Дзяніс купіў жыллё ва Уроцлаве для сябе, а ў Лодзі — як інвестыцыю. У Алёны іншы сцэнар: яна здае невялікую кватэру ў Гданьску, каб жыць з сям’ёй у прасторнейшай без іпатэкі. Мы спыталі, як яны лічаць грошы і ацэньваюць перспектывы польскага рынку жылля.
Дзяніс купіў жыллё ва Уроцлаве для сябе, а ў Лодзі — як інвестыцыю. У Алёны іншы сцэнар: яна здае невялікую кватэру ў Гданьску, каб жыць з сям’ёй у прасторнейшай без іпатэкі. Мы спыталі, як яны лічаць грошы і ацэньваюць перспектывы польскага рынку жылля.
Колькі б інвестары з досведам ні распавядалі пра куплю акцый/аблігацый/токенаў, звычайнаму чалавеку даступней за ўсё два спосабы ўкладання грошай — дэпазіты і нерухомасць. Мы ўжо распавядалі пра тое, як айцішнікі купляюць кватэры ў Грузіі — разлікі аказаліся цікавымі. Цяпер знайшлі гісторыі пра тое, як беларусы інвестуюць у нерухомасць у Польшчы. Няўжо на польскім рынку яшчэ можна нешта выйграць?
— Жывём з жонкай ва Уроцлаве ўжо 10 гадоў, на руках карты рэзідэнтаў, у гэтым годзе чакаем пашпарты. Жыллё ў горадзе купілі яшчэ ў канцы 2019 года, але гэта не інвестыцыя — гэта для сябе. За шэсць гадоў яно падаражэла ўдвая, але мы яго не прадамо.
А вось у якасці інвестыцыі вырашылі ўкласці грошы ў новую кватэру ў Лодзі. Двушку 40 квадратных метраў там можна ўзяць за 400К злотых (110 тысяч долараў — devby), а гэта каля 2300 злотых (630 долараў — devby) штомесячнай аплаты па іпатэцы на 20 гадоў, што роўна сярэдняму кошту арэнды.
Такім чынам кватэра здольная сама сябе «карміць». Наша ідэя ў тым, што праз пяць гадоў з высокай верагоднасцю нерухомасць у Лодзі падаражэе, з улікам будаўніцтва мега-аэрапорта паміж Лодзем і Варшавай і высакахуткаснай чыгуначнай магістралі.
Плануем атрымліваць 5% гадавых ад укладзеных сродкаў на арэндзе альбо аднаразова 100% пры продажы. План цяпер у працэсе рэалізацыі: кватэра асабіста аглядзена і зарэзервавана, здача — у першым квартале 2027 года, іпатэка — на зацвярджэнні.
Матэматыка інвестыцыі такая: маем на руках 200 000 злотых (яны заробленыя ў Польшчы, пацвярджаць іх паходжанне не трэба). Гэтага дастаткова з невялікім запасам для першапачатковага ўзносу, рамонту і адміністрацыйных працэдур. Кватэра каштуе 400 000 злотых.
Пабудаваная кватэра здаецца па цане іпатэчнага ўкладу, у гэты момант гэта не прыносіць жывых грошай, але «захоўвае» для нас кошт кватэры на ўзроўні 200 000. Праз пяць гадоў, паводле нашых разлікаў, цана вырасце мінімум на 50% — тут мы ўлічваем развіццё рэгіёна, рамонт і інфляцыю.
Гэта значыць, прадаць кватэру можна будзе за 600К — 650К злотых (165 — 180 тысяч долараў — devby). 15К-16К злотых (4130-4400 долараў — devby) за м2 выглядае не так ужо нерэальна. У выніку рэшта па іпатэцы — 250К, на руках маем 400К.
Але гэта ў ідэале. Эфектыўны адсотак вяртання з улікам інфляцыі — 70%.
Яшчэ не вырашылі, як менавіта будзем здаваць кватэру — самастойна ці праз агенцтва.
Калі будзе адэкватна па цане, аддамо пад кіраванне, калі не — да Лодзі ўсяго 200 км, можна пару разоў з’ездзіць на паказ/падпісанне дамовы. Пры іншых роўных аддамо перавагу жыхарам-беларусам, вядома. Але гэта ўсё ж пра інвестыцыі, а не пра дабрачыннасць. А вось рамонт адназначна давярым хлопцам з Беларусі.
Мець тры-пяць кватэр для арэнды да 50 гадоў — не такая дрэнная ідэя, калі ёсць план. Ну і трэба памятаць, што гэта толькі адзін з многіх спосабаў інвеставання, не варта класці ўсе яйкі ў адзін кошык.
— Справа была ў Гданьску ў пачатку 2022 года. Мы вывелі з Беларусі ўсе грошы — па тагачасным высокім курсе долара атрымалася каля 400 тысяч злотых. Гэтага павінна было хапіць на маленькую двушку ў старой панэльцы на Пшыможы. Гэта стары, зялёны раён Гданьска, побач з морам і з добрай інфраструктурай — разлік быў на тое, што ў гэтай лакацыі кватэру заўсёды будзе лёгка здаць — калі не ў доўгатэрміновую арэнду, то пасутачна, для турыстаў. Да таго ж мы самі ўжо пасяліліся на Пшыможы, і нам там вельмі падабалася.
