Аляксей паспрабаваў увайсці ў ІТ у 2022-м. Занадта позна, як ён цяпер лічыць. Да гэтага працаваў пераважна рукамі, і ў ягоным выпадку — з эпілепсіяй — гэта часта была праца «да першага прыступу». Але, здаецца, да яе давядзецца вярнуцца. На двух айцішных працах ён змог зарабіць за месяц усяго толькі 1300 рублёў.
Аляксей паспрабаваў увайсці ў ІТ у 2022-м. Занадта позна, як ён цяпер лічыць. Да гэтага працаваў пераважна рукамі, і ў ягоным выпадку — з эпілепсіяй — гэта часта была праца «да першага прыступу». Але, здаецца, да яе давядзецца вярнуцца. На двух айцішных працах ён змог зарабіць за месяц усяго толькі 1300 рублёў.
Мы звязаліся з Аляксеем пасля ягонага рэзананснага допісу ў Threads — вось ягоная гісторыя, раптам вы зможаце прапанаваць яму парады або працу.
Увогуле я па адукацыі тэхнік-эканаміст — скончыў каледж. А потым кім толькі не працаваў: і аздабляльнікам, і на вытворчасці электронікі, потым 8 гадоў на складзе — ад грузчыка да начальніка аддзела.
Справа ў тым, што ў мяне эпілепсія: мяне і браць не павінны на такую працу, але хочаш жыць — умей круціцца (дзесьці ж мне трэба працаваць), я здабываў даведкі, што ўсё ок, і мяне працаўладкоўвалі. Потым, вядома, падзеі развіваліся па адным і тым жа сцэнары: я працаваў да першага прыступу — а далей са мной развітваліся.
Напрыклад, я быў кіроўцам штабелёра — гэта пагрузчык, які падымае тавары на вялікую вышыню. Праца мне падабалася, і заробак у мяне быў нядрэнны на той час — каля 800 долараў. Але пастаянная рызыка, што звольняць у любы момант — людзям з эпілепсіяй на вышыні працаваць нельга, — а яшчэ кантынгент вакол не вельмі: у асноўным п’яніцы, з якімі і пагаварыць няма пра што.
Таму пасля пандэміі я вырашыў для сябе: трэба пераходзіць у ІТ. Тым больш, што я тады ўжо вярстаць умеў, ведаў HTML і CSS — праходзіў сам па злітых у інтэрнэт курсах.
Насамрэч ніколі б не падумаў, што выберу гэты шлях. Я вучыўся ў фізмат-класе — вось мае аднакласнікі хварэлі праграмаваннем, а я на інфарматыцы не разумеў, што ўвогуле адбываецца. На камп’ютары толькі фільмы глядзеў ды ў гульні гуляў — нават Windows не мог пераўсталяваць. Потым, вядома, ўсяму навучыўся.
Ну, вось я неяк патроху стаў разбірацца для сябе. І тут здарыўся новы прыступ — мяне, як і чакалася, звольнілі. Але якраз у той момант у мяне з’явіліся грошы — 6 тысяч долараў: прадалі бабулін пакой і падзялілі паміж усімі ўнукамі.
І я вырашыў: не буду нікуды ўладкоўвацца працаваць — буду вывучаць JavaScript і React. Разлічыў так, каб маіх грошай хапіла на год вучобы, — а там, глядзіш, уладкуюся ў ІТ-кампанію як джун. Знайшоў добрыя курсы — ад RS School, прайшоў спачатку падрыхтоўчы курс, потым асноўны курс па JS і яшчэ курс па React. Так, вучыўся, скрыгочучы зубамі, але магу з гонарам адзначыць, што на асноўны курс па JS запісалася 12000 чалавек, а скончыла — каля 1000. На курсе па React і таго менш фінішавала — 100 чалавек з 1200 запісаных, і я сярод іх.
На жаль, на двары быў 2022 год — не паспеў я скончыць курсы, як пачаўся вялікі адыход ІТ-кампаній з Беларусі.
З пошукам працы ў мяне неяк не склалася: спрабаваў і на джоббордах шукаць, і на LinkedIn — адгукаўся на ўсё запар, суправаджальныя лісты пісаў пад кожную кампанію свае, але 90% сышлі, як вада ў пясок. Магчыма, у кампаніях маё рэзюмэ нават не глядзелі.
З буйных кампаній падаваўся ў EPAM і ў IsSoft — але ў мяне англійскай няма зусім, а ў іх замежныя заказчыкі.
У RS School у мяне быў ментар, ён казаў: «Пішы шмат — закідвай усіх сваімі рэзюмэ!» І я закідваў. Была нават забаўная сітуацыя: адзін каледж шукаў адміністратара сайта, заробак невысокі — 400 рублёў у месяц, але і працаваць трэба было гадзіны 2 у дзень. Я ім напісаў, але яны адрэагавалі неяк так: «Ты хто, дзядзька?»
