«Здаць!» Лід раіцца, што рабіць з супрацоўнікам, які спаліўся на 2-х фултаймах
Айцішніца папрасіла ў карыстальнікаў Threads парады, што ёй рабіць з распрацоўшчыкам, які напэўна працуе недзе яшчэ (пост яна ўжо выдаліла). Адказы вас здзівяць.
Айцішніца папрасіла ў карыстальнікаў Threads парады, што ёй рабіць з распрацоўшчыкам, які напэўна працуе недзе яшчэ (пост яна ўжо выдаліла). Адказы вас здзівяць.
Айцішніца папрасіла ў карыстальнікаў Threads парады, што ёй рабіць з распрацоўшчыкам, які напэўна працуе недзе яшчэ (пост яна ўжо выдаліла). Адказы вас здзівяць.
Карыстальніца Threads напісала пост, у якім расказала: яна кіруе камандай распрацоўшчыкаў — і вось ёй стала вядома, што адзін з іх працуе паралельна недзе яшчэ. Працуе добра — пытанняў да яго няма і ніколі не было, усе задачы закрывае своечасова.
І ўсё ж топікстартар лічыць, што ёй трэба было б нешта зрабіць. Толькі што — яна не ведае. Таму і звярнулася да незнаёмых людзей з Threads.
Каментатары ў большасці сваёй адрэагавалі адназначна: калі чалавек робіць працу ў поўным аб’ёме і ў тэрмін, перарабляць не трэба, — якія могуць быць да яго пытанні (мемы: «цябе гэта хваляваць не павінна!» — таксама дасылалі, і завалілі аўтара паста так, што яна яго выдаліла). Варта «закрыць вочы» і працаваць з ім, як і раней.
— Плаціце больш — і тады ён не будзе шукаць падпрацовак на баку. А не, дык адчапіцеся, — пісалі людзі.
Аднак сярод каментароў было нямала і такіх: «Загрузіце яго так, каб галавы ад манітора адарваць не мог — не тое што іншую працу рабіць». І нават такіх: «Я б на вашым месцы здала яго кіраўніцтву».
У LinkedIn, дарэчы, падобныя дыскусіі вяліся яшчэ гады два таму. devby тады даваў слова CEO, і яны абазначылі сваю пазіцыю канкрэтна. Міхаіл Дубакоў адзначыў: «Галоўнае — каб гэта не моцна адбівалася на працы ў цэлым, а чым чалавек займаецца ў вольны ад працы час — гэта ягоная асабістая справа». Павел Вейнік прыпячатаў: «Калі ў дамове наўпрост не сказана, што супрацоўніку нельга сумяшчаць працу ў кампаніі з іншай працай, то якая справа CEO?!»
Пагаварылі з айцішнікамі, якія (не) сутыкаліся з пакараннем за другую працу, хоць працадаўцы пра гэта даведаліся.
У мяне аднойчы было так: папрасіў парады ў таварыша, пакуль пілі каву на кухні. Ён сказаў: «Не прыпомню, каб у цябе было такое на праекце». Я адказаў, што гэта іншы праект — займаюся ім у вольны час. А пакуль ён тлумачыў, побач круцілася эйчар.
Праз нейкі час яна выклікала мяне ў перагаворку і наехала: «У цябе іншая праца…» — і бла-бла-бла, як гэта неэтычна. Я спакойна сказаў: «Дакажы». Яна прывяла тую самую размову, якую падслухала. Я адказаў, што гэта не доказ — у мяне ёсць пэт-праект, а ўвогуле ў вольны час магу займацца, чым хачу: хоць для душы сервіс піліць, хоць за дадатковыя грошы.
Эйчар адказала, што працаваць у іншым месцы нельга: калі я хачу больш — трэба прыйсці да свайго ліда, і мне дадуць дадатковую загрузку ў кампаніі (ага, ведаю: заплацяць удвая менш). Я адказаў: «Дзякуй! Але гэта хобі» — і крыць ёй было няма чым. Але я зразумеў, што ў нас у кампаніі лепш маўчаць, калі бярэш другі фултайм, папроста таму што мазгі вынясуць.
Мой калега аднойчы расказаў у LinkedIn пра праект, над якім працаваў паралельна з асноўнай працай, — а эйчар кампаніі прачытала пост. І наехала. Ён спытаў, якія будуць санкцыі. «Мы вас можам звольніць, калі не спыніце». А ён у адказ: «Гэта я магу звольніцца, калі будзеце забараняць мне працаваць у свой вольны час — павышаць заробак не хочаце, і яшчэ нечага патрабуеце».
У выніку ён працягнуў працаваць, як і раней. Відаць, у кампаніі палічылі грошы і прынялі гэта як факт: лепш няхай працуе (ён і праўда моцны перформер), чым іншага шукаць. Ну, або гэта ўсхвалявала толькі эйчара, а больш — нікога.
— Мне самой у свой час давялося папрацаваць на двух працадаўцаў адначасова: нагрузка на асноўным месцы ўпала (а з ёй і даход), так што ў непрацоўны час я ўзяла яшчэ задачаў. Вядома ж, пра гэта ніхто і ніколі не даведаўся.
Але я з тых часоў стаўлюся з вялікай павагай да тых, хто бярэ два фултаймы і ўсё паспявае. Оўверэмплоймент патрабуе жалезнай дысцыпліны і «ўнутранага стрыжня», я гэта адчула на сабе (і прыйшла да высновы, што хачу рабіць толькі адну працу).
Мае кіраўнікі, як правіла, закрывалі вочы на тое, што іхныя супрацоўнікі працавалі недзе яшчэ (калі ведалі пра гэта). Галоўнае негалоснае правіла: не трэба пра гэта трубіць на кожным вуглу. Працуеш — ну і працуй сабе ціха.




Релоцировались? Теперь вы можете комментировать без верификации аккаунта.