«Фон спакойны». Айцішнікі ў Маскве, Піцеры і Екацярынбургу расказваюць пра бензін і прылёты
Што (не) мяняецца ў РФ на фоне ўзрослай колькасці прылётаў і паліўнага крызісу? Спыталі ў айцішнікаў-беларусаў там.
Што (не) мяняецца ў РФ на фоне ўзрослай колькасці прылётаў і паліўнага крызісу? Спыталі ў айцішнікаў-беларусаў там.
Што (не) мяняецца ў РФ на фоне ўзрослай колькасці прылётаў і паліўнага крызісу? Спыталі ў айцішнікаў-беларусаў там.
Здавалася б, дно на рынку вакансій у Беларусі і згасанне заходняга релакейту маглі б штурхаць міграцыю на ўсход. Але толькі 1% удзельнікаў нашага вялікага рэсёрча жыве ў Расіі, нягледзячы на «амаль казачныя» оферы. Як ім цяпер у краіне, куды нават беларускія ўлады гэтым летам папрасілі не ездзіць? (У прымежныя вобласці, так.)
Пагаварылі з айцішнікамі ў РФ пра тое, як паліўны крызіс і прылёты (не) мяняюць настроі дома і на працы.
Барыс* амаль год жыве ў Маскве, працуе ў офісе:
— У мяне няма аўтамабіля, карыстаюся грамадскім транспартам. Але ўжо паспеў заўважыць падаражанне ў таксі, хоць і некрытычнае. Гаворка ідзе толькі пра Маскву: у рэгіёнах сітуацыя можа выглядаць драматычней.
З абмеркаванняў паліўнай тэмы, якія я чуў, магу выдзеліць наступнае:
Сітуацыя з інтэрнэтам значна пагоршылася. Недзе да сярэдзіны ліпеня можна было карыстацца беларускай сімкай і VPN для сацсетак не быў патрэбны. Цяпер гэта ўжо «выпраўлена». З VPN таксама вядзецца барацьба, некаторыя прыкладанні з ім перастаюць працаваць або працуюць з перабоямі.

Карпаратыўны VPN працуе добра, можна спакойна карыстацца Telegram і іншымі сацсеткамі. Па інтэрнэт-злучэнні розніцы з Беларуссю асабліва не адчуваю, акрамя, вядома, рэсурсаў, заблакіраваных у РФ.
Мне пашанцавала, я жыву ў той частцы Масквы, дзе прылётаў няма. Але некаторым калегам на працы даводзілася чуць і бачыць прылёты і іх наступствы. Між імі ўжо ходзяць размовы пра ад’езд з Масквы, але пакуль несур’ёзныя.
Пераязджаць пакуль не планую. Адзінае, што можа мяне на гэта падштурхнуць — абвяшчэнне мабілізацыі ў Беларусі. Тады асаблівага выбару не застанецца: прыйдзецца з’язджаць у краіну, дзе мяне не дастане ваенкамат.
Аляксей* жыве ў Санкт-Пецярбургу каля двух гадоў, працуе таксама ў офісе.
— У іншых рэгіёнах РФ апошнім часам не быў, але ў Санкт-Пецярбургу праблемы з палівам заўважыў. Мяне цікавіць толькі 95-ы бензін, але далёка не на ўсіх заправках увогуле ёсць паліва. Зрэшты, здаецца, дызельнага паліва больш, чым бензіну.
На кошт я не гляджу. Запраўляюся ў асноўным на АЗС «Газпрому». Тыдні тры таму ліміт адпуску быў 30 літраў, але пару дзён таму знайшоў запраўку, дзе ліміту не было.
На бягучы момант на маё жыццё перабоі з палівам асабліва не паўплывалі. Так, прыйшлося паездзіць далей, каб запраўляцца, але не тое каб далёка. Знаходжу запраўкі, дзе няма чэргаў. У цэлым усё спакойна, нічога прынцыпова не змянілася.
Перабоі з мабільным інтэрнэтам пачаліся яшчэ год таму. У выпадку, калі набліжаюцца БПЛА, яго адключаюць. Тэндэнцыя захоўваецца, аднак ёсць сайты, на якія можна зайсці нават у выпадку адключэння мабільнага інтэрнэту.
VPN у асабістых мэтах карыстаюся штодня, гэта ўжо «базавы мінімум». Кошт 100 расійскіх рублёў у месяц [$1,3], што зусім не адчуваецца.
Мабільнае інтэрнэт-злучэнне зараз яўна стабільней у Беларусі. А вось дзе прасцей працаваць айцішніку — залежыць, хутчэй, ад сферы, у якой працуеш.
У раёне, у якім я жыву, наступствы ўдараў дронамі наўпрост не адчуваюцца. Аднак думка пра тое, што недалёка дзесьці нешта ўзарвалі, трывожыць.
Планаў вярнуцца ў Беларусь у мяне няма.
Андрэй* ужо трэці год жыве ў Екацярынбургу, працуе дыстанцыйна:
— Заўважыў праблемы з палівам у Екацярынбургу апошнім часам. Цэны змяніліся па-рознаму, усё залежыць ад кампаніі: дзесьці +2%, дзесьці +20%. У іншых частках РФ я не бываў.
Перабоі, хутчэй, датычацца папулярных відаў бензіну, 92-га і 95-га, і дызпаліва. Абмежаванні то ўводзяцца, то здымаюцца, усё залежыць ад кампаніі. На мяне перабоі асабліва не паўплывалі, проста стаў менш ездзіць па асабістых справах, больш стаў хадзіць. Дастаўка ежы, тавараў, таксі, грамадскі транспарт — усё так жа, розніцы не заўважыў.
З нейкімі зменамі ў паводзінах людзей не сутыкаўся, усё спакойна і цывільна. Магчыма, гэта толькі мне так пашанцавала.
Стацыянарны інтэрнэт тут заўсёды працуе, а вось мабільны глушаць час ад часу. Але так як я працую дыстанцыйна, то не ведаю, колькі па часе гэтыя блакіроўкі трымаюцца. Пару разоў сутыкнуўся з імі сам, сур’ёзных нязручнасцей гэта не прынесла.

