Аліса* не любіць слова «лудаманія», але прызнае — у яе залежнасць ад анлайн-казіно. Яна шчыра распавяла devby, з чаго пачалося, да чаго прывяло і чаму яна ніколі не пойдзе працаваць у гэмблінг-кампанію.
Аліса* не любіць слова «лудаманія», але прызнае — у яе залежнасць ад анлайн-казіно. Яна шчыра распавяла devby, з чаго пачалося, да чаго прывяло і чаму яна ніколі не пойдзе працаваць у гэмблінг-кампанію.
— На працы ў нас быў малады калектыў, і калега неяк распавяла пра адну аплікацыю — падзялілася, якія сумы выйгравала.
Хлопцы пажартавалі, пасмяяліся. Потым некаторыя сталі пагульваць — і чалавек 10 проста зацягнула, яны гулялі ў тым ліку на працы падчас перапынкаў. Часам збіраліся невялікімі кампаніямі па трое-чацвёра і круцілі слоты з нейкага аднаго акаўнта. Паставілі 20 рублёў — выйгралі 120, ну, пайшлі знялі. Піцу на ўсіх ці шаурму заказалі.
Пазней хтосьці з гэтай кампаніі стаў асобна гуляць. Іншыя праходзілі міма і пыталіся: «Зноў гуляеш?» — «Так, глядзі, колькі выйграў…»
Праз нейкі час мне стала цікава. Я зайшла, закінула 5 рублёў — і з другога ж націскання выйграла 100 рублёў. Праз суткі зняла сваю сотку з карткі — і падумала: а на гэтыя 100 рублёў можна ж яшчэ пагуляць. Паставіла 20 рублёў і прайграла іх, праз тыдзень — яшчэ столькі ж. Я казала сабе: ну, у мяне яшчэ 60 рублёў у запасе, я іх выйграла, значыць — не «свае крывавыя».
Потым я стала ўсё часцей заходзіць у аплікацыю — і завісла там: ставіла 20-30-40-50 рублёў. Я пастаянна лічыла, колькі паклала на рахунак, колькі вывела — і першыя тры месяцы была ў невялікім плюсе: выводзіла па 350-400 рублёў.
А потым раптам выйграла амаль $5К. Прыкладна 2К патраціла на новыя рэчы — астатняе прайграла за месяц.
На працы я толькі і чула ад калег, што аб пройгрышах, але ж я была ў плюсе. З’явілася пачуццё, што мне шчасціць. Хацелася паўтарыць поспех. Я думала: калі я 50 рублёў змагла ператварыць у 10 тысяч, то што ж будзе, калі пастаўлю 500. Ставіла, ставіла — і так усё сышло.
Па фільмах казіно асацыявалася з небяспекай — здавалася, гуляюць толькі маргіналы. Але калі стала гуляць сама, уражанне змянілася: нібыта гэта такая дзіцячая гульня.
Выйгрышы не спыняліся. Далей я «зрабіла» яшчэ 4 тысячы рублёў — але не вывела іх, усё прайграла. Унутраны голас паўтараў: я трачу не свае грошы, — гэта не давала спыніцца. А ўвайшоўшы ў смак, я перастала разбіраць, дзе «чужыя» грошы, а дзе свае: калі на балансе заставаўся нуль — я пераводзіла з карткі.
У Беларусі шмат рэкламы анлайн-казіно — літаральна з кожнага «праса». Пакуль я не гуляла, амаль не заўважала. Але ў залежных ад гульні з’яўляецца магічнае мысленне: ты праходзіш міма рэкламнага шчыта і думаеш, што гэта знак — трэба зайсці ў гульню. Ці бачыш, як незнаёмае дзіця просіць у бацькоў купіць яму цацку, — і зноў счытваеш гэта як знак.
Два гады ўсе мае грошы сыходзілі на гульню — зарплата, аванс, усё падчыстую. З аднаго з выйгрышаў я купіла тэлефон. А праз тры месяцы прадала, таму што прайгралася ў пух і прах, і нават залезла ў даўгі. Грошы, выручаныя з продажу тэлефона, само сабой, таксама прайграла.
