыі. Фармальна працэсы ёсць: задачы вядуцца ў Jira, двухтыднёвыя спрынты, планаванне, дэма і рэтра. Усё выглядае як нармальная прадуктовая распрацоўка. Праблемы пачынаюцца не ў працэсах, а ў тым, як менавіта фармулююцца задачы і прымаюцца рашэнні.
Ініцыятывы, як звычайна, ідуць ад кіраўніцтва. Далей яны трапляюць да прадуктовых менеджараў, а затым да дызайнераў і распрацоўшчыкаў. На гэтым этапе амаль заўсёды высвятляецца, што па задачы зашмат пытанняў: не хапае кантэксту, логікі, абмежаванняў і зразумелага чаканага выніку.
Задачы фармальна з’яўляюцца ў Jira, але па сутнасці яны часта выглядаюць як згенераваны тэкст, без выразнай логікі і разумення таго, як фіча павінна працаваць. Далей пачынаецца звыклы працэс: абмеркаванне ўнутры каманды, пытанні, вяртанне да кіраўніцтва, дадатковыя сазвоны.
І ў нейкі момант камунікацыя зноў зводзіцца да фразы: «Спытайце ў GPT, ён вам адкажа». У выніку чат пачынае выконваць ролю пасярэдніка паміж кіраўніцтвам і камандай, праз якога тлумачацца ідэі, рашэнні і чаканні.
На першы погляд здаецца, што так прасцей і хутчэй: не трэба доўга фармуляваць думку, можна адразу атрымаць гатовы тэкст. На практыцы адбываецца наадварот.
Сырое апісанне патрабуе ўдакладненняў. Каманда выдаткоўвае час не на рэалізацыю, а на інтэрпрэтацыю таго, што менавіта мелася на ўвазе. Колькасць мітынгаў расце, а яснасці болей не становіцца. Ствараецца адчуванне руху і кантролю, але рэальнае разуменне задачы пастаянна выслізгвае. Гэта ілюзія эканоміі часу.
Кіраўніцтва актыўна генеруе іконкі, ілюстрацыі і візуальныя ідэі, аргументуючы гэта хуткасцю.
На практыцы такія матэрыялы дрэнна падыходзяць для працы ў прадукце: іх складана рэдагаваць, маштабаваць і падтрымліваць. У выніку выяўляецца, што перамаляваць элемент з нуля хутчэй і якасней, чым адаптаваць згенераваны вынік. Але гэта складана патлумачыць у логіцы «мы ж ужо атрымалі гатовае рашэнне».
AI таксама ўбудоўваецца ў сам прадукт: у анбордынг, профілі, візуальныя элементы. Нават там, дзе ён не вырашае рэальных карыстальніцкіх задач. Асноўная прычына відавочная: наяўнасць AI добра прадаецца інвестарам.
У выніку з’яўляюцца функцыі, карысць якіх не відавочная, але якія ўскладняюць прадукт і логіку, дадаюць дадатковую нагрузку на каманду.
AI карысны інструмент, калі ён выкарыстоўваецца як дапаўненне для працы: для ідэй, чарнавікоў і паскарэння рутынных задач. Праблемы пачынаюцца тады, калі ён становіцца заменай нармальнага абмеркавання, асэнсаванага прыняцця рашэнняў і фактычна пачынае выконваць ролю product owner’а.
У такіх выпадках AI стварае ілюзію прастаты і хуткасці, але на практыцы робіць працэсы менш празрыстымі і больш далікатнымі. Гэты досвед паказаў простую рэч: тэхналогія не можа кампенсаваць адсутнасць яснасці ў мысленні і камунікацыі, яна толькі маскіруе гэтую праблему і здымае адказнасць з людзей, якія першапачаткова павінны яе несці.
Не ўсе калегі згодныя. Камусьці такі фармат працы больш падыходзіць. Можна нічога не рабіць, бо незразумела, што рабіць, а яны не з’яўляюцца часткай першых этапаў у распрацоўцы. Хтосьці моцна ненавідзіць сазвоны, таму такі афлайн фармат, калі ўсё праз тэкст, ім больш падыходзіць.
Іншая частка, больш дасведчаная, так бы мовіць, разумее праблему. Яны як быццам не страцілі здольнасць да аналізу і разумення таго, што абмяркоўваецца.
Ёсць такі тып кіраўніцтва, якія не слухаюць, што ім кажуць іх спецыялісты. Калі яны хочуць рабіць працу праз AI, праца будзе рабіцца праз AI.
Тут няма сэнсу нешта даказваць, бо праблема відавочная. Усё, што мы можам зрабіць, гэта адзначыць праблему, параўнаць, як было і як стала. І тут альбо кіраўніцтва зразумее, альбо не.
