«Вы назвалі лішні нулік?». Распрацоўшчык распавядае, як шукаў працу ў Польшчы (і знайшоў за месяц!)

Хто піша: Дзмітрый, full-stack-распрацоўшчык, жыве ў Варшаве, родам з Украіны.

«Хацелася большага, чым печыва ў офісе»

Я ў ІТ каля 8 гадоў. Full-stack-распрацоўшчык на Node.js/JavaScript, але з большым фокусам на frontend. Апошнія 5 гадоў я працаваў ва ўкраінскім аўтсорсе: спачатку былі цікавыя праекты, але з часам яны скончыліся. Новы праект мне не спадабаўся, і я зразумеў, што трэба шукаць іншае месца. Да таго ж мяне не вельмі задавальнялі ўмовы. Па сутнасці, акрамя таго, што ты проста сядзіш і працуеш, там нічога не было.

А ўсё ж хочацца нейкіх бенефітаў — хай нават невялікіх, а не проста печыва ў офісе. Таму я пачаў шукаць працу. Мне хацелася трапіць у міжнародную прадуктовую кампанію або стартап, таму ўкраінскія ці беларускія кампаніі я разглядаў менш. Найбольш важнай для мяне была кампенсацыя за працу, а індустрыя не мела прынцыповага значэння.

Хоць я ўсё ж з насцярогай ставіўся да гэмблінгу, казіно і падобных рэчаў. Туды я таксама адгукаўся, але гэта дакладна не былі прыярытэтныя варыянты.

Шукаў усе новыя вакансіі на LinkedIn

Цэлы месяц у мяне пайшоў на пошук працы і сумоўі. Шукаў у асноўным праз LinkedIn: проста паставіў фільтр па сваім стэку і адсочваў усе вакансіі, апублікаваныя за апошнія 24 гадзіны. Дзякуючы гэтаму часта атрымлівалася адным з першых адправіць сваё рэзюмэ.

CV спецыяльна не падганяў пад кампаніі — толькі калі гэта быў BigTech. Максімум мог нешта дапісаць у cover letter або ў форме заяўкі, але само CV я не змяняў. У выніку варонка выглядала так.

Усяго я адгукнуўся прыкладна на 150 вакансій. З іх больш за палову — гэта або адмовы, або поўны ігнор. Думаю, што прыкладна ў 35% выпадкаў справа хаця б даходзіла да першага этапу. Бывалі дні, калі ў мяне было па 3–4 інтэрв’ю.

Калі казаць далей, то цалкам прайсці ўвесь працэс сумоўяў мне ўдалося, здаецца, у трох кампаніях. Мне здаецца, што цяпер суіскальнікам варта браць колькасцю. У мінулы раз я шукаў працу падчас кавіду, і тады прапаноў было значна больш. Да таго ж хапала аднаго-двух званкоў, а цяпер этапаў стала значна больш. Або ж я проста пачаў падавацца ў больш сур’ёзныя кампаніі.

Але цяпер рынак астыў, і нават дзеючым супрацоўнікам можа быць няпроста знайсці новы праект.

«Заставайцеся там, дзе вы працуеце»

Бывалі і дзіўныя выпадкі на сумоўях. На HR-інтэрв’ю спачатку ўсё было стандартна: пыталіся пра легалізацыю, якую кампанію я шукаю. А калі папрасілі назваць жаданую зарплату, мне ледзь не прамым тэкстам сказалі: «Вы назвалі лішні нулік?»

Я адказаў, што не — прыкладна столькі мне плацяць ужо зараз. На што мне сказалі: «Ну тады заставайцеся на бягучым месцы». На гэтым размова скончылася.

Яшчэ быў даволі дзіўны досвед з адной кампаніяй — да канца я так і не зразумеў, што гэта за бізнес. Падобна было альбо на гэмблінг, альбо на нешта блізкае да гэтага. Пры гэтым яны вельмі моцна ціскалі па тэрмінах сумоўяў.

У мяне толькі скончыўся першы званок, і на яго, дарэчы, адразу прыйшлі тры чалавекі. Мяне літаральна засыпалі і тэхнічнымі, і нетэхнічнымі пытаннямі. Потым яны сказалі, што я нібыта выпадкова прапусціў інтэрв’ю, хаця гэтага не было. Прапанавалі тэрмінова паставіць наступнае на заўтра.

Я адказаў, што на заўтра ў мяне ўжо запланаваныя іншыя сумоўі. Яны сказалі, што могуць толькі заўтра — без варыянтаў. У выніку я пагадзіўся. Інтэрв’ю было даволі дзіўным.

А потым яны дадалі, што іх менеджар даступны толькі да пятніцы, а потым з’язджае на тры тыдні, таму альбо я прыходжу да іх на наступны этап літаральна заўтра, альбо ніяк. Я прама сказаў, што не хачу гэтага рабіць, бо ў мяне ёсць больш прыярытэтныя сумоўі. Пасля гэтага яны проста перасталі адказваць.

Буст да зарплаты — 30%

У выніку я трапіў у нямецкі фінтэх-стартап, а заробак павысіўся на 30%. Кампанія існуе 6 гадоў, ёсць офісы ў Нямеччыне, Нідэрландах, Велікабрытаніі, Польшчы і Эстоніі.

У кампаніі, дзе я цяпер працую, сапраўды цэніцца work–life balance. Тут няма овертаймаў. Ніхто не працуе пасля шасці вечара. Па бенефітах таксама ёсць адрозненні: напрыклад, у офісе ёсць сняданкі, плюс аплачваюцца розныя рэчы кшталту мультыспорту.

Гэта не нейкія вялікія бенефіты, але ў сукупнасці з цікавым праектам і добрай зарплатай яны ўсё роўна адыгрываюць сваю ролю.

Так што і на цяперашнім рынку можна хутка знайсці працу!

Меркаванне аўтара можа не адлюстроўваць пазіцыю рэдакцыі. 

Што яшчэ пачытаць пра пошук працы: 

• «Мяне б не ўзялі джунам». DevOps з Мінска распавядае, як у 19 гадоў адразу стаў мідлам;
• «У Польшчы са мной нават не размаўлялі». Як распрацоўшчык шукаў працу за мяжой, знаходзячыся ў Беларусі;
• Праграмісты страцілі ўсё. Тры прычыны, чаму не варта ісці ў гэтую прафесію — тлумачыць тэхлід.