Анна Король 3 красавіка 2026, 08:00

«Яна мяне прыніжала». У гэтых айцішнікаў праводзіў сумоўе AI (у вобразе прыгожай дзяўчыны таксама) — адныя кайфанулі, іншыя ў жаху

Здаецца, AI-інтэрв’юеры яшчэ сырыя, але нехта з нашых герояў усё роўна змог «кайфануць».

Спадабалася

«Кайфанула ад таго, як псіхалагічна камфортна было працаваць з AI»

Таццяна, English trainer:

— Я выкладаю англійскую і рыхтую кандыдатаў да інтэрв’ю, таму выкарыстоўваю любую магчымасць схадзіць на сумоўе — і патрэніравацца. Так я двойчы па фану праходзіла сумоўя з AI-агентамі.

Апошні раз гэта было ўвосень — кампаніі патрэбны быў language trainer, а мне было цікава паўзаемадзейнічаць з AI-агентам. Першы — амаль год таму, шукалі некага накшталт «твару і голасу» кампаніі, фактычна PM: ад мяне патрабавалася запісаць некалькі відэа, а ацэньвалася не толькі, як я гавару па-англійску — гэта значыць public speaking, — але таксама выгляд.

Спасылку на першую вакансію мне кінулі калегі ў чаце, я падумала: «Why not?» — і, калі шчыра, не чакала, што сумоўе будзе з AI, бо гэта нідзе не пазначалася. Але ў працэсе мне нават спадабалася — я кайфанула ад таго, як псіхалагічна камфортна было працаваць з AI-эйчарам.

Падача была простай: я напісала на пошту кампаніі, кінула CV — у адказ атрымала інструкцыі, як будзе праходзіць сумоўе. Гэта значыць мяне папярэдзілі, што на працягу 20-30 хвілін мне будуць задаваць пытанні, і чым хутчэй я буду адказваць — тым больш прайду.

Такім чынам, у мяне было недзе па 2 хвіліны на кожнае пытанне. Адказваючы, трэба было глядзець у камеру, — гэта значыць AI сачыў, каб я не гугліла, не пераходзіла па спасылках. Экран быў падзелены на дзве часткі: у левай я бачыла сябе, а ў правай — пытанні, якія агучваў AI, я магла іх чытаць, гэта было вельмі зручна. Цікава, што AI друкаваў і мае адказы таксама, а потым пытаўся, ці не хачу я іх дапоўніць.

У нейкі момант я не зразумела пытанне і ўдакладніла, што AI-агент мае на ўвазе — і атрымала: «Так, вядома!» — ён прыслаў тлумачэнні, прыслаў энцыклапедычныя выкладкі. Калі б перада мной быў рэкрутар, я б не рызыкнула так сказаць, мне было б няёмка (і потым на твары ў чалавека заўсёды бачная рэакцыя, хоць гэта лепш, чым poker face, але ўсё ж), я б перажывала, як гэта адаб’ецца на маёй ацэнцы. А з AI гэта выглядала нармальна — як папрасіць тлумачэнняў у ChatGPT.

Яшчэ быў момант: трэба было вырашыць складаную задачу, — і так як я не была ўпэўнена, што вось так адразу змагу гэта зрабіць, я спытала: «Я магу прапусціць пытанне?» — «Так, без праблем, давай наступнае». І ўсё. Гэта было так проста.

Я адказвала на пытанні на працягу паўгадзіны. І літаральна адразу ж атрымала фідбэк на пошту (я такога не чакала: фідбэкі ад эйчараў, нават з буйных кампаній з беларускімі каранямі, (не) ідуць тыднямі).

AI ацаніў маю лексіку, веданне граматыкі, выдаў мой узровень па метадалогіі — увогуле, усё-ўсё-ўсё, і гэта было так прыкольна.

І, вядома ж, гэта быў разбор у стылі ChatGPT: «ой, у цябе ўзровень носьбіта мовы, малайчына!

Гэта вельмі крутое дасягненне!» Ён пахваліў мяне за адсутнасць граматычных памылак. Адзначыў, што я прапусціла адно пытанне і парэкамендаваў «да яго вярнуцца». Але пра тое, што я прасіла ўдакладніць, нават не згадаў.

Пра тое, што на другім сумоўі будзе AI, я ведала з самага пачатку — мне пра гэта напісалі.

Мне выпадкова трапілася вакансія, — прайсці інтэрв’ю я вырашыла па фану (ну, таму што адразу быў заяўлены AI).