Мы не хацелі купляць кватэру для сябе: у нас вялікая сям’я, патрэбна мінімум чатырохпакаёвая кватэра — такая нам была не па сілах. Тым больш на Пшыможы. Для закупу сучаснай кватэры, падобнай да той, якую мы здымаем, прыйшлося б узяць крэдыт і плаціць вельмі вялікую суму штомесяц. Таму план быў — купіць маленькую кватэру і зарабляць на яе здачы.
Кватэру я пачала шукаць яшчэ ў снежні 2021 года. Кожны дзень з раніцы садзілася за кампутар і глядзела, што новага з’явілася з разліку 350-360 тысяч злотых. Мы разумелі, што за гэтыя грошы кватэра будзе без рамонту — нас гэты варыянт задавальняў.
І вось аднойчы ў сакавіку, праз чатыры месяцы маніторынгу, я бачу двушку 38 кв.м у «фалаўцы». («Фалавец» — «хваляход», самы доўгі дом у Еўропе, 860 метраў, пабудаваны на 6000 тыс. чалавек у 1970-80-х. Некалі быў сімвалам прагрэсу, цяпер — хутчэй сімвалам камунальнай архаікі часоў Польскай Народнай Рэспублікі. Акрамя манструозных памераў, вылучаецца дзіўным архітэктурным рашэннем: уваход у кватэры — праз знешнія галерэі, падобныя на балконы, праходзячы па такой галерэі, можна зазіраць у вокны суседскіх кухань — devby).
Насамрэч, яна вісела ў аб’явах ужо месяцаў сем, але раней за яе хацелі больш за 400 тысяч, а гэта вельмі шмат, улічваючы, што кватэры патрабаваўся капітальны рамонт. І вось я бачу, што гаспадар скінуў цану да 370 тысяч (81 тысяча долараў на сакавік 2022 — devby). Я адразу напісала яму і прапанавала 350 тысяч. Ён адказаў: 360 тысяч. Мы дамовіліся на прагляд.
Кватэра аказалася ў кааператыўнай уласнасці — гэта значыць, што на яе куплю нам не патрэбен дазвол (для закупу жылля ў памежнай зоне, да якой адносіцца Гданьск, замежнікам з-за межаў ЕС патрабуецца ўзгадненне з польскім МУС — devby).
І мы з гаспадаром вельмі хутка дамовіліся і афармілі гэтую ўгоду. Без банкаў і крэдытаў, і нават без БТІ.
У натарыуса падпісалі дамову, перавялі грошы — і ўсё! Быццам за піражкамі схадзілі.
Праўда, быў цікавы нюанс з задаткам. На праглядзе мы прапанавалі гаспадару 5000 долараў (каб кватэра дакладна засталася за намі). Гэта была нядзеля, і ў нас не было на руках злотых.
Гаспадар паглядзеў збянтэжана:
— А навошта мне вашы пяць тысяч долараў?
— Ну як жа, курс злотага скача, а гэта долары (нагадаю, справа была ў сакавіку 2022-га).
Але гаспадар разгубіўся, ідэя яму відавочна не спадабалася. Тады я прапанавала інакш:
— Вось вам пакуль 5000 долараў, пры афармленні ўгоды мы ўсю суму заплацім у злотых, а долары вы нам проста вернеце.
Такой прапанове ён узрадаваўся, і мы ўдарылі па руках.
Праз пару тыдняў пасля гэтага закупу ў Польшчы ўвялі 2-працэнтную іпатэку, і кватэры, як наша, падаражэлі на 100 тысяч злотых. Уладальнік, напэўна, локці кусаў.
Мы на такі бонус не разлічвалі, але было прыемна. Мы зрабілі рамонт і досыць хутка здалі гэту кватэру. У той час за нашу здымную кватэру плошчай 78 квадратаў мы плацілі 3100 злотых, а 38 квадратаў здавалі за 2700 злотых.
На гэта і быў разлік: жыць там, дзе нам падабаецца, за невялікую даплату. Цяпер сума даплаты вырасла да 1000 злотых у месяц, але гэта дробязь. Галоўнае — у нас няма іпатэкі!
Але вы ж разумееце, што лайфхак спрацаваў толькі таму, што спачатку ў нас былі грошы на маленькую кватэру без крэдыту.
Цяпер у нас якраз мяняюцца арандатары, мы робім касметычны рамонт і шукаем новых кватарантаў, магчыма, будзем здаваць пасутачна. Цана гэтай двушкі вырасла да 500-550 тысяч злотых. Але прадаваць яе і купляць жыллё для сябе мы не плануем. Справа ў тым, што пажаданыя кватэры, як наша здымная, каштуюць 1,5 мільёна злотых. Такіх грошай у нас няма, а іпатэку мы па-ранейшаму не хочам.
Калі б у нас было 1,5 млн злотых, я б купіла тры такія кватэры, як двушка ў «фалаўцы», і здавала б іх па 2700 злотых. А сама б жыла ў кватэры за 1,5 млн і плаціла 3600 злотых арэнды.
Не ўпэўнена, што ўвогуле ёсць сэнс набываць прасторнае жыллё. Дзеці вырастуць — калі-небудзь нам не патрэбна будзе вялікая кватэра. А дзе мы будзем у гэты час і як захочам жыць, хто ведае.
Релоцировались? Теперь вы можете комментировать без верификации аккаунта.