«Замест бязглуздай грэблі». Гэтыя айцішнікі нічога не робяць на працы — але так, каб ніхто не заўважыў
Ці магчыма (амаль) не працаваць на працы і атрымліваць за гэта грошы?
Ці магчыма (амаль) не працаваць на працы і атрымліваць за гэта грошы?
У лістападзе 2024 года даследчык са Стэнфардскага ўніверсітэта Ягор Дзянісаў-Бланш, які спецыялізуецца на вывучэнні прадукцыйнасці працы ў распрацоўцы праграмнага забеспячэння, падзяліўся вынікамі буйнога даследавання аб прадукцыйнасці інжынераў-праграмістаў.
Прааналізаваўшы дадзеныя аб прадукцыйнасці больш за 50 000 інжынераў з сотняў кампаній, даследчыкі са Стэнфарда прыйшлі да высновы, што 9,5% праграмістаў практычна нічога не робяць. Такіх супрацоўнікаў яны прапанавалі называць «прывідныя інжынеры» (Ghost Engineers).
Паводле ацэнкі Дзянісава-Бланша, больш за ўсё «прывідных інжынераў» бывае сярод супрацоўнікаў, якія працуюць аддалена (14%). У гібрыдным рэжыме ўмела імітуюць працу 9% праграмістаў, а ў офісах — 6%. Аднак, адначасова сярод праграмістаў на аддаленцы прыкметна часцей, чым сярод офісных работнікаў, сустракаюцца і супрацоўнікі з анамальна высокай прадукцыйнасцю працы.
«Задачу я выконваю за гадзіну-дзве. І два-тры дні кажу на стэндапах, што працую над ёй»
Віктар* працуе на пазіцыі QA Automative у аўтсорс-кампаніі з прыблізна 500 супрацоўнікамі. Зараз ён жыве ў Польшчы, але свае эксперыменты з імітацыяй працы пачаў да пераезду:
— На адным з праектаў я пачаў гуляцца з нічоганерабеннем яшчэ працуючы ў Беларусі. А калі я перабраўся ў Польшчу, у якасці ІП такімі рэчамі стала займацца яшчэ прасцей і выгодней.
Звычайна я займаюся імітацыяй працы, калі ў мяне іх дзве. У кожным падобным выпадку адзін з праектаў — «для душы». Там я сапраўды ўкладваюся. Стараюся выконваць сваю працу як мінімум на ўзроўні, якога ад мяне чакае заказчык, а дзесьці нават і больш.
А на другім праекце я ў лепшым выпадку выконваю мінімальную колькасць задач, каб да мяне не было пытанняў. Прычым нават гэтыя задачы часта раблю з мінімальнай колькасцю намаганняў, абы зрабіць. А цяпер з дапамогай ШІ займацца такімі рэчамі стала яшчэ прасцей. Таскі эстымуюцца ў 2-3 разы больш за рэальныя эфарты. Гэта значыць задачу я выконваю за гадзіну-дзве, і два-тры дні кажу на стэндапах, што працую над ёй.
Ці мучыць мяне сумленне? Абсалютна не. І на гэта ў мяне ёсць прычыны.
Мая цяперашняя аўтсорс кампанія некалькі разоў парушала першапачатковыя дамоўленасці па ўмовах працы і абавязках, якія я буду выконваць на праекце. Спрабуючы неяк вырашыць гэтыя праблемы, я бачыў поўную абыякавасць з іх боку. Была толькі бачнасць заклапочанасці маёй сітуацыяй.
У адзін момант мне гэта надакучыла, і я вырашыў змяніць кампанію. Але, знайшоўшы добры офер, вырашыў часова паспрабаваць папрацаваць на дзвюх працах, укладваючыся цалкам у новую, а на першай ствараючы бачнасць працы. Я вырашыў, што будзе сумленна «падаіць» гэтых хлопцаў, бо тым жа самым яны займаліся ў адносінах да мяне, калі нават не спрабавалі вырашаць мае праблемы з кліентам, якому яны мяне прадалі.
У выніку ўсё гэта зацягнулася. Я ўжо даволі доўга ствараю бачнасць бурлівай дзейнасці ў кліента, і пакуль усё сыходзіць з рук. Вядома, бываюць моманты, калі трэба паспець да дэдлайнаў, і тады я магу расшчодрыцца на 5-6 гадзін працы ў дзень. Але гэта рэдкасць: я аддаю перавагу скіроўваць працоўны час на другі праект, працаваць над якім мне сапраўды цікава. І які лепш па ўсіх параметрах.
Дарэчы, на праекце, дзе імітую працу, я не адзін такі. Ведаю яшчэ аднаго чалавека, які таксама працуе па гадзіне-дзве ў дзень, а асноўны час выдаткоўвае на другую працу. Прычыны падобныя: гэта наплявацельскія адносіны з боку аўтсорс кампаніі да абароны правоў работніка перад кліентам, а таксама аплата — ніжэй за сярэднюю па рынку.