Мне напісалі, што сумоўе зойме гадзіну майго часу, і ўдакладнілі: не варта выбіраць для гэтага кафэ або іншае публічнае месца — ну, гэта значыць было каб на фоне дзеці не плакалі, сабакі не брахалі. Памятаю, што я яшчэ доўга не магла знайсці такое месца, таму што ў мяне двое маленькіх дзяцей і маленькая здымная кватэра — у нас дома ціха не бывае ніколі.

Яшчэ было патрабаванне па святле — яно павінна быць добрым (і гэта таксама той яшчэ квэст, так як у лістападзе ў Польшчы пачынае цямнець ледзь не ў 13:00). Але ў выніку я падабрала месца.

Само субяседванне праходзіла так: мне прыслалі тры пытанні — і ад мяне патрабавалася запісаць відэа-адказы: мая прамова павінна была ліцца бесперапынна на працягу хвіліны-дзвюх (час быў рэгламентаваны заданнем). Пытанні вельмі простыя і стандартныя: чаму я хачу працаваць у іх у кампаніі, чаму бачу сябе ў прапанаванай ролі, а яшчэ чым я лепш за іншых кандыдатаў — нічога незвычайнага.

Што мне спадабалася: у мяне было неабмежаваная лічба спробаў — я націскала запіс, нагаворвала нешта і магла не адпраўляць, а паспрабаваць яшчэ раз. Вядома ж, у першы раз я жорстка зафакапіла — хвіліна прайшла, а я нават не паспела скончыць сваю думку, запіс абарваўся (яго, дарэчы, можна было прагледзець). Окей, я прабавала другі раз — і зноў тупанула. Карацей, з пятага разу ў мяне ўсё атрымалася (дарэчы, я думаю, у кампаніі разумелі, што так будзе — таму і заклалі цэлую гадзіну на запіс 5 хвілін відэа).

На другім пытанні я ўжо адышла ад «шоку» і зразумела, што мне ж нішто не замінае крыху падумаць, пагугліць, падрыхтавацца да адказу, накідаць сабе план — і праз 5-10 хвілін пачаць адказваць. Вядома, гэта відэа таксама было запісана не з першага разу — я націснула кнопку «адправіць», калі была цалкам задаволена.

У якасці трэцяга задання быў тэкст — вельмі складаны, з мноствам канструкцый, які трэба было бегла (і з выразам) прачытаць на камеру. На яго давалася хвіліны 3, і, вядома, у першую чытку я не ўклалася ў час (хоць я і з тых людзей, пра якіх у звычайным жыцці часта кажуць, што яны тарабаняць). Так, да ідэалу я яго не шліфавала, але ў цэлым прачытала добра — я засталася задаволеная сабой.

Не памятаю, ці вярнуўся да мяне хто з фідбэкам пасля гэтага задання, — магчыма, мае відэа сышлі «у стол» і папоўнілі чыюсь базу. Для мяне гэта быў забаўны вопыт, і я рада, што прайшла такое сумоўе, таму што, рыхтуючы сваіх кліентаў да інтэрв’ю, я павінна ведаць, як дапамагчы ім «хакнуць» сістэму.

Дарэчы, у другі раз AI-агент нават быў безгалосым: толькі тэкст у квадраціку на траціну экрана. Я бачыла сябе, два радкі пытання, кнопкі «Пачаць» і «Скончыць», а яшчэ «Адправіць».

Што я ў выніку думаю: AI-агенты цалкам здольныя замяніць эйчараў — як мінімум, джунаў і мідлаў, калі ў кампаніі ёсць яшчэ дасведчаны чалавек, які пазней збярэ фідбэк ад AI. Я ведаю, што ў дробных ІT-кампаній, накшталт стартапаў, увогуле няма эйчараў, — і яны з задавальненнем выкарыстоўваюць AI-агентаў.

І яшчэ: цяпер, праходзячы сумоўе ў кампанію з Еўропы ці ЗША, — ты нярэдка размаўляеш з індыйцамі, а ў іх вельмі спецыфічны акцэнт. AI-агент з яго classic English для многіх маіх кліентаў у гэтым плане больш жаданы. Ну і я сама, калі б у мяне быў выбар, выбрала б у якасці інтэрв’юера AI-агента.

Змяшаныя адчуванні

«AI не даваў дагаварыць — перабіваў са словамі: добра, вы адказалі на пытанне!»

