релокейт

Скарачэнне магло закрануць тых, хто працаваў з-за мяжы.

Не ўсе змаглі інтэгравацца — разбярэм іх досвед.

У праекце «Тамтэйшыя» даследуем самаідэнтыфікацыю беларусаў у эміграцыі. Ці ператварыліся яны ў замежнікаў і як падтрымліваюць сувязь з радзімай.

25-гадовая настаўніца польскай мовы, якая нядаўна стала сістэмным інжынерам у EPAM, Дар’я выпусціла кнігу пра «калектыўны» досвед міграцыі. Яна так і называецца — «Я/Мы Эміграцыя», і ў ёй распавядаецца пра ўсё, што добра вядома кожнаму рэлаканту.

Як жывуць жонкі айцішнікаў, мы збольшага ведаем з сацсетак: яны шмат падарожнічаюць, наведваюць майстар-класы і спа-салоны, возяць дзяцей на творчыя гурткі, спрабуюць сябе ў розных прафесіях і могуць сабе дазволіць наогул не працаваць. (калі што, мяккая іронія.)

Партугалія + 1 краіна, дзе мігрантам цяпер неспакойна. 

Тэма заробкаў — заўсёды (і паўсюль) актуальная.

Кажуць, зараз самы час.

У Сінгапуры ўжо б’юць палкамі за рабункі, феерверкі, харасмент і незаконны ўезд, а цяпер будуць біць і за скам. Спыталі ў беларуса, які жыў у гэтай краіне некалькі гадоў, ці варта асцерагацца пакарання турыстам і рэлакантам.

За апошнія гады беларусы па расповедах і на асабістым досведзе шмат даведаліся пра жыццё ў суседніх (і не толькі) краінах. Але застаюцца лакацыі, не вельмі далёкія і экзатычныя, пра якія вядома зусім мала. Адна з такіх — Славенія. Пра яе нам расказаў праграміст Жан, які пераехаў у гэтую краіну амаль чвэрць стагоддзя таму.

Яшчэ нядаўна ЗША ў вачах многіх айцішнікаў выглядалі «запаветнай зямлёй».

«Ружовыя акуляры», шлях у мінулае і недахоп шэрасці за акном: пра пераезд з Мінска ў Лос-Анджэлес, жыццё і працу ў Каліфорніі распавядае Юлія Галуза, Senior Software Engineer у The Walt Disney Company.

Сярод (не вельмі працоўных) варыянтаў — Іспанія, Партугалія, Германія, Аргентына.

Канстанцін Запалянскі, старэйшы інвестыцыйны дырэктар Zubr Capital, распавёў пра вынікі апытання ІТ-камьюніці за мяжой і падзяліўся некалькімі думкамі «на падумаць і абмеркаваць». 

Аляксандр Панько працуе Senior Quantitative Consultant у швейцарскім банку UBS.

Чатыры гісторыі айцішнікаў, якія пераехалі ў Грузію, Польшчу, Чэхію і Літву — і лічаць, што страцілі ў якасці жыцця.

Продакт некалькі гадоў жыве з сям’ёй у ЗША — дзеліцца досведам.

Толькі ўявіце сабе сітуацыю: вы ў Польшчы, жонка не працуе, ёсць дзеці — і тут вы страчваеце працу. Падаліся на ДНЖ, але не ведаеце, ці дадуць. Грошы растаюць — на жыццё засталося літаральна 170 еўра. Жонка пачала нелегальна падпрацоўваць прыбіральшчыцай, а вы, тэсціроўшчык па прафесіі, уначы ў Lidl тавары разгружаеце — і таксама не па сваіх дакументах. Гэта — гісторыя Андрэя. Ён напісаў нам, калі мы шукалі тых, хто апынуўся на самым дне, але змог знайсці выйсце.

Пацікавіліся ў ІТ-спецыялістаў, ці дастаткова ім плацяць.