Напэўна, разлічвалі на кагосьці з дыпломам (або хаця б не адразу пасля курсаў). Мне потым адказалі, што ўзялі свайго ж студэнта.
Тэставых заданняў, думаю, я выканаў каля 15 за ўвесь час — але эйчары то пісалі, што нейкія іншыя кандыдаты зрабілі лепш, чым я, іх і ўзялі, а то і зусім нічога не адказвалі.
Каб штаны не ўпалі, пайшоў рабіць каўбасу. Свае грошы я праеў — і стаў улазіць у даўгі. Адна знаёмая прапанавала: «Хадзем да нас!» — у дачынную кампанію «Еўраопта», графік 2/2, заробак — 800 рублёў.
Вось я два дні па 12 гадзін каўбасу круціў, а два іншых — тэставыя рабіў, на вакансіі адгукаўся ды заказы на Upwork і Kwork шукаў. Але я ж там толькі зарэгістраваўся, у мяне ніводнага водгуку — а там ёсць студыі, у якіх па 100+ станоўчых водгукаў і ацэнка 4,9. Ну і як я са сваім нулём супраць іх?
Праз 3 месяцы стрэс і жудаснае стамленне спракавалі новы прыступ. Мяне зноў звольнілі (я на мясарубцы працаваў — ім, зразумела, праблемы з такімі, як я, не патрэбны). Тады я вырашыў: хопіць — не буду больш працаваць рукамі.
І якраз пашанцавала: знайшоў на rabota.by вакансію ад кампаніі, якая прадавала прэпараты з сушаных грыбоў. Уладкаваўся да іх адміністратарам сайта — за 1000 рублёў у месяц. Але вельмі хутка ўзяў яшчэ «нагрузку»: стаў выдаваць заказы, потым яшчэ прыдумаў сабе абавязкі — Instagram весці, і яшчэ… Атрымліваў у сярэднім 2300 рублёў, хоць і не шыкоўна, аднак жыць можна.
У майго працадаўцы было два сайты на CS-карце, я зрабіў яшчэ два — разам чатыры. Працы хапала. Але потым магазін зачыніўся — мяне звольнілі.
Далей я нядоўга быў без працы: я ж ужо меў досвед у адміністраванні сайтаў, ну, і знайшоў працу ў краме электрыкі — рабіць усё тое ж самае, але цяпер на Bitrix.
Там мне далі аклад у 1000 рублёў і прапанавалі астатнюю суму дабіраць з продажаў — належыў адсотак. Толькі праз месяц я зразумеў: продажаў няма. Я сказаў: хлопцы, давайце я сыду на дыстанцыйку, і вы мне будзеце толькі 1000 плаціць, а я буду рабіць для вас усё, але паралельна яшчэ які праект або другую працу пашукаю. Яны пагадзіліся.
Так я і працаваў. Але потым ужо мой працадаўца прыйшоў з прапановай: давай я буду плаціць толькі за выкананыя задачы — а ты будзеш іх сам ацэньваць. Ударылі па руках. У першы месяц у мяне было 4 задачы — я зарабіў 600 руб, а ў наступны — ніводнай. Ужо не так здорава, праўда?!
Так, я шукаў, вядома, працу — адгукаўся ўсюды, дзе мог, але неяк глуха. Адзін раз ад адчаю падаўся на кантэнт-менеджара. І тут званок: «Аляксей, вы ўсё яшчэ шукаеце працу?» — «Ну, так». Мая суразмоўніца спытала, што я ўмею. І я хвілін за 15 усю паднагатную ёй выклаў — амаль як вам: і што сайты ўмею рабіць, якія хочаш, і Telegram-ботаў…
Яна абяцала перадаць маё рэзюмэ дырэктару, маўляў, ён мне прызначыць інтэрв’ю па відэасувязі. На наступны дзень мы з ім ужо далучыліся. Размаўлялі каля гадзіны. У выніку ён сказаў: калі мяне зацвердзяць, — трэба будзе прайсці сумоўе яшчэ афлайн. О Божа! Ну, давайце.
І так — на наступны дзень я прыйшоў да іх у офіс на вочнае інтэрв’ю. На ім мы таксама размаўлялі, напэўна, гадзіны паўтары. Аказалася, у іх невялікая вэб-студыя — робяць сайты на Joomla.
Мне прапанавалі працаваць кантэнт-менеджарам: на выпрабавальным тэрміне — 700 рублёў. Я, вядома, зацікавіўся, як можна пражыць на такую суму. Дырэктар нібыта пагадзіўся са мной: «Ну, так…» А потым адразу: «Ну, увогуле ў нас 100 чалавек у чарзе стаіць — аднак мы хочам узяць кагось з досведам, каб кандыдат адразу мог працаваць».
Я спрабаваў пярэчыць: маўляў, калі хочаце кагосьці з досведам — то за гэта якраз і трэба плаціць больш.