Зміцер, Andrоid-распрацоўшчык:

— Я праходзіў інтэрв’ю з AI-аватарам тыдзень таму. Адгукнуўся на вакансію, затым перайшоў на старонку кампаніі (гэта буйны польскі аўтсорс, які набірае распрацоўшчыкаў на праект для еўрапейскага банка) — а там былі дзве опцыі: або прызначыць тэхнічнае сумоўе з рэальным інжынерам, але пазней, альбо адразу, але з AI.

Паколькі для мяне гэта не вакансія мары, я выбраў другі варыянт — мне было проста цікава паглядзець.

Сам 3D-аватар быў досыць якасным, гэта «канвенцыйна прыгожая» дзяўчына з доўгімі валасамі, яна нават крыху рухалася падчас размовы, а ейныя валасы развяваліся. Прамова — роўная, досыць добрая генерацыя.

Інтэрв’ю праводзілася на польскай з пераходам на англійскую, так як у сумоўі была ўключана праверка на веданне англійскай.

Агулам у мяне засталося ўражанне ад AI, як ад вельмі жорсткай альфа-версіі, таму што аватар глючыў: ён паўтараўся, перапытваў адно і тое ж па некалькі разоў, а часам не даваў мне дагаварыць — перабіваў са словамі: «Так, добра, вы адказалі на пытанне!» (хоць гэта было не так).

Што пазабавіла: я думаў, што праваліў сумоўе, але ў выніку 3D-аватар выставіў мне высокую адзнаку — я прайшоў і па тэхнічных навыках, і па веданні англійскай. Падчас размовы ён задаваў мне таксама behavioral-пытанні — і на іх я таксама добра адказаў. Пасля са мной звязаўся рэкрутар, каб паведаміць, што адправіць маё рэзюмэ заказчыку.

Паўтарыў бы я гэты вопыт — цяпер хутчэй не. З часам, напэўна, AI-аватары ператворацца ў цалкам рабочы інструмент для рэкрутынгавых каманд у розных кампаніях. Але пакуль тое, што я бачыў, — сырое, гэта хутчэй тэхналагічная цацка, чым рэальны інструмент найму ў маім разуменні.

Кашмар

«У нейкі момант мяне выкінула з платформы, і я не змог вярнуцца»

Іван*, франтэнд-распрацоўшчык:

— У мяне быў вельмі непрыемны вопыт інтэрв’ю з AI — толькі час патраціў.

Раскажу па парадку: час ад часу я хаджу на сумоўі, каб быць «у тонусе». Ну, і адгукнуўся на адну вакансію, таму што ў тэксце адразу агаворвалася: інтэрв’ю з AI-агентам — а мне было цікава, як гэта. Кажуць жа, што хутка AI забярэ працу ў нас усіх — ну вось паглядзець на тое «цуда», што ўжо забрала працу ў эйчараў.

Такім чынам, аватар як з камп’ютарнай гульні — мілая дзяўчына з лялечнай знешнасцю, не хапала толькі касцюма феі — пастаянна завісаў, таму я часцей назіраў статычную карцінку.

Праз гэтыя самыя завісанні некаторыя мае адказы на пытанні не захоўваліся, і, адвіснуўшы, AI-агент паўтараў пытанне ад пачатку. А ў нейкі момант мяне выкінула з платформы, і я не змог вярнуцца.

Мне даволі хутка напісала эйчар (так, яна ёсць у кампаніі), што яны захавалі маю размову з AI, і калі я хачу працягнуць, трэба выбраць дзень і час — інтэрв’ю пачнецца з таго месца, на якім я спыніўся.

Я не хацеў працягваць у той жа дзень. Напісаў, што мне будзе зручна працягнуць заўтра ўвечары. Але за некалькі гадзін да паўторнага сумоўя прыйшоў адказ. Маўляў, далей яны прадоўжаць з больш моцнымі кандыдатамі, якія прайшлі першы этап. Эйчар сышла ў ігнор. Я мяркую, што хтось (чалавек ці сістэма) упусціў той факт, што інтэрв’ю са мной перанеслася, — і рэзюмаваў, быццам я нібыта адказаў не на ўсе пытанні.

Пайду лі я яшчэ раз на сумоўе з AI-агентам — у бліжэйшы год дакладна не. Хіба што ў мяне не будзе выбару і выхаду.