Engineering Team Lead і Co-founder ke-pasa.es Павел Зімагораў:
— Апошні год я працую на швейцарскі кансалтынг, які прадае распрацоўку AI-стратэгіі і пошук AI-прадуктаў, якія дазваляюць палепшыць фінансавыя паказчыкі кампаній. У 100% выпадкаў паляпшэнне фінансавых паказчыкаў азначае скарачэнне штату.
Мая зона адказнасці — распрацоўка прататыпа і дапамога ў валідацыі ідэй з тэхнічнага боку. За час гэтай працы мой спосаб працы з AI эвалюцыянаваў са «спытаць у ChatGPT, як гэта зрабіць» да «напісаць эфектыўны промпт у Antigravity/Replit».
З аднаго боку, хуткасць распрацоўкі значна павялічылася. AI-агенты пішуць код і тэсты нашмат хутчэй за мяне. Кавалак кода на 200-300 радкоў за адну хвіліну — лёгка. 50 юніт-тэстаў — за пяць хвілін. У мяне з’явілася магчымасць кантрыб’юціць у тых абласцях, у якія раней нават зазіраць было страшна.
З іншага боку, гэта вельмі расслабляе. Калі штучны інтэлект раз, другі, пяты нешта паспяхова зробіць за цябе, ты пачынаеш яму давяраць, менш старанна правяраць, і вось тут-то ён і пачынае «дзівачыць».
Да таго ж кіраўніцтва патрабуе працаваць з AI усё хутчэй і хутчэй. Калі я спрабую падтрымаць чаканую хуткасць, пакутуюць стандарты.
Ну і самае непрыемнае ў тым, што бізнес і продакт-менеджары таксама хочуць удзельнічаць. Яны ж камунікуюць з бізнесам і таксама ўмеюць пісаць промпты. Але не глядзяць, што генеруюць AI-агенты. У выніку там атрымліваюцца такія Садом і Гаморра.
У цэлым, AI мне здаецца пазітыўнай тэндэнцыяй. Хуткасць распрацоўкі значна расце, ёсць магчымасць павялічыць пакрыццё, час выхаду на рынак змяншаецца. Засталося проста дачакацца, калі індустрыя пераварыць змены і выпрацуе новыя стандарты працы.
— Працую ў польскай кампаніі, якая нацэлена на амерыканскія праекты. Год таму нам падключылі Gemini Pro і Cursor для працы. Пасля гэтага на праекце збіралі спецыяльныя мітынгі, дзе навучалі, як карыстацца ШІ, і гэтых мітынгаў было шмат.
Акрамя таго, кожны тыдзень у нас праходзяць агульныя сустрэчы, на якіх нам расказваюць тое ж самае: як эфектыўна камунікаваць з ШІшкай і што трэба пісаць MD-файлы.
ШІ ў нас спрабуюць укараніць літаральна ва ўсё: ёсць ШІ для «тасак», ёсць ШІ-чат унутры IDE, таксама ШІ прысутнічае на код-рэв’ю. Ты не пройдзеш далей, пакуль не зарэзолвіш усе каментары ад ШІ. На мітынгах падключаецца ШІ-асістэнт і г. д. Таксама наша кампанія стварае свой уласны ШІ-агент — я нават не ведаю для чаго.
Прыгнятае тое, што час на выкананне задачы скараціўся разоў у пяць (ну добра, у два) і супрацоўнікаў літаральна прымушаюць карыстацца ШІ.
Напэўна, справа ў тым, што нашы заказчыкі — амерыканцы, якія любяць укараняць ШІ літаральна паўсюль. Для іх галоўнае — паспець па тэрмінах, няважна, якой якасці код. Таксама заўважаю, што з дапамогай ШІ ўжо напісаны праекты, у якіх становіцца цяжка капацца, бо ШІ любіць рабіць той самы спагеці-код.
Для амерыканцаў гэта быццам нармальна. Рэв’ю на палове праектаў праходзіць з дапамогай ШІ, заказчыкі каментары не робяць, ім галоўнае, каб працавала плюс-мінус нармальна. Я сама спачатку была ў шоку ад такога падыходу. Да гэтага працавала ў беларускім аўтсорсе — там з рэв’ю кода было строга. Ці на праекце з распрацоўшчыкамі з СНД: тыя заўсёды пісалі ахайны код, давалі дзельныя каментары, стараліся нешта палепшыць.
Але калі пачала працаваць з амерыканцамі, прызвычаілася да таго, што асновы правільнага напісання кода, розныя best practice, SOLID і іншыя стандарты ім абыякавыя. Важна, каб было таней і хутчэй.
Тым не менш цяперашняя кампанія мне падабаецца, я адчуваю сябе ў ёй камфортна. Але ШІ і тое, што некаторыя рашэнні з боку заказчыка — сапраўдны жах, канечне, раздражняе.



Релоцировались? Теперь вы можете комментировать без верификации аккаунта.
Такому работадателб просто нужно предлагать самому тогда спрашивать AI и делать. Он тогда все деньги получит. Win-win