Але ў нечым ён мае рацыю: калі зайсці на rabota.by і адкрыць любую вакансію — там па 400 водгукаў ад кандыдатаў.
Раней з кожнага праса раілі: ідзі ў ІТ — і вось цяпер айцішнікаў поўна, а каб зарабіць грошы, трэба ісці ў сантэхнікі або электрыкі.
Таму я ўсё ж пагадзіўся — вельмі ўжо хацелася, каб у мяне з’явіўся досвед працы менавіта ў ІT-кампаніі: у рэзюмэ такі радок не залішні, самі разумееце.
Яшчэ падкупіла тое, што дырэктар сказаў: варыянтаў у іх шмат — можна і ў вёрстку пайсці, і SEO займацца, а захачу праграмаваць — таксама калі ласка! Чым больш робіш — тым больш атрымліваеш, мяжы няма. А я яшчэ адціснуў сваю ўмову: раз ужо мне будуць плаціць па 700 рублёў, то я буду працаваць па 6 гадзін у дзень, а не па 8.
Ну, вось мае вынікі за месяц працы: ад адной кампаніі атрымаў 600 рублёў, ад другой — 700. Я часта чытаю ў Threads, што айцішнікі шмат атрымліваюць. А тут я і айцішнік, і прац нібыта дзве — а зарабіў 1300 рублёў.
Пасля выпрабавальнага тэрміну мой заробак складзе 1100 рублёў. Але гэта таксама вельмі мала. Я пагаварыў з дырэктарам, што хачу рабіць больш, — ён днямі загадаў спампаваць праграмы для SEO і з наступнага тыдня будзе ўводзіць мяне ў курс справы. Я ўжо спампаваў курсаў — вывучаю, а ў мінулым месяцы прачытаў дзве кнігі.
Адна жанчына прыйшла ў асабістыя — пагаварыць, даць параду. Я прызнаўся ёй, што 600 рублёў мне заплацілі за працу, на якую я выдаткаваў 12 гадзін чыстага часу. І яе як бамбанула. «Так ты ўсіх падмануў!» — яна стала пісаць, што раз я за паўдні столькі атрымаў, то за астатнія 20 дзён мог бы 4 тысячы долараў зарабіць — але я «лянівы» і «аддаю перавагу ныць у Threads».
Яшчэ мне пісалі, што айцішнікі апрыёры не могуць быць беднымі. Эх, калі б — цяпер ужо не тыя часы.
Да пандэміі я мог бы са старту мець ад 500 долараў да тысячы з тымі ведамі, што атрымаў у RS School, — гэта дакладна! У нас са склада тры чалавекі сышло ў ІT, я — самы апошні. Адзін хлопец яшчэ падчас вучобы на курсах уладкаваўся ў адну кампанію, праз год — у другую… А цяпер жыве ў Польшчы, і ў яго заробак каля 4 тысяч долараў, мне здаецца.
Другі мой прыяцель зайшоў праз фрыланс: знайшоў заказ — зрабіў, потым яшчэ адзін для таго ж кліента, і яшчэ. А далей яго ўзялі на пастаянку. Праз гэту кампанію ён знайшоў сабе кліента — і цяпер працуе напрамую на дзве ізраільскія кампаніі, а жыве ў Мінску.
Мы нядаўна з ім бачыліся, ён сказаў: «Я зараблю або добра, або вельмі добра».
Але я нікому не зайздрошчу, усім зычу ўдачы — і сабе таксама. Вельмі ўжо хочацца, каб і ў мяне, нарэшце, склалася ў ІТ, і ў тых, хто туды імкнецца.
Цяпер усе кажуць, што айцішнікаў заменіць AI. Я гэтага не баюся. Ну, нейкія больш-менш простыя задачы ён, вядома, забярэ ў распрацоўшчыкаў (я і сам з задавальненнем аддаю — вельмі падабаецца выкарыстоўваць), але складаныя рэчы па-ранейшаму будуць рабіць праграмісты, мне здаецца.
А ўвогуле я ніякай працы не баюся і спрабую новае пастаянна, ніякі AI за мной не ўгнацца. У мяне ёсць яшчэ адзін акаўнт у Threads — праз яго я прадаваў гіпсавых коцікоў. Зарэгістраваўся ў дадатку «Прафдаход» — а роўна праз месяц прыйшло паведамленне, што самазанятыя будуць плаціць па 45 рублёў падатку, нават калі нічога не заработалі за месяц. Ну, каб я зарабляў на коціках па 450 рублёў — гэта зразумела, але ў першы месяц я прадаў на 320 рублёў, у другі — на 100, а ў трэці наогул нічога не зарабіў. Таму я закрыў ППД.
А шкада, коцікі ў мяне атрымліваліся класныя.
Релоцировались? Теперь вы можете комментировать без верификации аккаунта.