«Паблажлівы» тон з боку AI-агента — гэта так зневажальна, вось што вывела мяне з сябе»

Мікалай, Senior .NET/FullStack Engineer, тэхлід:

— Шукаў працу ў студзені-пачатку лютага — і прайшоў некалькі этапаў з AI:

адзін — скрынінг-сумоўе з адказамі на пытанні AI-агента;
яшчэ тры — тэставыя, у якіх AI правярае кандыдата на выкарыстанне старонніх магчымасцяў.

Як праходзіла скрынінг-інтэрв’ю з AI-рэкрутарам: мне даслалі спасылку на інтэрв’ю на платформу, я падключыў вэбку, мікрафон, чакаючы, што зараз убачу перад сабой чалавека, — а ў рэальнасці атрымаў жаночы голас. Спачатку я нават падумаў, што гэта чалавек, але секунд праз 30 зразумеў: не, AI.

Наша размова працягнулася хвілін 10-15. Я думаў, што гэта будзе класічны скрынінг — пытанні паводле анкеты, але на пятай-сёмай хвіліне пайшлі тэхнічныя пытанні. Мне гэта не спадабалася, так як дакладныя фармулёўкі я ніколі не завучваў, а спрачацца з AI сэнсу няма, усякія памежныя кейсы немагчымыя, так як у гэтага канкрэтнага AI-агента няма дадатковай інфармацыі.

Ужо пакінуўшы чат, я падумаў, што варта было, магчыма, уключыць ChatGPT ці Gemini — і хай бы размаўлялі. Але я ўпусціў такую магчымасць.

Раскажу пра іншыя этапы, у якіх кампаніі задзейнічалі AI. Ёсць стандартныя платформы: ты вырашаеш некалькі задач, пішаш код, але пры гэтым яшчэ трэба расшарыць экран, вэбку і мікра-. Рэалізацыя — проста жах. Я паралельна размаўляў з калегам па-руску — і платформа, падобна, не магла разабраць транскрыпцыю. Карацей, мне здаецца, AI вырашыў, што я схітраваў.

Калі я ўжо знайшоў працу — заставалася толькі дачакацца дакументаў — мне прапанавалі прайсці яшчэ адно сумоўе з AI-агентам. Але я адмовіўся. Мой канчатковы кліент — чалавек, такі ж, як і я. Я не шукаю працу паводле прынцыпу: «мне трэба праца», я бяру за аснову, што «кампаніі трэба чалавек — такі, як я».

Мне не падабаецца якасць, якую прадастаўляе LLM, і калі LLM адказвае за найм, то ў фірмы, як мне здаецца, сур’ёзныя праблемы ў будучыні. Я трачу свой час на інтэрв’ю — і ад чалавека я хаця б атрымліваю невербальную рэакцыю на свае адказы, я магу задаваць пытанні, я бачу, што мой суразмоўца таксама траціць свой час на мяне.

Падчас гутаркі ці тэхскрынінгу можна заўважыць, наколькі кампанія/чалавек гатовы да гэтага сумоўя — нешта табе падабаецца, нешта не, і ў выніку ты выбудоўваеш свой топ-10 кампаній, куды б ты хацеў трапіць. А тут што? Пагаварыў, па сутнасці, сам з сабой, а толку?! Каго пінгаваць па фідбэку? Да ўсяго іншага, а хто гарантуе, што гэта ўвогуле інтэрв’ю, а не кампанія проста навучае сваю LLM або не тэсціруе нешта?

Ах так, яшчэ забыўся: «паблажлівы» тон з боку AI-агента — гэта так зневажальна, вось, што проста вывела мяне з сябе тады.

Гэты паблажлівы тон з’явіўся напэўна хвіліны праз дзве-тры — калі я хутка прабегся па сваім досведзе і стэку. У першы раз падумаў: падалося — ну, бывае, тым больш на англійскай.

А пазней пайшлі больш тэхнічныя пытанні, нібыта заснаваныя на маім досведзе (але насамрэч не). Ёсць такая штука, як фактар кліента і часу, калі патрабаванні змяняюцца, напрыклад, праз паўгода/год распрацоўкі — і першапачаткова выбраны падыход ужо не вельмі. AI гэтага не разумее. (Ці агенту ўстанавілі жорсткія межы — каб кандыдаты не маглі на раз пераканаць яго ў тым, што яны ідэальна пасуюць пад вакансію.)

І вось ты адказваеш на такое тэхнічнае пытанне, спрабуеш тлумачыць прасцей, ну і так, часам робіш моўныя памылкі — і атрымліваеш: «М-м-м, мгхм-м-м, окей, олрайт». Гэта рэальна бесіць!