VPN — гэта, вядома, мастхэў для жыцця ў Расіі. Гэта база, асабліва для айцішніка, які хацеў бы выкарыстоўваць замежныя ШІ-тэхналогіі. Мне ён абыходзіцца прыкладна ў 3000 расійскіх рублёў [$39] у год.

Калі параўноўваць стабільнасць хатняга інтэрнэту, то лепш ён дакладна ў РФ. А вось мабільны выйграе ў Беларусі. Адпаведна, дыстанцыйна працаваць дзякуючы стабільнаму хатняму інтэрнэту прасцей у Расіі. Але калі вы любіце выходзіць папрацаваць у кавярню або кальянную — лепш гэты рызык закладваць і выбіраць установы бліжэй да дому.
У нас ужо 3-4 разы ўключаліся сірэны, і адзін раз быў прылёт дрона ў апартаменты ў цэнтры горада. Але фон спакойны, калі не чытаць празападны кантэнт і не прымаць за чыстую манету ўсё, што там пішуць. Людзі атрымліваюць асалоду ад лета, гуляюць, выязджаюць на дачы, у горадзе арганізоўваюцца мерапрыемствы.
Пра вяртанне ў Беларусь я, вядома, задумваўся. Але, на жаль, цяпер крызіс па вакансіях, і далёка няпроста знайсці хоць бы такіж заробак у РБ, як у мяне тут. А пераязджаць на заробак у -30% плюс здымаць там кватэру — гэта моцна парэжа сямейны бюджэт (тут нам з жонкай кватэру здымаць не даводзіцца). Можа, пераехаў бы, калі б знайшоў добрую працу, або збудавалі б у Беларусі кватэру ці дом.
* — імя суразмоўніка зменена




Рэлацыраваліся? Цяпер вы можаце каментаваць без верыфікацыі акаўнта.
Кринж капец конечно.
если смотреть почаще телевизор и слушать пу, то вообще все пучком и этой Европе скоро кранты.
Ну конечно же в прозападных сми пишут только правду и ничего кроме правды) Грантовую и спонсорскую повесточку никто не отрабатывают)) А эти российской белорусские сми бесстыжие только и делают что брэшут про райский сад!
когда ты мне уже ссылку скинешь на ресурс который открывается из РБ и где можно без телефона/без паспорта комментировать?
https://devby.io/news/sa-hot#comment44233172
ну т.е. что россиянско-беларуские средства массовой дезинформации поголовно брешут, я так понимаю, возражений нет?
а у вас негров линчуют!
Это не там сегодня заблокировали Google и GitHub?
«Фон спокойный»
:)
Яна Пильник гордо, без оды,
Трудовую носит все годы.
Но вот время пришло увольнять
Яне Пильник трудовую отдавать
Яна Пильник, постой, а зарплата?
Не нужна она мне ребята!
С гордо поднятой головой,
Яна Пильник уходит домой.
Книжка толще, чем список дел —
Видно, стаж сам собой взрослел.
С толстой книжкой, да с малой зарплатой,
Яна Пильник стала находкой для кадров.
Ведь зарплата ей будто не надо —
Работник года! Ну просто награда.
Хотя стойте, зарплата ей надо,
Для мороженного и шоколада,
А зачем же тогда писать,
Трудовую книжку забрать?
Яна Пильник хитра и коварна,
Ведь зарплата — это не главно.
Трудовую скорее бери,
А зарплату — лишь две трети возьми.
Ведь работал ты непокладно,
Для начальства это отрадно.
И вот если зарплату не ждёшь —
Вот тогда МОЛОДЦОМ прослывёшь.
Карыстальнік адрэдагаваў каментарый 14 ліпеня 2026, 12:01
Боже, как это мило, мне ещё никто никогда не посвящал стихи, аж слеза проступила
вот это вас на Яне Пильник перемкнуло) Обсессионно компульсивное расстройство прямо)
Это какой-то... позор.
Паники нет
Твёрдо и чётко
Спокойно и точка.
Дед рассказывал что в Минске в 41..42х годах тоже было спокойно работать. Изредка бомбили, но в целом все было хорошо, работаешь платишь налоги, читаешь государственные газеты о победах великого рейха. Он был против войны и занимался мирным трудом, делал ящики для патронов. От ящиков никто же не умер
Карыстальнік адрэдагаваў каментарый 15 ліпеня 2026, 15:21
Я вот даже почему-то не удивлен, что твоему деду было хорошо в Минске именно в те годы) Но скорее всего спустя пару лет пришлось резко релоцироваться в последнем обозе. Ну ничего, это у вас семейное)
В официальных СМИ в те годы это называлось Polizeiliche Aktion zur Friedenssicherung (полицейская акция по поддержанию мира)
да, как известно, все попытки договориться мирным путем последовательно отвергались, ответили на мирные инициативы мобилизацией, т.н. "партнеры" буквально вынудили прибегнуть к крайним мерам.