Купіла ноўтбук — праз нейкі час прадала і яго.
Кажуць, нельга закрываць даўгі залежных сваякоў. Я з гэтым згодна! Думка, што сям’я табе дапаможа, расслабляе. Ты ведаеш, што табе не дадуць памерці з голаду, і залазіш у новыя даўгі. Адзін раз мама дала мне грошы, каб пагасіць доўг, другі раз — брат. Тата дапамагаў, калі не заставалася ні капейкі на ежу.
У нейкі момант я звярнулася да псіхатэрапеўта — працавалі пяць месяцаў. Але потым я залезла ў даўгі, і грошай на заняткі са спецыялістам не стала. Круг замкнуўся: каб змагацца з залежнасцю, патрэбныя грошы на сеансы ў псіхатэрапеўта, але ўсё сыходзіць на гульню.
У той час я перайшла на аддаленку — і гуляла вельмі шмат, значна больш, чым калі мне даводзілася хадзіць у офіс. Дома цябе ніхто не кантралюе, і цягне зайсці ў гульню.
Я пераехала ў Польшчу ў 2023 годзе — вырашыла змяніць абстаноўку. Падумала: а раптам тут я перастану гуляць.
Многія кажуць, што пераезд даўся ім няпроста. Калі шчыра, я нават яго не заўважыла. Працавала па 10 гадзін у дзень, а яшчэ 4 выдаткоўвала на дарогу. Заставалася гадзіна, каб памыцца, паесці і легчы спаць. Усе мае дні — і нават суботы — былі загружаныя так, што не заставалася ні хвіліны на думкі аб гульні.
А потым я памяняла працу, з’явіўся вольны час. Я аддала сваю беларускую сімку родным — і без яе не магла ўвайсці ў свой акаўнт. Таму стала шукаць нешта мясцовае. Але тут шмат падману: выйгрыш часта трэба альбо выводзіць у крыптавалюце, альбо грошы наогул знікаюць — ты не можаш нічога атрымаць.
Зараз я гуляю рэдка — напэўна, раз у месяц-паўтара. Увесь астатні час пераконваю сябе, што ніколі ў жыцці не зайду ў гульню. Але потым штосьці здараецца — і я зноў там.
Калі быць сумленнай перад сабой і іншымі, то ўсё проста: з’яўляюцца грошы — і ты знаходзіш прычыну зайсці ў гульню. Не патраціўся на нешта — о, можна пагуляць; далі прэмію, якую ты быццам як не чакаў — можна пагуляць.
А яшчэ анлайн-казіно часта прапануюць бонусы — на тэлефон прыходзіць смс, і ты заходзіш «пракруціць» халяўныя грошы. Нядаўна я выйграла на бонусах вялікую суму — і… не вывела яе, гуляла, пакуль усе грошы на балансе не скончыліся.
Апошні раз я выводзіла грошы на картку летам. Вырашыла нешта набыць сабе — а потым прыйшла ў гандлёвы цэнтр і зразумела: а я нічога не хачу! Жыву, як аскет, спакойна нашу адну і тую ж вопратку «і ў свята, і ў будні». Адзінае, чаго па-сапраўднаму хочацца — зноў і зноў выпрабоўваць фартуну.
Я ведаю, што анлайн-казіно зараз — у топе сярод працадаўцаў (калі не нумар адзін) для тэхнічных спецыялістаў у Беларусі.
Але я асабіста ніколі б не пайшла туды працаваць. Адна справа — разбураць сваё жыццё, і зусім іншае — чужыя.
Я спрабавала кінуць. Некалькі разоў прасіла падтрымку, каб мне заблакавалі акаўнт, а ў адказ атрымлівала: «Пачакайце, мы налічылі вам бонус — 200 злотых». Окей, паспрабую ў наступны раз, а пакуль пагуляю.