На прапанову «не падабаецца — сыходзь» я адкажу так. Не раз бачыў, як людзей звальняюць ледзь не адным днём, калі яны становяцца не патрэбнымі кампаніі. Часта, а асабліва ў аўтсорсе, мы — гэта проста рэсурс, які выкарыстоўваюць для атрымання прыбытку. Крыху што — ты за бортам. Таму я вырашыў памяняцца ролямі, і замест бессэнсоўнай грэблі проста выкінуў вясло за борт.
Такі зараз час. Знаходзячыся ў эміграцыі, пакуль можна зарабіць лішніх грошай прыкладаючы мінімум намаганняў — трэба выкарыстоўваць гэты шанец. Не бачу нічога дрэннага ў тым, каб паступаць так у адносінах да тых, хто не грэбуе добра зарабляць за твой кошт.
«Каб не марнаваць час на гэтага менеджара, я яго забаніў у працоўным месенджары»
Ілья* — распрацоўшчык, які працуе ў сярэдняй па памеры кампаніі (500-600 чалавек у розных краінах), якая ўжо пакінула Беларусь:
— У мяне ёсць двое калег, якія ўмеюць імітаваць працу і атрымліваць за гэта зарплату. Праўда, з агаворкай: аднаго з іх працаваць усё ж прымусілі.
Першы — распрацоўшчык. Вось яму-та мы з калегамі «накруцілі хвост» і прымусілі працаваць. Сказаць, што ён увогуле нічога не рабіў — гэта перабольшанне, але зусім невялікае. Калі паглядзець у разрэзе ўсёй каманды, так яно і было. Стандартныя задачы ён рабіў у два-тры разы даўжэй, чым яго калегі. Заўсёды яму нешта перашкаджала. Кожны пул-рэквест — рука-твар, як быццам бы чалавек нават не спрабаваў зразумець, што патрабавалася ў задачы.
Піку ўся гэта сітуацыя дасягнула, калі яго папрасілі паглядзець адзін тэрміновы баг, які выскачыў на продзе і фікс быў патрэбны на працягу пары гадзін. Гэты паўфабрыкат (прабачце, інакш не ведаю, як назваць) сказаў: «добра, пагляджу проста зараз» — і знік.
Праз пару гадзін аказалася, што ён, нікому не паведаміўшы, паехаў у працоўны час па сваіх справах, а баг нават не глядзеў. Пасля гэтага мы правялі з ім выхаваўчую гутарку, падчас якой я ўжо не абмяжоўваў сябе ў выказваннях. Падзейнічала, і зараз нават не верыцца, што з ім былі нейкія праблемы.
Другі такі чалавек «працуе» на менеджарскай пазіцыі. Тут усё па класіцы. Калі ў календары вырастае бессэнсоўны мітынг, на якім будзем «пераліваць ваду» — з верагоднасцю 99% яго арганізаваў ён. А яшчэ зрэдку ўсплываюць яго ініцыятывы, якія адарваныя ад рэальнасці і патрэбны толькі для таго, каб паказаць яго эфектыўную працу.
Часам ён прыходзіць з нейкімі пытаннямі ў асабістыя да рандомных людзей. Таму, каб не марнаваць на яго час, я яго забаніў у працоўным месенджары. Усё зносіны з ім цяпер адбываюцца выключна праз тыкеты або праз майго лінейнага менеджара. У іншым выпадку ёсць рызыка ўвесь дзень правесці ў бязглуздай перапісцы і сазвонах з ім.
* — імя апавядальніка зменена
«Час на задачу скарацілі ў 2 разы». Кампанія захапілася AI — айцішнікі скардзяцца
«Час на задачу скарацілі ў 2 разы». Кампанія захапілася AI — айцішнікі скардзяцца
Как работать на двух фултаймах — нашли тех, кто смог
Как работать на двух фултаймах — нашли тех, кто смог
Працую «ў паралель» на 3-4 фултаймах, хачу і да вас. Два прыклады няўдалага «падкату» да працадаўцы
Працую «ў паралель» на 3-4 фултаймах, хачу і да вас. Два прыклады няўдалага «падкату» да працадаўцы
«Сядзеў і думаў: я — гэта мае грошы? Не. Я інжынер? Ужо таксама не». Гісторыя чалавека, які падарожнічае 10 гадоў (і яшчэ 2 кейсы пра лічбавы дэтокс)
«Сядзеў і думаў: я — гэта мае грошы? Не. Я інжынер? Ужо таксама не». Гісторыя чалавека, які падарожнічае 10 гадоў (і яшчэ 2 кейсы пра лічбавы дэтокс)
Релоцировались? Теперь вы можете комментировать без верификации аккаунта.
Act your wage, как сейчас говорят
Знаю человека, работает на ТРЕХ проектах, делает ровно то, что требуется с разумными тормозами х1-2, ЗП на 30-40% меньше по рынку, но в сумме за год купил квартиру семье и машину новую, все эти договора в B2B сфере по типу работаешь 8 часов и ни на кого больше, ходишь в офис и так далее - сплошной разводняк и не имеет никакой законности для предпринимателей как бы..