Алесь Ярошевич

Навіна пра візіт сілавікоў у беларускую ІТ-кампанію была заўважана ў сусветнай гемблінг-індустрыі. І гэта невыпадкова.

За 20 гадоў беларуская айцішка перажыла ўзлёт і падзенне. А ў Баранавічах яе як не было, так і няма (ну, амаль). Затое там увесь гэты час працягвалі рыхтаваць праграмістаў — далёка ад мінскай ІТ-тусоўкі і зразумелых шляхоў да поспеху.

У мінскі офіс Maxbitsolution, якая працуе ў сферы iGaming, учора прыйшлі з вобшукам. Каманда перастала выходзіць на сувязь з супрацоўнікамі за мяжой. Гэтую інфармацыю devby пацвердзілі тры розныя крыніцы.

Вікторыя пераехала ў Львоў дзевяць гадоў таму — проста таму, што горад ёй спадабаўся. За некалькі месяцаў да поўнамаштабнай вайны яна ўладкавалася фронтэндарам у мясцовым офісе. Сёння яна ў тым самым горадзе і той самай кампаніі: «Я выбрала жыць і працаваць ва Украіне».

Вера, Дар’я і Ніка пераехалі ў Данію — краіну, якую лічаць узорам гендэрнай роўнасці. Але іх вопыт там далёкі ад ідэалу: жанчынам могуць не давяраць складаных задач, а праекты падтрымліваюць парадамі замест грашэй. Аказалася, жаночая міграцыя значна больш складаная. Нават у скандынаўскім раі.

Замовіць слот для падачы дакументаў на польскую візу праз сайт VFS Global амаль немагчыма. Праблема існуе ўжо многія гады і вядомая ўсім. На гэтым разквітнеў цёмны бізнес «памагатараў» — «доўга, дорага, без гарантый». Усе абнаўленні супраць ботаў, здаецца, толькі спрыялі ім.

Ці могуць дзясяткі «шэрых» проксі-сервераў па ўсім свеце кіравацца з дапамогай праграмнага забеспячэння з беларускімі каранямі? Вось што нам удалося высветліць.

Мікіта Ганчароў — былы DevOps і PM у Беларусі, а цяпер распрацоўшчык уласнай гульні і студэнт геймдэў-спецыяльнасці ў адной з ВНУ Буэнас-Айрэса.

З чаго паўночнаеўрапейскія краіны пачалі свой шлях да рэальнай роўнасці мужчын і жанчын, колькі гадоў засталося да поўнай ліквідацыі гендарнага разрыву і ў якіх галінах айцішнай гендарнай роўнасці Швецыя і Данія саступаюць Польшчы, Латвіі і Румыніі? Пагаварылі пра гэта з экспертамі дацкага аналітычнага цэнтра EQUALIS, які спецыялізуецца на пытаннях роўнасці і гендарнай разнастайнасці.

Размеркаванне, прыемныя калегі-рэтраграды і здзіўляючы для ІТ заробак.

«Выкладчык, якому не ўсё роўна» — так прадстаўляецца Дзмітрый Аношка на сваёй старонцы ў ВК. Яго адкрыты відэазварот да Лукашэнкі за тры дні сабраў 80 тысяч праглядаў і паўтары тысячы каментароў.

На хвалі электаральнай зайздрасці да Венгрыі — пагаварылі з беларускімі айцішнікамі там пра жыццё і працу. 

Старшы выкладчык кафедры ПАІТ БДУІР Дзмітрый Аношка выклаў на YouTube адкрыты зварот да Аляксандра Лукашэнкі.

Рамантычныя адносіны, як і сумесная праца жанатых пар у адным офісе, не заўсёды вітаюцца кіраўніцтвам кампаній. Але час ад часу такое здараецца. Распыталі галоўных дзейных асобаў службовых раманаў.

Жан-Поль Макнамара скончыў БДУІР пяць гадоў таму. Ён жыве ў найбуйнейшым горадзе Паўднёва-Афрыканскай Рэспублікі Ёханэсбургу і працуе як мідл-распрацоўшчык у невялікай мясцовай кампаніі па кібербяспецы. devby папрасіў Жан-Поля распавесці, як малады чалавек з далёкай ПАР трапіў у Мінск, чым яму запомнілася Беларусь і што цяпер адбываецца ў паўднёваафрыканскай ІТ-сферы.

Погляд на выбары ў Венгрыі вачыма беларуса, які там жыве.

Што вы ведаеце пра роспач? Калонія, двухгадовыя пошукі працы, штрафы за выкананую працу, заробак у $500 плюс траплянне ў «чорны спіс».

Як камерунцу ўдалося трапіць у БДУІР, якімі ў яго памяці засталіся Мінск і Беларусь і чаму яму так і не ўдалося атрымаць дыплом?

На маркетах прадаюцца муляжы.

Пра свае кар’ерныя зігзагі з адкрытым фіналам распавядае Кастусь, які да пачатку 2026 года працаваў у Польшчы QA-інжынерам на амерыканскую Aras Corporation:

Як супрацоўніку EPAM жывецца і працуецца ў ЗША праз чатыры гады пасля рэлакацыі?

«Вялікі сыход» беларускай ІТ-галіны адчулі на сабе не толькі распрацоўшчыкі і QA-спецыялісты. Пагаварылі з выкладчыцай англійскай мовы, якая гадамі дапамагала будаваць кар’еру сваім студэнтам-айцішнікам і ў якой пасля 2022 года ўсё змянілася.

Паглядзелі на план новай кітайскай пяцігодкі, дзе ШІ згадваецца больш за 50 разоў, і даведаліся меркаванне экс-супрацоўніка беларускага офіса Huawei.

У Кітаі памёр 32-гадовы праграміст, які працаваў па 12-16 гадзін у дзень — пры гэтым ён узяў з сабой у рэанімацыю працоўны ноўт і атрымаў +1 працоўную таску ўжо пасля смерці. Як і навошта перапрацоўваюць айцішнікі?

Памёр «бацька» кансоляў Sega, але яго прадукт жыве ў сэрцах.

Паглядзелі на Міжнародны жаночы дзень вачыма супрацоўніц ІТ-кампаній.

Пагаварылі са сведкам. 

Дар’я* працуе ў дацкай Raw Powers Labs і жыве ў Капенгагене. Яна Applied AI Researcher.