Паўтары тыдні таму я адправіла ўжо трэці ліст з просьбай аб тым, каб анлайн-казіно мяне заблакавала. Падтрымка пацікавілася прычынай. Я адказала пра залежнасць. Тады яны даслалі спасылкі, дзе можна атрымаць дапамогу, і прапанавалі проста зрабіць паўзу ад двух да васьмі месяцаў. Працягваем перапісвацца.
Дарэчы, мне даслалі адрас сайта са спасылкай на аплікацыю, дзякуючы якой ты можаш унесці сябе ў чорны спіс, — і анлайн-казіно перастануць даваць табе доступ да гульні. Ведаю, што ў Беларусі гэта працуе, але не з усімі: ёсць тыя, хто пазіцыянуе сябе не як анлайн-казіно, а як анлайн-латарэя — таму яны не адрубаюць табе магчымасць гуляць, нават калі іншыя блакуюць твой акаўнт. І гэта жахліва! Я неяк ехала ў аўтобусе і чула, як падлеткі абмяркоўвалі гульню, я падумала: яны ў такім уразлівым узросце — і ім усё гэта даступна. (Анлайн-латарэя дазваляе карыстальнікам рэгістравацца па нумары тэлефона і не выстаўляе ўзроставы цэнз 21+, як анлайн-казіно. — Заўв.)
Релоцировались? Теперь вы можете комментировать без верификации аккаунта.
Играть в казино и работать в казино - совершенно разные вещи. А от лудомании надо лечиться
это не лечится, но можно какоето время терпеть до очередного срыва. Реальное огромное зло - это открытая реклама. Это и привлечение новичков и сильный триггер для тех зависимых, которые в завязке.
Пользователь отредактировал комментарий 27 января 2026, 12:56
После просмотра того самого 7ч видео "как я работал в Б.", где автор говорил, что казик зло и на него подсаживаются с первой секунды, решил попробовать, что же это такое. До этого ни разу не был там.
Захожу, какие-то игры, тыкаю в случайную, дали демо бонус 5000 даларов, далее надо кнопкой крутить машину. И по результатам высчитывается коэффициент, и ты что-то выигрываешь или нет. Пару раз что-то выиграл. Но прокрутил в ноль демо депозит за минуту.
Особых эмоций не испытал. Желания "депнуть в казик" тоже. Вывод, на это подсаживаются дико специфичные люди, имеющие в голове изначально предрасположенность. У нормальных людей это вызывает только недоумение.
нет, подсесть может любой. Вот если тебе "повезет" и ты с первого раза реально получишь и выведешь эти 5т далярав, разве не попробуешь ещё раз?
Пользователь отредактировал комментарий 27 января 2026, 12:52
не попробую. Меня выморозило именно то, что там нет никакого контроля - тупо кнопка рычаг и результат от рандома. И то, большие вопросы к этому рандому.
Там вполне себе random, только с кое-какой докруткой.
Просто по законодательству РБ не менее 30% должно уходить на выигрыши участников. Можно больше, меньше нельзя. Но если посмотреть с другой стороны, то по закону казино имеет свои 70%.
Пользователь отредактировал комментарий 27 января 2026, 14:12
По лицензии Мальты, RTP должен быть не менее 92% (сейчас вроде снизили до 85%). Откуда информация, что в Беларуси 30%? Ни в одной стране меньше 80% я не видел
У каждого вида зависимости есть % населения, склонного именно к ней. Все пробовали алкоголь, но не все спились. Тут так же.
не всем алкоголь доставляет удовольствие, а вот халявные даляры практически всем.
Алгоритмы рассчитаны таким образом, что казино забирает себе 80% денег, остальные 20% разыгрываются между толпами лиц обманутых хулиганами, это касается спорта (особенно боев), трейдинга (80% массы брокера, плечи и движуха графика в нужную сторону, чтобы выбить плечи, 20% между толпой - 98% кухонь рисует эти графики)), а в реальные трейдинг с вашими 100 баксами вас не пустят просто), казино, все они базируются на Кипре в основном или в офшорных зонах. Защищенный законом СКАМ.
Когда не вышла лицом в онлифанщицы приходится заниматься грязным гемблингом(
работать в гэмблинге и иметь лудоманию, это рекурсия?